هِلین احمد

سلیمانی- در شرایطی که باشور کوردستان شاهد تغییرات سریع سیاسی و اجتماعی است، اهمیت دادن به هویت کوردی در میان جوانان همچنان در خیابان‌ها، دانشگاه‌ها و شبکه‌های اجتماعی پررنگ است. برای بسیاری از جوانان، کوردستان تنها یک نام جغرافیایی نیست، بلکه نماد تاریخ، زبان و مبارزه نسل‌ها به شمار می‌رود.

با وجود شرایط اقتصادی دشوار و بیکاری، بسیاری از جوانان همچنان حفظ هویت ملی را یک وظیفه اصلی می‌دانند. در مراسم‌ها و مناسبت‌های ملی، پرچم کوردستان به شکل گسترده در دست جوانان دیده می‌شود و سرودهای ملی در فضاهای عمومی طنین‌انداز است؛ تصاویری که نشان‌دهنده تداوم پیوند نسل جدید با خاک و هویت خود است.

با این حال، در برابر این حس هویت‌یابی، پرسش‌های جدی نیز مطرح است؛ بیکاری، نبود فرصت‌های شغلی و مهاجرت به خارج از کشور باعث شده بخشی از جوانان نسبت به آینده خود با نگرانی نگاه کنند. در صورت تداوم این وضعیت، برخی نگران‌اند که این مشکلات بر احساس تعلق ملی نیز تأثیر بگذارد.

شبکه‌های اجتماعی نیز به میدان جدیدی برای بازنمایی هویت کوردی تبدیل شده‌اند؛ جوانان با انتشار محتواهای به زبان کوردی، موسیقی و تصاویر ملی تلاش می‌کنند فرهنگ و تاریخ خود را حفظ و تقویت کنند. با این حال، تأکید می‌شود که این حس تعلق نباید تنها در فضای مجازی باقی بماند، بلکه باید به فعالیت‌های اجتماعی و جامعه نیز گسترش یابد.

در این زمینه با وارونا زردشت، هنرمند نقاش، درباره وضعیت جوانان در جامعه گفت‌وگو کردیم. او می‌گوید:«وجود جوانان آزاد، جامعه‌ای آزاد را می‌سازد. با شکل‌گیری اندیشه آزادی در میان جوانان، ملت و جامعه نیز آزاد می‌شود. جوانانی که بر پایه تفکر جمعی برای آزادی تلاش می‌کنند، دستاوردهای مهم تاریخی و ملی به دست می‌آورند.»

او در ادامه با انتقاد از وضعیت موجود افزود: «حاکمان در خاورمیانه تلاش می‌کنند احساس هویت ملی را در میان جوانان تضعیف کنند. از طریق ساختارهای اقتصادی و نظام سرمایه‌داری، جوانان را بی‌اراده می‌سازند. هدف این است که نسل جوان از نظر فکری تضعیف شود تا نتواند برای حقوق و سرزمین خود آگاهانه عمل کند.»

وارونا زردشت همچنین تأکید کرد: «در سیستم‌های آموزشی و دانشگاهی نیز مشکلات ساختاری وجود دارد که جوانان را نسبت به آینده و سرزمینشان ناامید می‌کند. این روند باعث می‌شود بخشی از جوانان به مهاجرت فکر کنند و از مسئولیت‌های اجتماعی خود فاصله بگیرند.»

 

بسیج مردمی به روژآوای کوردستان دستاورد مهمی برای ملت کورد بود

او همچنین اشاره می‌کند که وجود انقلاب‌های پی‌درپی در میان ملت کورد، جوانان را به حرکت واداشت؛ از جمله انقلاب روژآوا و بسیج مردمی به سوی روژآوای کوردستان که از سوی جوانان به‌عنوان یک دستاورد مهم برای ملت کورد تلقی شد. از طریق مبارزه و تلاش‌ها، جوانان تا حدی توانستند با درد و رنج مردم خود آشنا شوند.

همچنین در جریان این بسیج مردمی، همان‌طور که دیده شد، شمار زیادی از جوانان از تمام بخش‌های کوردستان به دعوت روژآوای کوردستان پاسخ دادند و به سمت آن حرکت کردند. سپس در سراسر کوردستان، روزانه جوانان و شهروندان به خیابان‌ها می‌آمدند و در باشور کوردستان نیز جوانان بار دیگر حمایت خود را اعلام می‌کردند؛ امری که باعث ناراحتی و نارضایتی نیروهای اشغالگر می‌شد.

او در بخش دیگری از سخنانش گفت: «آزادسازی جامعه به آزادی زنان گره خورده است. هر زمان زنان و جوانان آزادانه برای حقوق خود تلاش کرده‌اند، جامعه نیز به پیشرفت رسیده است. نظام سرمایه‌داری به‌طور مداوم در تلاش است نسل جوان را بی‌اراده کند تا از نظر سیاسی و اجتماعی فعال نباشند.»

در پایان، این هنرمند تأکید کرد که آموزش و آگاهی‌بخشی، به‌ویژه در مسیر شناخت تاریخ و اندیشه رهبران جنبش کوردی، می‌تواند نقش مهمی در تقویت هویت و آگاهی نسل جوان داشته باشد.

در مجموع، بسیاری از جوانان کوردستان بر این باورند که حفظ هویت و سرزمین تنها با شعار ممکن نیست، بلکه نیازمند کار، تحصیل و مشارکت در توسعه کشور است. امروز جوان کورد میان آرزوی زندگی بهتر و تعهد به هویت ملی خود در تلاش است جایگاه آینده‌اش را در کوردستان پیدا کند؛ آینده‌ای که از نگاه بسیاری، بدون همبستگی و هویت مشترک پایدار نخواهد بود.