فیلم «یک زن سالخورده» بر پایمال شدن حق زنان در یک جامعه مردسالار میپردازد
فیلم کرهای «یک زن سالخورده» واقعیت تلخ اجتماعی را به تصویر میکشد و داستان مبارزه زنی هفتادساله را در برابر انکار و تمسخر مردسالارانه روایت میکند؛ زنی که پس از قرار گرفتن در معرض یک تجاوز جنسی وحشیانه، با سد قدرت سنتها و نبود ادله روبهرو میشود.
مرکز خبر- فیلم درام کرهای «یک زن سالخورده» (An Old Lady) که نگارش فیلمنامه و کارگردانی آن را «سون یی-لیم» در سال ۲۰۲۰ بر عهده داشته و بازیگر آن «یه سو-جونگ» نقش آفرینی کرده است، بر مسئلهای پیچیده و دردناک تمرکز دارد که پیرامون تجاوز به یک زن سالمند و پایمال شدن حق وی در یک بستر اجتماعی مردسالارانه جریان دارد؛ بستری که سالمندان را به حاشیه رانده و مسائل زنان را نادیده میگیرد.
ماجرا با معرفی «هیو-جئونگ» آغاز میشود؛ زنی ۶۹ ساله که به عنوان مربی سابق آمادگی جسمانی و شناگری حرفهای، به خاطر فعالیت و توجه چشمگیرش به سلامتیاش شناخته میشد و برای پیگیری جلسات فیزیوتراپی ناشی از حادثهای در گذشته، بهطور منظم به بیمارستان رفتوآمد میکرد. یک روز، یک دستیار پزشک تقریبا ٢٠ ساله، با سوءاستفاده از غیبت پزشک متخصص و خلوت بودن فضا با او در داخل کلینیک، از ضعف او سوءاستفاده کرده و او را مورد تعرض جنسی قرار میدهد.
پس از گذشت روزها شوک و رنجِ توأم با سکوت، او تصمیم گرفت سد ترس را بشکند و ماجرا را به یکی از همکارانش اطلاع دهد. همکارش نیز بلافاصله او را برای ثبت شکایت رسمی به کلانتری رساند، اما آنها در آنجا با تمسخر و بیتوجهی شدید مأموران پلیس مواجه شدند؛ مأمورانی که این احتمال را که جوانی در آغاز جوانیاش به زنی هفتادساله تجاوز کند کاملاً رد کرده و مدارک مادی دشوار و ناممکنی را از او مطالبه کردند.
این فاجعه زمانی ابعاد وخیمتری به خود گرفت که متهم در جریان بازجویی تمامی اتهامات را انکار کرد و به دروغ مدعی شد که این زن از زوال عقل رنج میبرد و این داستان را از تخیل خود بافته است. همین امر دوست او را وادار کرد تا ابتکار عمل را به دست بگیرد و مانند یک کارآگاه شخصاً به جستجو بپردازد تا صداقت او را ثابت کند، در حالی که خودِ زن نیز سخت تلاش میکرد تا تمامی جزئیات آن لحظات دردناک را برای مستند کردن جرم به یاد آورد.
با وجود تمامی این تلاشهای مأیوسانه، او با بنبست قانونی برخورد کرد و از فراهم کردن ادله مادیِ مورد تقاضای جامعهای که حرفش را باور نمیکرد ناتوان ماند؛ از این رو تصمیم گرفت فریاد نهایی خود را به روش خودش سر دهد. او جزئیات فاجعهاش را روی کاغذی یادداشت کرد، صدها نسخه از آن تهیه نمود و آنها را از بالکن ساختمانی مرتفع به پایین پرتاب کرد تا باد آنها را به هر سو ببرد، به این امید که حقیقت به قلبها و ذهنهای انسانهای منصف راه یابد.
این فیلم از خلال این روند زنجیرهوار موفق شد پیامی انسانی و اجتماعی بسیار مهم را ارائه دهد؛ چرا که پدیده تجاوز جنسی به زنان سالمند و بدرفتاری با سالمندان را در سراسر جهان محکوم کرد و یادآوری تکاندهندهای است بر اینکه زن در هر مرحله از زندگیاش همچنان در معرض خطرات و هدف افراد ضعیفالنفس قرار دارد.