سال ۲۰۲۶ با آرزوی صلح؛ صدای زنان سوری

زنان سوری در مناطق مختلف این کشور، از جمله محله‌های محاصره‌شده حلب و دیرالزور، در آستانه سال نو از رنج‌های گذشته و امیدهای خود برای آینده‌ای امن و عاری از جنگ سخن می‌گویند.

مرکز خبرـ هم‌زمان با پایان سال ۲۰۲۵ و آغاز سالی نو میلادی، امیدهای ساکنان محله‌های اشرفیه و شیخ مقصود در شهر حلب سوریه بار دیگر تازه شده است؛ امید به برقراری صلح و امنیت در سوریه و پایان یافتن محاصره این دو محله. در همین حال، زنان منطقه دیرالزور در اقلیم شمال و شرق سوریه آرزو کردند «کشورمان دوباره شکوفا شود.»

 

«حق ماست که در صلح و امنیت زندگی کنیم»

بیش از یک سال است که گروهک‌های جهادی و نیروهای وابسته به حکومت اشغالگری ترکیه، فجیع‌ترین کشتارها و نقض حقوق را علیه مردم سوریه مرتکب شده‌اند و محله‌های اشرفیه و شیخ مقصود در حلب همچنان قربانی سیاست محاصره هستند.

زیلان محمد، از زنان محله شیخ مقصود، ابراز امیدواری کرد که در سال جدید محاصره پایان یابد و گفت: «در پایان هر سال، مردم سراسر جهان سال نو میلادی را با شادی استقبال می‌کنند، اما وضعیت ما کاملاً متفاوت است. پس از فروپاشی نظام بعث گمان می‌کردیم امنیت در سوریه برقرار می‌شود، اما با تسلط گروهک جهادی‌ هیئت تحریرالشام بر قدرت، حاکمیت خود را بر مردم سوریه تحمیل کردند و علیه اقشار مختلف جامعه سوریه دست به کشتار زدند.»

او افزود محاصره اعمال‌شده شامل جلوگیری از ورود کالاهای اساسی مانند مواد غذایی و دارویی و همچنین جلوگیری از ورود سوخت (مازوت) به این دو محله است و گفت: «اینجا کودکان زیادی به گرما، شیر و نیازهای اولیه خود احتیاج دارند، اما حاکمیت از این روش‌ها برای فشار بر مردم و افزایش رنج آنان استفاده می‌کند. ما حق داریم دور از جنگ و درگیری، در صلح و امنیت زندگی کنیم.»

هناء سلیمان نیز گفت: «با فرا رسیدن سال نو میلادی، شادی ما به دلیل محاصره و حملاتی که گروهک جهادی‌ هیئت تحریرالشام علیه محله‌مان انجام می‌دهند، کامل نشده است؛ علاوه بر نقض‌هایی که علیه ما و به‌طور کلی علیه همه اقشار مردم سوریه صورت می‌گیرد.»

او تأکید کرد که جهادی‌ها مانع ورود ساده‌ترین نیازهای انسانی می‌شوند، اما افزود: «امید ما پایان نمی‌یابد؛ امیدواریم به توافقی برای صلح دست یابند و مردم سوریه، فارغ از مذهب و دین، در محبت، ثبات و امنیت زندگی کنند و سال جدید، سالی سرشار از خیر و شادی برای همه سوری‌ها باشد.»

روکن حمو نیز اظهار داشت: «پس از فروپاشی نظام بعث، مردم سوریه با شدیدترین نقض‌ها در میان همه اقشار روبه‌رو شدند.» او محاصره این دو محله را ابزاری برای فشار بر مردم غیرنظامی و افزایش رنج آنان دانست و گفت: «این دو محله محل زندگی ملل مختلفی از جمله کوردها، عرب‌ها و ترکمان‌هاست و همه آنان از محاصره و نقض‌ها آسیب می‌بینند.»

او آرزو کرد که در سال جدید، سوریه و مردمش از خیر، صلح و امنیت برخوردار شوند و سال آینده بدون جنگ، محاصره، حملات و حتی مداخلات خارجی در امور سوریه سپری شود و افزود: «مردم سوریه از جنگ‌ها و بحران‌ها خسته شده‌اند؛ زمان آن رسیده که صلح بر سوریه حاکم شود.»

آرزوهایی برای گشایش و زندگی شرافتمندانه

سالی سخت و طاقت‌فرسا با همه بارها و سختی‌هایش گذشت و دل‌ها همچنان به امید گشایش چشم دوخته‌اند؛ این‌گونه سال ۲۰۲۵ برای زنان دیرالزور سپری شد، زنانی که سختی‌ها و چالش‌های آن را فراموش نکرده‌اند.

هدیه الخضر ابراز امیدواری کرد که سال جدید بهبود شرایط معیشتی را به همراه داشته باشد و سال گذشته را دشوارترین سال توصیف کرد و گفت: «برای مردم سوریه آرزوی صلح داریم؛ سال گذشته برای ما بسیار سخت بود، رنج‌های زیادی کشیدیم و برای بسیاری از مردم سالی سخت بود.»

او با مقایسه گذشته و حال گفت: «پیش‌تر وضعیت بهتر بود، اما اکنون زندگی بر دوش ما سنگینی می‌کند. با این حال، امیدمان را از دست نمی‌دهیم و در سال جدید آرزوی سلامتی داریم و اینکه کشورمان دوباره شکوفا شود، گل‌هایش باز شوند و نیکی میان مردم گسترش یابد.»

با وجود همه سختی‌ها، زنان سوری همچنان امیدوارند و باور دارند که آینده می‌تواند روزهای بهتری را برایشان رقم بزند. میان دعا و صبر، آرزوها با هر سال نو تازه می‌شود و رؤیای مردم یکی است: میهنی امن، زندگی‌ای شرافتمندانه و فردایی بهتر؛ و در میان همه چالش‌ها، امید همچنان پررنگ‌ترین عنوان باقی می‌ماند.