شهلا محمدی

مرکز خبر - سه‌شنبه‌های نه به اعدام در صدویکمین هفته خود در زندان‌های مختلف ایران ادامه دارد اما همچنان اجرای احکام اعدام نیز ادامه دارد و زندانیان بیشتری در معرض اجرای احکام اعدام قرار دارند.

وضعیت زندان‌های ایران و به ویژه زندانیان سیاسی را با شیوا محبوبی سخنگوی کمیته آزادی زندانیان سیاسی مورد ارزیابی قرار دادیم.

شیوا محبوبی در ابتدا با اشاره به اینکه وضعیت زندان‌ها هر روز وخیم‌تر می‌شود، گفت: توجه‌ها در سطح بین‌المللی به وضعیت زندان‌ها کمتر شده و اعتراضات عمومی در خیابان‌های ایران وجود ندارد و همە این‌ها دست رژیم را برای شکنجه و تحت فشار گذآشتن زندانیان بیشتر باز می‌کند.

او تاکید کرد که سه‌شنبه‌های نه به اعدام در ۵۵ زندان وارد صدمین هفته خود شد و اعتراضات سراسری همچنان ادامه دارد و این بی‌نظیر و تاریخی است، علیرغم فشارهای رژیم اما زندانیان همچنان اعتصابات را در سراسر زندان‌های ایران ادامه دادند.

شیوا محبوبی با اشاره به آمار اعدام‌ها در سال ٢٠٢۵، گفت: آمار اعدام‌ها در سال ٢٠٢۵ در مقایسه با پانزده سال گذشته بسیار بیشتر بوده در نتیجه فشار بر زندانیان نیز بیشتر شده است. بخش دیگری از این فشار‌ها محرومیت از درمان است، محرومیت از درمان همیشه بوده ولی الان به واقعیت زندانیان تبدیل شده است. وضعیت زیستی در زندان‌ها و حتی ملاقات با خانواده‌ها بحرانی است.

او با اشارە به دستگیری ده‌ها نفر در مشهد گفت: تعدادی از این زندانیان از جمله پوران ناظمی از درمان محروم هستند.

وی افزود: مخصوصا بعد از جنگ دوازده روزه در سطح بین‌المللی تمرکز دولت‌ها و سازمان‌های جهانی بیشتر متوجه به میز مذاکره آوردن رژیم است. تعداد زیادی از فعالین کە با وثیقه آزاد شدند هر روز تحت فشار هستند و خانواده‌ها تحت فشار قرار می‌گیرند.

وی با اشارە به مقاومت زندانیان و اعتصاباتی کە در زندان صورت می‌گیرد، گفت: زندانیان همچنان اعتراض می‌کنند و زندانیان در جواب به فائزه هاشمی که گفته بود زندان اوین هتل است، جواب دادند و این نشان دهنده یک جنبش پویا، زنده و سراسری در زندان‌های ایران است که به شدت تحسین برانگیز است.

وی با اشارە به اعطای شهروند افتخاری به وریشه مرادی در ایتالیا، گفت: این بسیار مهم است و دنیا به این زندانیان می‌گوید که آنها فراموش نشده‌اند و به جمهوری اسلامی این پیام را می‌دهدکه اجازه نمی‌دهند این افراد به قتل برسند.

شیوا محبوبی افزود: اخیرا شاهد این بوده‌ایم که زهرا طبری به اعدام محکوم شد. وضعیت این زندانیان مانند پخشان و وریشه در داخل زندان نامناسب است. از نظر درمانی به درمان تخصصی خارج از زندان نیاز دارند و بدون درمان وضعیت این زندانیان از لحاظ جسمی روز به روز بدتر می‌شود. اما نکته‌ای کە شاهد آن بودیم تغییر حکم اعدام شریفه محمدی به ٣٠ سال حکم بود، پخشان عزیزی همچنان حکم اعدام دارد، زهرا طبری حکم گرفته و حکم وریشه مرادی فعلا نقض شده اما هر آن احتمال می‌دهیم کە پرونده او زیر دست صلواتی جلاد برود و باز حکم اعدام بگیرد. چون نمونه‌هایی از این پرونده‌ها داشته‌ایم و ما خواهش می‌کنیم همچنان اعتراضات علیه این احکام  و به ویژه حکم وریشه ادامه داشته باشد. برای همین الان نه تنها در داخل ایران، اما در سطح بین‌المللی فشار همە جانبه به رژیم می‌تواند کمک کند. متاسفانه هر شش ساعت یک بار اعدام صورت می‌گیرد و باید علیه هرنوع اعدامی اعتراض کرد.

این فعال حقوق بشر در ادامه سخنان خود با اشاره به اتصال این سرکوب‌ها به هم، افزود: همە مجازات‌ها حلقه‌های متصل به هم سرکوب رژیم اسلامی است و ما نمی‌توانیم بگوییم ما بهایی نیستیم اعتراض نمی‌کنیم بلکه این‌ها همە به هم متصل هستند و رژیم هرکسی را کە قوانینش را به هرشکلی به چالش بکشد حمله می‌کند. تنها یک رژیم دیکتاتور برای بقای خود این کار را انجام می‌دهد و تبعیض بی‌شماری را علیه جامعه انجام می‌دهد اما در سرکوب تبعیض قائل نیست در واقع هرکسی را کە علیه سیاست‌هایش باشد را مورد حمله قرار می‌دهد.

او با تاکید بر اینکه تنها راه مقابله با این اعتراضات مستمر و دائمی است، گفت: من بر مستمر بودن اعتراضات تاکید می‌کنم چون ما نمی‌توانیم فقط زمانی که عداه‌ای را دستگیر می‌کنند و افرادی را اعدام می‌کنند اعتراض کنیم. این دینامیک جامعه است کە زمانی رژیم می‌بیند اعتراضات کمتر است به اعدام‌ها و دستگیری‌های بیشتر دست می‌زند و زمانی که خودش را در مقابل اعتراضات بیشتری مخصوصا در داخل ایران می‌بیند عملا عقب نشینی می‌کند و بارها به خاطر اعتراضات و فشارها مجبور شدند زندانی را به بیمارستان ببرند یا حکم را تغییر دهند.

او با اشارە به وضعیت زندانیانی مانند زینب جلالیان و مریم اکبری منفرد افزود: حکم اعدام زینب لغو شد ولی الان بصورت تدریجی او را می‌کشند و از حق درمان محروم است، زینب جلالیان و مریم اکبری منفرد حتی یک روز هم مرخصی نداشتند و این دو نفر به زندان‌های مختلف و بند جرایم عمومی تبعید شدند و فشار بیشتری علیه آنها وجود دارد. یعنی درست است کە اعدام به شکلی کە باید انجام نشده اما عملا در شرایطی قرار گرفتند کە جانشان را از دست دهند و بعد رژیم اعلام کند مرگ آنها طبیعی بود.    

او تاکید کرد که «من می‌خواهم توجه مردم را به این مسئله جلب کنم کە اعدام تنها یک شکل از حذف فیزیکی زندانیان سیاسی است و رژیم از طریق مختلف شکنجه، کشتن تحت شکنجه، محرومیت از درمان و دادن داروهای ناشناس به زندانیان آنان را به اعدام خاموش محکوم می‌کند».