روایت زنان جان‌به‌دربرده و آمارهایی که از جنایت علیه غیرنظامیان تعز پرده برمی‌دارد
تعز زیر محاصره و گلوله‌باران بی‌امان حوثی‌هاست. خبرگزاری ما روایت‌های دردناک زنانی را ثبت کرده که هدف گلوله‌ی تک‌تیراندازان قرار گرفته‌اند و آمارها هم نشان می‌دهد این حمله‌ها چگونه پیوسته جان مردم را می‌گیرد و زندگی و معیشتشان را ویران می‌کند.
رانیا عبدالله
یمن – محاصره‌ای خفقان‌آور و گلوله‌بارانی بی‌وقفه، زندگی مردم تعز را در شهر و روستاهای پیرامونش به فاجعه‌ای روزمره بدل کرده است. زنانی که تک‌تیراندازان حوثی آنان را هدف گرفته‌اند، از حمله‌هایی می‌گویند که پیوسته قربانی تازه‌ای می‌گیرد و زندگی را بر مردم تنگ می‌کند، اما جامعه‌ی جهانی در برابر همه‌ی این‌ها سکوت کرده است.
رضیه عبدالرقیب یکی از قربانیان تک‌تیراندازی و شلیک‌های کور حوثی‌ها به غیرنظامیان تعز است و پیش و پس از او نیز بسیاری قربانی شده‌اند. اواخر اکتبر ۲۰۲۶، در روستایی در حومه‌ی این شهرِ جنوب غربی یمن، گوسفندانش را می‌چراند که گلوله‌ای به دستش خورد.
تک‌تیرانداز رضیه را مستقیم نشانه گرفته بود. این زن روستایی جان سالم به در برد، اما در بیمارستان ناچار شدند یکی از انگشتانش را قطع کنند. رضیه درباره‌ی آن روز گفت: «من این سر مزرعه بودم و حوثی‌ها آن سر. وقتی با گوسفندها برمی‌گشتم، یکراست به طرفم شلیک کردند.» او با دلی پرخون ادامه داد: «ما در خانه و زمین خودمانیم. حوثی‌ها دنبال چه هستند؟ تیرانداز بعدها گفته که مرا با یکی از نیروهای مخالف حوثی‌ها اشتباه گرفته بود.»
روستاهای حومه‌ی تعز پرجمعیت‌اند و پیوسته زیر آتش تک‌تیراندازان و گلوله‌باران قرار دارند. محاصره هم راه را بر ساکنانشان بسته و برای همین آنان به‌سختی می‌توانند خانه‌هایشان را رها کنند و به جای امنی بگریزند.
آرزوی بازگشت به زندگی
امل کمال، زنی بیست‌وچندساله و مادر دو کودک، در روستایش در حومه‌ی تعز در محاصره گیر افتاده بود که گلوله‌ی حوثی‌ها به ستون فقراتش خورد. او در پی این زخم، جنین چهارماهه‌اش را از دست داد و اکنون بزرگ‌ترین آرزویش این است که روزی دوباره زندگی عادی‌اش را از سر بگیرد.
امل روی تخت بیمارستان گفت: «در روستایمان محاصره شده‌ایم. گلوله‌باران و تک‌تیراندازی امانمان نمی‌دهد. نه می‌توانیم از خانه بیرون برویم و نه به کارهای روزمره‌مان برسیم. آن روز ناچار شدم برای آوردن آب جلوی در خانه بروم. اول گلوله به پایم خورد و بعد به ستون فقراتم.»
مرکز حقوقی تعز، نهادی که نقض حقوق مردم این شهر را ثبت می‌کند، در گزارشی اعلام کرده که حوثی‌ها در ماه اکتبر حدود ۱۴۴۴ جنایت علیه غیرنظامیان و ساختمان‌ها و تأسیسات غیرنظامی تعز مرتکب شده‌اند. بر پایه‌ی این گزارش، در این ماه ۵۴ غیرنظامی، از جمله ۱۹ کودک و ۱۳ زن، جان باخته‌اند و ۱۴۷ نفر دیگر، از جمله ۴۹ کودک و ۴۲ زن، زخمی شده‌اند. حوثی‌ها ۱۶۶ غیرنظامی را هم ربوده‌اند.
