مرکز خبر- مقبره‌ای که در دهه ۱۸۸۰ میلادی در شهر بیرکا در سوئد کشف شده بود و برای سال‌ها تصور می‌شد متعلق به یک فرمانده وایکینگ است، پس از گذشت بیش از ۱۳۰ سال واقعیت متفاوتی را آشکار کرد. بررسی جنسیت این جنگجو تازه در سال ۲۰۱۷ مطرح شد و آزمایش‌های دی‌ان‌ای نشان داد که اسکلت موجود در مقبره نه متعلق به یک مرد، بلکه متعلق به یک زن است.

شمشیر، تبر، نیزه، تیرهای زره‌شکن، دو سپر، چاقو و بقایای دو اسب که در مقبره پیدا شده بود، نشان می‌داد فرد دفن‌شده جنگجویی حرفه‌ای و دارای رتبه‌ای بالا بوده است. به همین دلیل، از زمان کشف مقبره در قرن نوزدهم، فرض بر این بود که مبارز مرد بوده است. اما بررسی‌های ژنتیکی پژوهشگران نشان داد این فرض درست نبوده است.

 

شکستن تصور درباره جایگاه زنان در جامعه وایکینگ‌ها

پژوهشی که توسط محققان دانشگاه‌های استکهلم و اوپسالا انجام شد، زن بودن این جنگجو را تأیید کرد و دیدگاه‌های رایج درباره جایگاه زنان در عرصه نظامی در جامعه وایکینگ‌ها را نیز به چالش کشید. پژوهشگران معتقدند تجهیزات نظامی و مهره‌های بازی‌های استراتژیک موجود در مقبره نشان می‌دهد این فرد تنها یک جنگجو نبوده و احتمالاً نقش یک رهبر نظامی را نیز بر عهده داشته است.

 

احتمال زن بودن، نادیده گرفته شد

آنا شلستروم، انسان‌شناس و از پژوهشگران این مطالعه، پیشتر گفته بود ویژگی‌های آناتومیکی اسکلت از ابتدا می‌توانست احتمال زن بودن آن را مطرح کند، اما به دلیل باور رایج درباره مرد بودن این فرد، این احتمال برای مدت طولانی مورد توجه قرار نگرفت. او همچنین گفته بود که حتی بررسی علمی جنسیت این اسکلت نیز به فرایندی طولانی نیاز داشت و تعیین جنسیت آن تصمیم ساده‌ای نبود.

 

یک نقطه عطف تاریخی

به گفته کارشناسان، زنان در جامعه وایکینگ‌ها تنها به زندگی خانوادگی محدود نبودند و در زمینه‌هایی مانند شکار، تجارت و در مواقعی جنگ نیز نقش فعال داشتند. با این حال، از آنجا که شواهد باستان‌شناختی مشخص درباره حضور زنان در جایگاه‌های نظامی بلندپایه محدود است، مقبره بیرکا به‌عنوان نقطه عطفی مهم در تاریخ وایکینگ‌ها ارزیابی می‌شود.

این کشف هم برداشت‌های تاریخی درباره جامعه وایکینگ‌ها و هم تمایل به نگاه کردن به جوامع گذشته با استفاده از الگوهای جنسیتی امروز را بار دیگر به چالش کشیده است.