پرین بولدان: روند صلح با بن‌بست روبه‌روست
پرین بولدان، عضو هیئت دم‌پارتی در امرالی، با تأکید بر توقف روند صلح، خواستار تعیین جایگاه عبدالله اوجالان، فراهم‌شدن امکان دیدار او با گروه‌های مختلف جامعه و برداشتن گام‌های عملی برای پیشبرد این روند شد.
آنکارا- پروین بولدان، عضو هیئت حزب دموکراسی و برابری خلق‌ها (دَم) در امرالی، در کنفرانس «هم‌صدایی زنان برای آینده» گفت انتقال عبدالله اوجالان، رهبر خلق کورد، به محل جدیدی در زندان امرالی، مسئله جایگاه او را حل نکرده است. او با اشاره به اینکه هنوز درباره موضوعاتی مانند حق امید، سخنرانی اوجالان در پارلمان و دیدار وی با گروه‌های مختلف جامعه اقدامی صورت نگرفته، تأکید کرد برای پیشبرد روند صلح باید گام‌ها و اصلاحات تازه‌ای انجام شود.
پرین بولدان در سخنان خود، با اشاره به اظهارات میتات سانجار، گفت: «سانجار اعلام کرد که اوجالان به محل جدیدی منتقل شده است. با این حال، همه باید بدانند که این مکان بخشی از زندان است و خارج از محوطه زندان قرار ندارد؛ او از داخل زندان به آنجا منتقل می‌شود. به‌نظر من، بهتر است این مکان را فضایی توصیف کنیم که صرفاً شرایط کاری او را تا اندازه‌ای بهبود می‌دهد. اما باید تأکید کنم که مسئله جایگاه آقای اوجالان را نمی‌توان تنها با انتقال او به این مکان تعریف کرد.»
«تغییر مکان، جایگاه تازه‌ای برای اوجالان ایجاد نمی‌کند»
پرین بولدان با اشاره به نقش مورد انتظار عبدالله اوجالان و اقداماتی که هنوز انجام نشده‌اند، ادامه داد: «امروز پرسش‌هایی مانند اینکه آقای اوجالان به محل جدید منتقل شده یا نه، این مکان کجاست، ویلاست یا چیز دیگری، ذهن مردم را آشفته می‌کند و برداشت‌های متفاوتی به وجود می‌آورد. چنین توصیف‌هایی جایگاه و اعتبار آقای اوجالان را نیز خدشه‌دار می‌کند و ما این رویکرد را نمی‌پذیریم.
آقای اوجالان سال‌هاست که حتی در یک سلول انفرادی، برای صلح تلاش کرده، فعالیت کرده، پیشنهاد داده و سهم خود را ادا کرده است. اما صرف تغییر مکان، جایگاه تازه‌ای برای او ایجاد نمی‌کند. برای رفع ابهام‌ها باید توضیح دهم که این محل جدید فقط بخشی از زندان است. ما نیز هنگام رفتن به آنجا، نشست‌هایمان را در همین مکان برگزار می‌کنیم. در واقع، آقای اوجالان مدتی طولانی برای دیدار و برگزاری نشست با ما به آنجا می‌آمد و سپس به محل قبلی خود بازمی‌گشت.
مدحت سانجار شامگاه گذشته اعلام کرد که این مکان اکنون به محل اقامت دائمی او تبدیل شده و از این پس در آنجا خواهد ماند. با این حال، همان‌طور که گفتم، این تغییر به معنای تثبیت جایگاه او نیست و اقدامات دیگری نیز باید انجام شود. آقای اوجالان از ابتدا اعلام کرده که می‌خواهد با همه بخش‌های جامعه دیدار کند.»
«عبدالله اوجالان خواهان دیدار با همه بخش‌های جامعه است»
پرین بولدان با اشاره به اینکه اظهارات دولت باغچلی، رئیس حزب حرکت ملی‌گرا، دیگر در بحث‌های جاری مطرح نمی‌شود، گفت: «همان‌طور که می‌دانید، آقای باغچلی هنگام آغاز این روند از حق امید سخن گفت، اما اکنون دیگر درباره این موضوع صحبت نمی‌شود. او همچنین در ابتدای روند گفته بود اوجالان به پارلمان بیاید و از تریبون حزب دم‌پارتی سخنرانی کند؛ این موضوع نیز دیگر مطرح نیست.»
پروین افزود عبدالله اوجالان انتظار دارد به‌عنوان هماهنگ‌کننده صلح و سیاسی‌شدن فعالیت کند، اما هنوز چنین جایگاهی برای او تعریف نشده است. به گفته او، اوجالان خواهان دیدار با همه گروه‌ها و بخش‌های جامعه است.
«روند با بن‌بست روبه‌رو شده است»
پرین بولدان با بیان اینکه آخرین دیدارشان با عبدالله اوجالان در ۱۳ سپتامبر انجام شده و پس از آن دیداری صورت نگرفته است، گفت: «به نظر می‌رسد روند با نوعی بن‌بست روبه‌رو شده است. چگونه می‌توانیم از این وضعیت عبور کنیم؟ بی‌تردید با قدرت زنان. زنان می‌توانند امروز در همین سالن تصمیم بگیرند که به صلح نیاز دارند. آنان همچنین می‌توانند با فراخواندن دولت و بازیگران این روند به برقراری صلح پایدار و اعمال فشار بر آن‌ها، به نیرویی سازمان‌یافته تبدیل شوند و برای ادامه روند تلاش کنند.»
«کوردها می‌خواهند در قانون اساسی دیده شوند»
پروین بولدان در ادامه به خواسته‌های عبدالله اوجالان برای دیدار با گروه‌های مختلف جامعه اشاره کرد و گفت: «او خواستار دیدار با نهادهای زنان، روزنامه‌نگاران، دانشگاهیان و بخش‌های مختلف جامعه شده است؛ اما طی دو سال گذشته هیچ‌یک از این دیدارها انجام نشده است. تنها یک هیئت سیاسی به دیدار او می‌رود و آن هم ما هستیم. روشن است که این میزان برای پیشبرد روند کافی نیست. به همین دلیل تأکید می‌کنم که باید هرچه سریع‌تر گام‌های لازم برداشته شود.
موضوع دوم به جایگاه کوردها در قانون اساسی مربوط است. در پاسخ به این پرسش که با کنار گذاشتن سلاح‌ها، کوردها در قانون اساسی چگونه تعریف خواهند شد، باید بگویم که کوردها در جریان تدوین قانون اساسی جدید می‌خواهند خود را در آن ببینند. آن‌ها خواهان به‌رسمیت‌شناخته‌شدن هویت، فرهنگ، حقوق و جایگاه خود هستند. ما تأکید می‌کنیم اگر قرار است قانون اساسی جدیدی نوشته شود، باید به‌گونه‌ای باشد که همه گروه‌ها بتوانند خود را در آن ببینند.
کوردها نیز طبیعتاً می‌خواهند زبان، هویت، فرهنگ و حقوقشان در قانون اساسی جدید به رسمیت شناخته شود. شاید اکنون برای طرح و بررسی این موضوع زود باشد، اما با پیشرفت روند، درباره چگونگی بازتاب این مطالبات در قانون اساسی جدید، همراه با زنان، شما و همه بخش‌های جامعه گفت‌وگو خواهیم کرد. به نظر من، بهتر است این بحث را در زمان مناسب خود پیش ببریم.»