بهاران لهیب

سرپل- آزادی بیان یکی از بنیادی‌ترین حقوق انسانی و از مهم‌ترین پایه‌های یک جامعه آگاه و مسئول به شمار می‌رود. رسانه‌های آزاد با انعکاس واقعیت‌ها، افشای نقض حقوق بشر و بازتاب صدای قربانیان، نقش مهمی در آگاهی‌دهی عمومی و پاسخگو ساختن صاحبان قدرت دارند. در شرایطی که سانسور، تهدید و محدودیت بر فعالیت رسانه‌ها افزایش می‌یابد، اهمیت رسانه‌های مستقل بیش از هر زمان دیگری آشکار می‌شود.

خبرگزاری زن(نوژنها) در سال‌های گذشته تلاش کرده است تا روایت‌ها و واقعیت‌هایی را منتشر کند که بسیاری از رسانه‌ها به دلایل مختلف قادر به انعکاس آن نبوده‌اند. این رسانه با تمرکز بر وضعیت زنان، حقوق بشر و پیامدهای سیاست‌های محدودکننده، صدای زنانی بوده است که اغلب از دسترسی به تریبون‌های عمومی محروم مانده‌اند. انتشار گزارش‌های تحقیقی، گفتگو با قربانیان و بازتاب مشکلات اجتماعی بخشی از ماموریت این رسانه بوده است.

حمله سایبری به خبرگزاری زن تنها یک حمله به یک وب‌سایت یا یک نهاد رسانه‌ای نیست، بلکه اقدامی علیه حق دسترسی شهروندان به اطلاعات، آزادی بیان و گردش آزاد اطلاعات محسوب می‌شود. چنین حملاتی معمولاً با هدف خاموش ساختن صداهای مستقل، ایجاد ترس در میان خبرنگاران و جلوگیری از انتشار واقعیت‌ها صورت می‌گیرد. با این حال، تجربه نشان داده است که حقیقت را نمی‌توان با حملات سایبری و فشارهای مختلف برای همیشه پنهان کرد.

در شرایطی که خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای با چالش‌های فراوان روبه‌رو هستند، حمایت از رسانه‌های مستقل و آزادی بیان اهمیت دوچندان پیدا می‌کند. ادامه فعالیت رسانه‌هایی که به انعکاس واقعیت‌ها و افشای نقض حقوق بشر متعهد هستند، نه تنها برای آگاهی عمومی بلکه برای حفظ حافظه تاریخی و مستندسازی رویدادها ضروری است. حمله سایبری اخیر به خبرگزاری زن بار دیگر نشان داد که مبارزه برای دسترسی آزاد به اطلاعات همچنان ادامه دارد و نیازمند همبستگی و حمایت گسترده است.

مریم احمدی باشنده‌ای ولایت سرپل یکی از خوانندگان خبرگزاری زن در پیامی که به ما فرستاده و هم‌صدایش را اعلام داشته می‌گوید: «حدود سه سال است که گزارش‌های خبرگزاری زن را دنبال می‌کنم. دلیل اصلی علاقه‌ام این است که این رسانه به موضوعاتی می‌پردازد که کمتر در رسانه‌های دیگر بازتاب می‌یابند، به ویژه مسایل مربوط به زنان و قربانیان نقض حقوق بشر.»

مریم اضافه می‌کند: «وقتی اخبار را خواندم از حمله آگاه شدم بسیار ناراحت شدم. احساس کردم این حمله فقط متوجه یک رسانه نیست، بلکه متوجه همه کسانی است که می‌خواهند واقعیت‌ها را بدانند. وقتی رسانه‌ای به دلیل نشر حقیقت هدف قرار می‌گیرد، در واقع حق مردم برای دسترسی به اطلاعات نیز مورد حمله قرار می‌گیرد.»

نامبره می‌افزاید: «به باور من، برخی افراد و گروه‌ها نمی‌خواهند واقعیت‌ها آشکار شود. رسانه‌هایی که درباره نقض حقوق بشر، مشکلات زنان و وضعیت جامعه گزارش می‌دهند، گاهی برای کسانی که از انتشار این واقعیت‌ها ناراضی هستند، ناخوشایند به نظر می‌رسند. به همین دلیل تلاش می‌شود فعالیت این رسانه‌ها مختل شود و یا هم بر خبرنگاران شان حمله صورت می‌گیرد.»

مریم در مورد نقش خبرگزاری برای زنان به‌خصوص زنان افغانستان اشاره می‌کند: «این خبرگزاری باعث شد با سرگذشت بسیاری از زنان و دختران افغان، ایرانی، کوردی و سایر کشورها آشنا شوم. گزارش‌هایی که درباره محدودیت‌ها، خشونت‌ها و مشکلات اجتماعی منتشر می‌شود، دیدگاه مرا نسبت به بسیاری از مسایل تغییر داده است. همچنین احساس می‌کنم صدای زنانی را می‌شنوم که معمولاً فرصت صحبت کردن پیدا نمی‌کنند.»

مریم آخر اضافه می‌کند: «می‌خواهم به دست‌اندرکاران خبرگزاری بگویم که کارشان ارزشمند است و بسیاری از خوانندگان قدردان تلاش‌های آنان هستند. حملات سایبری و فشارها نباید مانع ادامه فعالیت رسانه‌ای‌شان شود. جامعه به رسانه‌های مستقلی نیاز دارد که با شجاعت واقعیت‌ها را منعکس می‌کنند و صدای افراد بی‌صدا هستند و باشند.»