İHLAS HAMRUNİ

Tunus - 8 Mart’ta Dünya Kadınlar Günü, bir direniş ve farkındalığı artırma günü olarak öne çıkarken, hala dünyanın birçok yerinde cinsiyet eşitsizliği nedeniyle emeklerinin karşılığını alamayan milyonlarca kadın var.

Tunus’ta temizlik işçisi Mehcûba Bin Nasîb’in (50) hikâyesi, binlerce kadın işçinin zorlu yaşamına gerçek bir tanıklıktır. O kendisi ve çocuklarının ekmeği için çeşitli zorluklar yaşayarak 8 Mart’ı karşılıyor. Maaşı sadece temel ihtiyaçları karşılayabiliyor, ev kirasını da sürekli ödeyemiyor.

‘Yoksulluğu onu yaşayanlar anlıyor’

Mehcûba Bin Nasîb, hayatının ona yardım eden kişilerle ve ona acımasızca davrananlar arasında gidip geldiğini belirterek şöyle konuştu: “Yoksulluk, sadece onu yaşayanların anlayabileceği bir şey, aynı zamanda başka haksızlıkları da arkasından sürüklüyor.”

‘Emek büyük ücret düşük’

Mehcûba Bin Nasîb yaptığı işin zorluklarını şöyle anlattı: “Her Pazar binaları temizlemeye gidiyorum, dört kat yukarı çıkıyorum, çöpleri topluyorum. Emek büyük, ücret düşük; aynı zamanda bazı ev sahipleri nefretle davranıyor ya da hakkımı ödemeyi reddediyor. Bu da günlük zorluğumu daha da artırıyor.”

‘8 Mart zor ve ağır emek günüdür’

Mehcûba Bin Nasîb, 8 Mart’ın hakkında konuşurken kendisi için özel bir anlam taşımadığını, çünkü onun için diğer günler gibi bir çalışma günü olduğunu belirtiyor. 

8 Mart onun gerçeğinde hiçbir şeyi değiştirmiyor. Mehcûba bu günü kutlamamasının nedenini şöyle açıklıyor: “Bu günde de aynı binaları temizliyorum, çünkü çalışmayı bırakırsam para kazanamam. Zor yaşam koşulları kadınların hayatını çok etkiliyor. Çoğu zaman geçimimi sağlamak için ekmek poşetleri toplayıp, satıyorum.”

Mehcûba Bin Nasîb, Dünya Kadınlar Günü’nü ancak “İyi bir yemek ve yeni kıyafetler gördüğümde, sosyal durumum düzeldiğinde kutlayabilirim” diyor.

O gün gelene kadar 8 Mart onun için sıradan bir çalışma günüdür; içinde yaşadığı zor gerçeği ona hatırlatan bir gün.

Mehcûba’nın hikâyesi tüm emekçi kadınları temsil ediyor

Mehcûba Bin Nasîb’in hikâyesi, acıları ve günlük ayrıntılarıyla Tunus’taki tüm emekçi kız kardeşlerinin hikâyesidir. Onun sesi, toplumsal adalet, haklarının tanınması ve kadınların onurlu bir yaşam hakkını talep eden, resmi kutlamalardan uzak birçok kadının sesini kısaca özetliyor.

Her yıl 8 Mart’ta kadınlar sokaklara çıkıyor ve kadın hakları mücadelesinin devam etmesi gerektiğini vurguluyor. Kadınlar, her günün Kadınlar Günü olması gerektiğini söylüyorlar.