نیان راد

مهاباد- با ورود به سالن، تنوع چشمگیر لباس‌ها توجه هر بیننده‌ای را جلب می‌کرد؛ از لباس‌های کوردی و مجلسی گرفته تا پوشش‌های سنتی آذری، لکی و لباس‌های عروس، مجلسی و ... که فضای سالن را به مجموعه‌ای زنده از هنر دست زنان و تنوع پوشش تبدیل کرده بود با این حال طراحی لباس‌ها هم به ‌گونه‌ای بود که هم تفاوت‌ها و هم پیوندهای میان هر لباس در فرهنگ و گذارهای تاریخی به‌خوبی دیده می‌شد.

تالار وحدت مهاباد از ۹ تا ۱۱ دی‌ماه میزبان نمایشگاه «هه‌ژین» است؛ نمایشگاهی که با نمایش لباس‌ها و اکسسوری‌های ملت و اقوام مختلف ایران، رنگ، نقش و هویت‌های متنوع فرهنگی را در کنار هم به تصویر می‌کشد. این نمایشگاه هر روز از ساعت ۱۰ صبح تا ۲۰ پذیرای بازدیدکنندگان است.

در این نمایشگاه، پوشش زنان و به ویژه لباس کوردی از دهه ۱۳۳۰ تاکنون به نمایش گذاشته شده است؛ مسیری تصویری از تغییرات تدریجی لباس‌ها که نشان می‌داد چگونه پوشش، همزمان با تحولات اجتماعی و فرهنگی، دستخوش دگرگونی شده است اما نقش و نگار و دوخت همچنان می‌تواند تضمین بقای آن باشد.

به گفته‌ی شرکت کنند‌گان در نمایشگاه «هه‌ژین»، هنرمندان با نگاهی مدرن تلاش کرده‌اند تا لباس‌های محلی به شکلی طراحی و ارائه شوند که برای نسل جدید نیز قابل استفاده و جذاب باشند.

رضوان میرزایی یکی از شرکت کننده‌گان در این نمایشگاه است. او لک لرستان است و لباس سنتی زنان لک را در این نمایشگاه با تغییراتی در جزئیات به نمایش گذاشته است. وی در خصوص کارهای خود می‌گوید:« برای نمایشگاه جلیقه و لباس محلی خودم را آماده کردم اما برای آنکه مورد پسند نسل جدید هم باشد، در آن تغییراتی اعمال کردم. پایه‌ی سنتیش را حفظ کردم برای مثال لباس سنتی را که در لکی کراس نامیده می‌شود به همراه جلیقه‌ای که با آن پوشیده می‌شود، با حفظ سکه دوزی و چاک‌ها در سر آستین و یقه به شکل امروزی در آوردم. همچنین جلیقه‌های دیگری را هم به شکل مدرن با الهام گرفتن از طرح‌هایی چون فرش سنتی تلفیق کردم.»

در کنار پوشاک، اکسسوری‌های محلی همچون دستمال‌ها، کلاه، سربندها و دیگر تزئینات سنتی نیز به نمایش گذاشته شده بود که هرکدام بخشی از حافظه‌ی فرهنگی مناطق مختلف را بازگو می‌کردند.

با این حال آنچه نمایشگاه «هه‌ژین» را پررنگ‌تر می‌کرد، حضور و نقش زنان هنرمند بود. آثار ارائه‌شده، هنر دست زنانی بود که برخی دارای مزون‌های شخصی‌ و سال‌ها تجربه‌اند و برخی دیگر در دانشگاه در رشته‌های مرتبط با طراحی و دوخت لباس تحصیل می‌کنند.

به گفته‌ی بازدیدکنندگان، نمایشگاه «هه‌ژین» فضایی ملموس برای دیدن پیوند میان گذشته و امروز در گذار سنت به سمت مدرنیته بوده است؛ مکانی برای درک اهمیت به روز کردن در کنار حفظ هویت لباس‌ و تلاش زنان و هنرمندانی که برای آن تلاش می‌کنند.