مرکز خبر- این شبکه روز شنبه ۱۰ مرداد در بیانیه خود نوشت که زنان و دختران افغانستان طی پنج سال گذشته بیشترین آسیب را از سیاست‌های طالبان متحمل شده‌اند؛ سیاست‌هایی که به گفته این نهاد، با محرومیت زنان از آموزش، کار و مشارکت سیاسی و حذف نظام‌مند آنان از عرصه عمومی همراه بوده است.

در این بیانیه تأکید شده است که سرکوب و خاموش کردن صدای زنان و دیگر آزادی‌خواهان نمی‌تواند خواست مردم افغانستان برای آزادی، عدالت، برابری و حاکمیت قانون را از بین ببرد.

شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان همچنین از زنان، فعالان مدنی و نیروهای آزادی‌خواه خواسته است با حفظ همبستگی، مبارزه مسالمت‌آمیز خود را برای دستیابی به حقوق برابر، کرامت انسانی و مشارکت کامل زنان در عرصه‌های سیاسی و اجتماعی ادامه دهند.

این شبکه تأکید کرده است که تا زمان تحقق حقوق زنان و برقراری نظامی آزاد، عادلانه و مبتنی بر حقوق بشر، صدای زنان افغانستان خاموش نخواهد شد.

در بخش دیگری از این بیانیه، از سازمان ملل متحد، نهادهای بین‌المللی و دولت‌ها خواسته شده است توجه بیشتری به وضعیت حقوق زنان در افغانستان داشته باشند، طالبان را در قبال سیاست‌هایشان پاسخ‌گو کنند و از مطالبات زنان افغانستان حمایت کنند.

طالبان در ۱۵ آگوست ۲۰۲۱، هم‌زمان با سقوط نظام جمهوری، بار دیگر قدرت را در افغانستان به دست گرفتند. از آن زمان، این گروه محدودیت‌های گسترده‌ای علیه زنان و دختران وضع کرده است؛ از ممنوعیت تحصیل دختران بالاتر از صنف ششم و تحصیل دانشگاهی گرفته تا محدودیت در اشتغال، سفر، حضور در عرصه عمومی و مشارکت سیاسی.

این سیاست‌ها با انتقاد گسترده سازمان ملل، نهادهای حقوق بشری و جامعه جهانی روبه‌رو شده است. کارشناسان سازمان ملل نیز اقدامات طالبان علیه زنان و دختران را نمونه‌ای از تبعیض نظام‌مند و «آپارتاید جنسیتی» توصیف کرده‌اند.