مرکز خبر- ادامه محرومیت شلیر مام‌قادری، زندانی سیاسی محبوس در زندان اورمیه، از دسترسی به خدمات درمانی و دارو، نگرانی‌ها درباره سلامت و جان او را به شکل چشمگیری افزایش داده است. این زندانی ۳۴ ساله که با بیماری سرطان سینه دست‌وپنجه نرم می‌کند، طی ماه‌های گذشته حدود ۲۷ کیلوگرم از وزن خود را از دست داده و گزارش‌ها از وخامت مستمر وضعیت جسمانی او حکایت دارند.

 

تشدید بحران جسمانی در پی محرومیت از درمان

شلیر مام‌قادری، زندانی سیاسی ۳۴ ساله اهل مهاباد و زندانی محبوس در زندان اورمیه، از زمان بازداشت مجدد خود در نوزدهم فروردین ۱۴۰۵ تاکنون، به دلیل محرومیت مداوم از خدمات درمانی تخصصی، دارو و مراقبت‌های پزشکی متناسب با وضعیت بیماری‌اش، با کاهش شدید وزن و وخامت وضعیت جسمانی مواجه شده است.

بر اساس اطلاعات دریافتی از یک منبع نزدیک به خانواده این زندانی سیاسی، او در طول مدت بازداشت حدود ۲۷ کیلوگرم از وزن خود را از دست داده است. این منبع تأکید کرده که عدم دسترسی به روند درمان، تأخیر در ارائه خدمات پزشکی و محرومیت از داروهای مورد نیاز، شرایط جسمی شلیر مام‌قادری را به مرحله‌ای نگران‌کننده رسانده است.

 

نگرانی از تهدید جان یک زندانی مبتلا به سرطان

شلیر مام‌قادری پیش از این نیز با بیماری سرطان سینه درگیر بوده و نیازمند مراقبت‌های تخصصی و مستمر پزشکی است. با این حال، ادامه بازداشت او در شرایطی که از درمان مناسب محروم مانده، نگرانی‌های گسترده‌ای را درباره سلامت و حتی جان این زندانی سیاسی برانگیخته است.

گزارش‌های منتشرشده نشان می‌دهد که کاهش شدید وزن، ضعف جسمانی، سابقه شکنجه و ادامه نگهداری در زندان بدون رسیدگی پزشکی کافی، وضعیت او را بیش از پیش بحرانی کرده است. فعالان حقوق بشر بارها هشدار داده‌اند که محروم کردن زندانیان بیمار از درمان می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری برای سلامت آنان به همراه داشته باشد.

 

ابهام درباره پرونده و اتهامات

با وجود گذشت چند ماه از بازداشت مجدد شلیر مام‌قادری، تاکنون هیچ اطلاعات رسمی درباره اتهامات منتسب به او منتشر نشده است و مقام‌های مسئول نیز توضیحی درباره علت ادامه بازداشت و وضعیت درمانی این زندانی سیاسی ارائه نکرده‌اند.

تداوم نگهداری شلیر مام‌قادری در شرایطی که بنا بر گزارش‌ها از بیماری سرطان رنج می‌برد و از دسترسی به درمان و دارو محروم است، بار دیگر موضوع وضعیت زندانیان بیمار و مسئولیت نهادهای مسئول در حفظ جان و سلامت آنان را در کانون توجه نهادهای حقوق بشری و افکار عمومی قرار داده است.