سه زندانی سیاسی کورد: آنچه امروز بر کوبانی و روژاوا میگذرد تلاشی است برای خالیکردن معنای مقاومت
زینب جلالیان، وریشه مرادی و مطلب احمدیان، سه زندانیان سیاسی کورد در زندانهای ایران، خواستار حمایت از مقاومت روژاوا شده و تاکید کردند: آنچه امروز بر کوبانی و روژاوا میگذرد تکرار همان الگوی خشونتبار تاریخی در خاورمیانه و بهویژه در کوردستان است.
مرکز خبر – زینب جلالیان، وریشه مرادی و مطلب احمدیان، سه زندانیان سیاسی کورد در زندانهای ایران، در نامهای مشترک در حمایت از کوبانی، از همە آزادیخواهان و جوانان ایران و کودستانیان خواستند در کنار روژاوا بایستند.
در این نامه که شامگاه جمعه ١٠ بمهنماه، توسط کمپین آزادی وریشه مرادی منتشر شد، آمده است: آنچه امروز بر کوبانی و روژاوا میگذرد نشانهی تکرار همان الگوی خشونتبار تاریخی در خاورمیانه و بهویژه در کوردستان است؛ چرخهای که حذف، محاصره و فشار بر غیرنظامیان را بارها تکرار کرده است.
این زندانیان سیاسی با تاکید بر اینکه فشار بر مردم روژاوا، تضعیف نمادِ مقاومت کوبانی و بازتعریف ایستادگی بهعنوان ناکامی، تلاشی است برای خالیکردن معنای مقاومت، تاکید کردهاند: ما زندانیان سیاسی کورد در ایران، که خود در بندِ نیروهایی از همین جنس سرکوب گرفتاریم، از حضور در سنگرهای این دفاع محروم ماندهایم؛ اما این محرومیت، مسئولیت را از دوش وجدانهای بیدار برنمیدارد.
متن کامل نامه به شرح زیر میباشد:
وقت آن است که خلقهای کوردستان، جوانان ایران و همه آزادیخواهان و کوردستان در کنار روژاوا بایستند.
آنچه امروز بر کوبانی و روژاوا میگذرد نشانهی تکرار همان الگوی خشونتبار تاریخی در خاورمیانه و بهویژه در کوردستان است؛ چرخهای که حذف، محاصره و فشار بر غیرنظامیان را بارها تکرار کرده است. کوبانی در سال ۲۰۱۴ فقط یک نبرد نظامی نبود؛ دفاعی بود که معنای مقاومت را فراتر از مرزهای ملی و معادلات سیاسی برد. در آن نبرد، بیش از ۸۱۵ نفر از مدافعان، اعضای نیروهای مقاومت و غیرنظامیان جان باختند، از جمله مردان و زنان (از دختر ۷ ساله تا پیرزن ۷۰ ساله) در خطوط دفاع ایستادند و خانهبهخانه مقاومت کردند تا کوبانی سقوط نکند؛ شاهدی روشن بر نقش تاریخی خلقها در ایستادگی مقابل نیروهای تاریکپرست داعش.
امروز همان تلاش برای خالیکردن معنای مقاومت ادامه دارد: فشار بر مردم روژاوا، تضعیف نمادِ مقاومت کوبانی و بازتعریف ایستادگی بهعنوان ناکامی. نیروهای داعش و نسخههای متجدّدِ خشونتگرای آن در قالبهای جدید با حمایت قدرتهای منطقهای و جهانی ظاهر شدهاند، اما این تغییر چهرهها معنای حقیقی مقاومت را نمیتواند نابود کند. تجربهی مردم این جغرافیا نشان داده که ایستادگی بینتیجه نیست اگر بر آگاهی، ارادهی آزاد جامعه و حقِ ذاتیِ دفاع از خود استوار باشد. ما زندانیان سیاسی کورد در ایران، که خود در بندِ نیروهایی از همین جنس سرکوب گرفتاریم، از حضور در سنگرهای این دفاع محروم ماندهایم؛ اما این محرومیت، مسئولیت را از دوش وجدانهای بیدار برنمیدارد. اکنون زمان آن است که خلقهای کورد، جوانان شرق کوردستان، جوانان ایران و همهی آزادیخواهان، نه با شعار بلکه با همبستگیِ واقعی، با حمایتهای انسانی و امدادرسانیِ آشکار در کنار مردم روژاوا بایستند تا معنای مقاومت حفظ شود و بار دیگر اثبات شود که دفاع از انسانیت، کرامت و آزادی میتواند پیروزِ میدان باشد.
زینب جلالیان
وریشه مرادی
مطلب احمدیان
۲۹ژانویه۲۰۲۶