إيمان سمير علی

مصر- مریم صفوت، دانشجوی سال اول دانشکده داروسازی دانشگاه الاهلی اسیوط، توانسته است مسیر ویژه‌ای را ترسیم کند که در آن موفقیت تحصیلی و علاقه به هنر را در کنار هم قرار داده و به الگویی برای دختران جوانی تبدیل شده است که با وجود چالش‌های اجتماعی و آموزشی، در پی تحقق آرزوهای خود هستند.

سفر مریم صفوت در دنیای تئاتر از سال‌های نخست کودکی و از طریق فعالیت‌های مدرسه آغاز شد. او در نمایش‌ها، شعرخوانی و اجرای برنامه‌های مختلف شرکت می‌کرد و استعدادش خیلی زود مورد توجه قرار گرفت، به‌ویژه با حمایتی که از سوی خانواده‌اش، به‌خصوص مادرش، دریافت کرد. این علاقه به یک مسیر حرفه‌ای هنری تبدیل شد؛ زمانی که در سنین پایین به کاخ فرهنگ پیوست.

استعداد او در یکی از نمایش‌های مدرسه کشف شد و از آن زمان در آثار نمایشی متعددی حضور یافت که برایش جوایز گوناگونی به همراه داشت. تازه‌ترین موفقیت او کسب مقام نخست جایزه بهترین بازیگر زن برای نمایش «شب قاتلان» در جشنواره باشگاه‌های تئاتر بود. مریم صفوت می‌گوید بزرگ‌ترین چالش او ایجاد تعادل میان تحصیل دانشگاهی و فعالیت‌های تئاتری بوده است؛ به‌ویژه زمانی که تمرین‌ها و اجراها با دوره امتحانات هم‌زمان می‌شد.

با این حال، او توانست زمان خود را مدیریت کرده و در هر دو عرصه به فعالیت ادامه دهد. به باور او، تئاتر نه مانعی برای پیشرفت تحصیلی، بلکه انگیزه‌ای برای موفقیت بیشتر بوده است.

او درباره تجربه خود به‌عنوان دختری که در جامعه‌ای سنتی به بازیگری مشغول است، توضیح داد که با برخی دیدگاه‌های مخالف روبه‌رو شده، اما همچنان بر این باور پایبند مانده که هنر پیامی انسانی و فرهنگی دارد و زنان حق دارند در تمامی فعالیت‌های هنری و خلاقانه حضور داشته باشند. فعالیت‌های او تنها به تئاتر محدود نشده و به فیلم‌های کوتاه و تبلیغات نیز گسترش یافته است.

او اخیراً در فیلم کوتاهی با عنوان «زیت زیتون» (روغن زینتون) بازی کرده که انتظار می‌رود در چندین جشنواره بین‌المللی شرکت کند. مریم صفوت در طول فعالیت هنری خود جوایز متعددی کسب کرده است؛ از جمله جایزه‌ای برای بازی در نمایش «نعیمه» در جشنواره تئاتر آماتور و همچنین جایزه‌ای از جشنواره ملی تئاتر برای ایفای نقش «ملیکه» در نمایش «واحه غروب».

او این جایزه را نقطه عطف مهمی در مسیر هنری خود می‌داند. او درباره آرزوهای آینده‌اش می‌گوید که می‌خواهد به ایفای نقش‌های متنوع ادامه دهد و با وجود فشارهای درسی، علاقه خود به تئاتر را حفظ کند. به گفته او، تئاتر بخش جدایی‌ناپذیری از زندگی و هویت اوست. مریم صفوت در پایان بر اهمیت حمایت از استعدادهای جوان، به‌ویژه دختران، تأکید می‌کند و خواستار فراهم شدن فرصت‌هایی برای بروز توانایی‌ها و خلاقیت‌های آنان در عرصه‌های مختلف است؛ امری که می‌تواند به شکل‌گیری جامعه‌ای بازتر و قدردان نقش زنان در زندگی فرهنگی و هنری کمک کند.