رفیف اسلیم

غزه - جامعه غزه در حال حاضر به دلیل فقدان قوانین و اجرای آنها، دچار هرج و مرج است. بنابراین، این شهر باید مفهوم صلح اجتماعی را از طریق مشارکت زنان، که قربانیان اصلی وضعیت فعلی هستند، تقویت کند. آنها به زندگی در چنین شرایطی عادت ندارند، شرایطی که با امنیت و آسایشی که قبل از ۷ اکتبر از آن برخوردار بودند، در تضاد است.

در بحبوحه جنگ ویرانگری که نوار غزه را ویران کرد و نه تنها زیرساخت‌ها را نابود کرد، بلکه به بافت اجتماعی و حقوقی نیز آسیب رساند، «هرج و مرج» به عنوان دشمنی موازی که امنیت و ثبات خانواده‌ها را تهدید می‌کند، ظهور کرد. در غیاب نهادهای اجرایی و قضایی، مفهوم «صلح اجتماعی» به عنوان یک ضرورت وجودی برای پایان دادن به بی‌قانونی و فراهم کردن محیطی امن برای آسیب‌پذیرترین گروه‌ها پدیدار می‌شود.

رسمیه العرجه، عضو کمیته مرکزی جبهه آزادی‌بخش فلسطین، توضیح داد که صلح اجتماعی یک مفهوم گسترده با ویژگی‌های خاص خود در بافت فلسطینی است. می‌توان آن را به عنوان پایان هرج و مرج و وسیله‌ای برای فراهم کردن محیطی امن برای زنان، کودکان و سالمندان، عاری از بی‌نظمی و جرم و جنایت تعریف کرد، که در نتیجه توسعه و رونق اقتصادی را ممکن می‌سازد.

او خاطرنشان کرد که صلح اجتماعی در حال حاضر در فقدان آشکار قانون و نظام حقوقی است. حمله ویرانگر دو ساله اسرائیل عملاً همه قوانین و مقامات قانونگذاری، قضایی و اجرایی را از بین برده است. او خاطرنشان کرد که فلسطین در تمام سطوح دچار هرج و مرج است، بدون هیچ ایستگاه پلیس و هیچ قانونی برای اجرای آنها و کاهش جرم و جنایت و تخلفات تصویب نشده است.

او تأکید کرد که دستیابی به صلح اجتماعی در حال حاضر غیرممکن است، زیرا شهر غزه همچنان با اشکال دیگری از تخلفات، به ویژه «جنگ چریکی که توسط برخی از دلالان مواد غذایی و ارز انجام می‌شود، علاوه بر تهدیدهای مداوم نیروهای اسرائیلی» روبرو است.

او تأکید کرد که صلح مدنی را نمی‌توان به آوارگان در اردوگاه‌ها یا افرادی که در شرایط وخیم انسانی زندگی می‌کنند و آب و هوای نامساعد آنها را تشدید می‌کند، تحمیل کرد. زنان پایه و اساس صلح اجتماعی هستند.

رسمیه العرجه معتقد است که زنان در زمان صلح، هسته اصلی جامعه را تشکیل می‌دهند. آنها اولین کسانی هستند که هنگام وقوع درگیری با خانواده‌ای دیگر یا یک نهاد مشکوک تحت تأثیر قرار می‌گیرند، زیرا این امر خانواده‌های آنها را با از دست دادن یا آسیب دیدن تهدید می‌کند. او معتقد است که زنان پس از دستیابی به ثبات پایدار در نوار غزه، نقش بیشتری در ترویج صلح اجتماعی خواهند داشت، جایی که آنها در سازمان‌های جامعه مدنی و سایر نهادهایی که ابتکارات صلح را آغاز می‌کنند و برنامه‌هایی را اجرا می‌کنند که آن را به یک واقعیت ملموس تبدیل می‌کند، نه فقط شعارهای توخالی، نقش فعالی خواهند داشت.

او خاطرنشان کرد که فعالان، زنان، تصمیم‌گیرندگان و روشنفکران نقش محوری در رسیدگی به بسیاری از درگیری‌ها و یافتن راه‌حل‌های پایدار برای آنها خواهند داشت.

او تأکید کرد که دادن نقش قوی به زنان در صلح اجتماعی مهم است زیرا رنج و آنچه آنها متحمل شده‌اند، ناچیز نیست. غیبت آنها در این دوره غیرقابل قبول است. او خاطرنشان کرد که زنان کسانی هستند که نیازهای جامعه را تعیین می‌کنند، چه از نظر صلح اجتماعی و چه در هر نقش دیگری. زنان، خانواده، خانه و جامعه هستند، چه در معنای عمومی و چه در معنای خصوصی. او اظهار داشت که خیانتی که زنان غزه متحمل شده‌اند، اعتماد به قوانین بین‌المللی یا درخواست اجرای آنها را دشوار کرده است. نه قطعنامه ۱۳۲۵ که مشارکت زنان در فرآیندهای صلح و تصمیم‌گیری را تأیید می‌کند، نه شورای امنیت و نه هیچ سند دیگری که به زنان نقش فعالی داده است، نتوانسته‌اند در برابر تکبر نسل‌کشی مقاومت کنند یا راه‌حل‌های واقعی ارائه دهند.

او تأکید کرد که زنان فلسطینی مظهر قدرت هستند. مسئله به مرگ، بمباران یا مشاهده تکه‌تکه شدن یکی از اعضای خانواده خلاصه نمی‌شود، بلکه به توانایی آنها در مقابله با واقعیت‌های زندگی تحمیل شده توسط حمله است، زمانی که مجبور می‌شوند خانه‌های خود را به مقصد چادرهایی که از انسانیت، کرامت و حریم خصوصی‌شان تهی شده‌اند، در میان ناامنی و امنیت، ترک کنند. این، ریاکاری و بی‌اخلاقی جهان را در مواجهه با نسل‌کشی آشکار می‌کند.

او تأکید کرد که جامعه فلسطین، به ویژه در غزه، جامعه‌ای صلح‌دوست و سخاوتمند است که خواهان تکرار جنگ‌ها یا خونریزی روزانه نیست. او ابراز امیدواری کرد که صلح اجتماعی به دست زنان رقم بخورد و منجر به بازسازی و توسعه در همه زمینه‌ها شود.