ملاک الطائی؛ زن عراقی که از خیابانهای میسان تا سکوی «قویترین زن عرب» رسید
ملاک الطائی، ورزشکار اهل استان میسان عراق، با عبور از محدودیتهای اجتماعی و کمبود حمایتهای رسمی، مسیر متفاوتی در ورزش زنان پیمود و با کسب عنوان «قویترین زن عرب» در رشتههای قدرتی، به یکی از چهرههای شاخص ورزش زنان در جهان عرب تبدیل شد.
رجاء حميد رشيد
عراق- ورزشکار عراقی، ملاک الطائی، اهل استان میسان در جنوب عراق، توانسته است مسیری متفاوت و کمنظیر در دنیای ورزش زنان طی کند. او با وجود محدودیتهای اجتماعی و ضعف حمایتهای نهادی، به یکی از چهرههای برجسته ورزش زنان در کشورش تبدیل شده و عنوان «قویترین زن عرب» در رشتههای قدرتی را به دست آورده است.
آغاز مسیر ورزشی او به دوران مدرسه بازمیگردد؛ زمانی که در فعالیتهای ورزشی مختلف شرکت میکرد، اما علاقه اصلیاش پیشتر و از دوچرخهسواری شکل گرفته بود. با وجود آنکه دوچرخهسواری برای دختران در فضای عشیرهای شهر العماره چندان پذیرفتهشده نبود، او این علاقه را ادامه داد و از همان سنین نوجوانی وارد فعالیتهای ورزشی شد.
شکستن سنتها
ملاک الطائی میگوید: «عاشق دوچرخهسواری بودم و شبها با آن در شهر میگشتم و با باد رقابت میکردم. هرگز اجازه ندادم سنتهای اجتماعی مانع رؤیاهایم شوند.» او بعدها به بسکتبال روی آورد و در مسابقات مدارس نتایج درخشانی به دست آورد. در ۱۶ سالگی با یک بازیکن حرفهای بسکتبال ازدواج کرد و همین موضوع ارتباط او با ورزش را پررنگتر کرد.
در ادامه، او یک سالن ورزشی ویژه زنان در شهر العماره راهاندازی کرد و از همانجا وارد مرحله تازهای از فعالیت ورزشی شد؛ جایی که با ورزش «کبادی» آشنا شد؛ ورزشی که ریشه در جنوب آسیا بهویژه هند دارد و بعدها به یک رشته رقابتی بینالمللی تبدیل شد.
موفقیتهای منطقهای
ملاک الطائی تیم زنان «میسان» در رشته کبادی را با حضور هفت ورزشکار تأسیس کرد و خود هدایت و مربیگری آن را بر عهده گرفت. او همچنین بهعنوان مربی تیم ملی زنان در سطح محلی و ملی فعالیت کرد و تیمش را به مسابقات داخلی و خارجی در لبنان و ایران رساند و موفق به کسب رتبههای برتر شد؛ از جمله مقام سوم در عراق و ایران و مقام دوم در لبنان.
با این حال مسیر او آسان نبود. او برای جلب رضایت خانوادهها جهت حضور دختران در ورزش با چالشهای زیادی روبهرو شد و میگوید: «خودم به خانوادهها مراجعه میکردم تا اعتمادشان را جلب کنم و هنگام سفر، تعهد کتبی میدادم که مسئولیت کامل ورزشکاران را بر عهده میگیرم.»
کمبود امکانات و حمایت
او میگوید نبود حمایت مالی و معنوی از سوی فدراسیونهای ورزشی باعث شد مدتی از رقابتهای رسمی فاصله بگیرد. بسیاری از هزینههای سفرها را شخصاً پرداخت کرده و حتی برای تأمین نیازهای تیم، از فداکاریهای شخصی استفاده کرده است.
در ادامه، با برگزاری مسابقات داخلی در رشتههای قدرتی و وزنهبرداری در سالن ورزشی خود، شاهد استقبال گسترده زنان شد. نقطه تحول زمانی بود که برای مسابقات قدرتی در لبنان دعوت شد و در اولین حضور خود مقام اول را کسب کرد؛ موفقیتی که آغازگر دستاوردهای منطقهای و بینالمللی او شد.
او بعدها به اتحادیه عربی ورزشهای مردمی و سنتی پیوست و نقش مهمی در معرفی ورزشهای سنتی عراق و تدوین برنامهها و کمیتههای مرتبط با ورزش زنان در جهان عرب ایفا کرد.
قهرمانیهای پیدرپی
ملاک الطائی در مسابقات مختلفی در تونس، ایران و عراق به موفقیتهای متوالی رسید و برای چهار سال پیاپی عنوان «قویترین زن عرب» را حفظ کرد. او در نسخه یازدهم این رقابتها که در شهر العماره برگزار شد نیز بار دیگر این عنوان را به دست آورد.
چشمانداز آینده
او درباره مسیر خود میگوید: «به دلیل کمبود تجهیزات، بسیاری از ابزارها را خودمان تولید کردیم. خانوادهام بزرگترین حامی من بود.» امروز او علاوه بر ورزشکار بودن، مربی، مدیر و مادر است و تلاش میکند میان این نقشها تعادل برقرار کند.
اکنون او برای حضور در مسابقات مالزی آماده میشود و همچنان به دنبال کسب افتخاری تازه است.
ملاک الطائی در پایان میگوید: «زن عراقی قوی است و میتواند با وجود سنتها و محدودیتها به موفقیت برسد. آنچه تا امروز به دست آوردهام پایان راه نیست؛ هنوز آرزوها و اهداف زیادی دارم.»