این گزارش از خسارت سنگین به اموال مردم و زیرساخت‌ها نیز خبر می‌دهد. حوثی‌ها به ۳۷۴ خانه یورش برده و آن‌ها را غارت کرده‌اند. ۹ خانه با خاک یکسان شده و ۲۵۵ خانه‌ی دیگر آسیب دیده است. آنان به ۱۲۱ مرکز آموزشی و ۱۹۰ مسجد حمله کرده‌اند، ۱۱ درمانگاه و بیمارستان را ویران کرده‌اند و ۱۲۰ مرکز درمانی دیگر را به تصرف درآورده‌اند.
جنایت‌هایی که پایان ندارد
دالیا محمد، فعال اجتماعی و ناظر حقوق بشر، گفت تعز از سال ۲۰۱۵ تاکنون صحنه‌ی وحشیانه‌ترین جنایت‌ها بوده است. به گفته‌ی او، این جنایت‌ها از سپتامبر گذشته هم شکل‌های تازه‌ای به خود گرفته و هم هولناک‌تر شده است. او افزود: «حوثی‌ها به هیچ برنامه‌ای که به زندگی مردم بینجامد، اعتقاد ندارند. تنها کارشان کشتن و ویران کردن است.»
دالیا توضیح داد که در سپتامبر و اکتبر، جنایت‌های حوثی‌ها به همه‌ی روستاها و محله‌های تعز کشیده شد و ناظران خانواده‌های بسیاری را یافتند که به کوچ اجباری واداشته شده بودند. او گفت: «آنان را شبانه از خانه‌هایشان بیرون راندند و برخی پابرهنه و دست‌خالی گریختند. امروز در تعز هیچ جای امنی نیست که غیرنظامیان بتوانند به آن پناه ببرند.»
ناظران حقوق بشر همچنین ثبت کرده‌اند که حوثی‌ها جاده‌ها را هدف می‌گیرند، جاده‌هایی که شاهرگ زندگی مردم و راه رفت‌وآمدشان به شهرند. به گفته‌ی دالیا، حوثی‌ها خانه‌ها را منفجر می‌کنند، در جاده‌ها مین می‌کارند، مردم را بازداشت می‌کنند و می‌ربایند، وحشت می‌پراکنند، اموال مردم را مصادره می‌کنند و به زور از آنان باج می‌گیرند. هر کس هم با آنان مخالفت کند، کشته، ناپدید یا زندانی می‌شود.
دالیا تأکید کرد که آمار قربانیان غیرنظامی فقط شامل کسانی است که ناظران به آنان دسترسی پیدا کرده‌اند یا به بیمارستان رسیده‌اند. محاصره نمی‌گذارد بخشی از جنایت‌ها ثبت شود. وضع انسانی هم روزبه‌روز بدتر می‌شود و بیمارستان‌ها از زخمی‌ها پر شده‌اند.
او سکوت جامعه‌ی جهانی را مایه‌ی تأسف دانست و گفت: «هیچ سازمان بین‌المللی اینجا حضوری جدی ندارد. هیچ‌کدام حتی حوثی‌ها را وادار نکرده‌اند اجازه دهند کمک‌ها به بیمارستان‌های دولتی برسد تا زخمی‌ها درمان شوند. همه‌ی این جنایت‌ها در حق مردم تعز انجام می‌شود.»
شبکه‌ی یمنی حقوق و آزادی‌ها نیز از جامعه‌ی جهانی و سازمان ملل خواست این جنایت‌ها را محکوم کنند و برای حمایت از مردم تعز بی‌درنگ دست به کار شوند. این شبکه همچنین بر توقف خشونت، پایان محاصره و آزادی رفت‌وآمد مردم تأکید کرد. به باور آن، غذا، دارو، سوخت و کمک‌های انسانی باید پیوسته و بی‌خطر به دست مردم برسد.