مرکز خبر - نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل، در گفت‌وگویی تازه با شبکه CNN از جزئیات شکنجه، ضرب‌وشتم، سلول انفرادی و محرومیت از دسترسی مناسب به خدمات پزشکی در دوران حبس خود در ایران گفته و تأکید کرده است که با وجود آگاهی از پیامدهای انتشار این روایت‌ها، خود را موظف می‌داند درباره آنچه بر او و دیگر زندانیان گذشته سکوت نکند.
نرگس محمدی در دوران حبس در زندان اوین بخش‌هایی از نوشته‌های خود را با کمک دوستان و هم‌بندی‌هایش مخفیانه از زندان خارج می‌کرد. او به CNN گفته است که در یک مورد، نیروهای امنیتی سه صفحه از نوشته‌هایش را که یکی از دوستانش قصد داشت در روز ملاقات از زندان خارج کند، ضبط کردند. در موردی دیگر نیز پس از آنکه به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت و به زندان دیگری منتقل شد، بیش از ۲۰ دفترچه یادداشت او از بین رفت.
این نوشته‌ها اکنون به کتاب خاطراتی با عنوان «یک زن هرگز از مبارزه دست نمی‌کشد» تبدیل شده‌اند؛ کتابی که قرار است در سپتامبر ۲۰۲۶ در شماری از کشورهای اروپایی منتشر شود. نرگس محمدی در این کتاب، جزئیات تازه‌ای درباره رفتار مسئولان زندان و آنچه خود شکنجه و بدرفتاری می‌داند ارائه کرده است.
او در گفت‌وگو با CNN درباره خطر انتشار این روایت‌ها گفته است که ممکن است انتشار کتاب برایش پیامدهایی داشته باشد، اما سخن گفتن درباره آنچه بر او و دیگر زندانیان گذشته را «وظیفه» خود می‌داند.
نرگس محمدی همچنین از دوره اخیر حبس خود گفته است؛ دوره‌ای که به گفته او با ضرب‌وشتم، دو ماه سلول انفرادی و محرومیت از تماس با خانواده و دیدار با وکلا همراه بوده است. بر اساس گزارش‌هایی که پیش‌تر نیز درباره وضعیت او منتشر شده بود، در جریان بازداشت او در دسامبر ۲۰۲۵، محمدی مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت و از ناحیه سر، لگن و اندام تناسلی آسیب دید. رئیس کمیته نوبل نروژ نیز در فوریه ۲۰۲۶ با استناد به گزارش‌های معتبر، از «بدرفتاری تهدیدکننده زندگی» با او خبر داده بود.
وضعیت جسمی محمدی در دوران حبس نیز به‌شدت وخیم شد. او در ماه مارس دچار عارضه‌ای شد که احتمال حمله قلبی درباره آن مطرح شد، حدود ۲۰ کیلوگرم وزن از دست داد و پس از آن مدتی در بیمارستان بستری شد. محمدی گفته است که همچنان تحت درمان پزشکی قرار دارد.
او در این گفت‌وگو همچنین سلول انفرادی و محرومیت زندانیان از خدمات پزشکی را از شیوه‌های اعمال فشار بر زندانیان دانسته و گفته است محرومیت از درمان به‌موقع در برخی موارد می‌تواند به مرگ زندانی منجر شود.
نرگس محمدی در بخش دیگری از گفت‌وگو درباره فرزندان دوقلوی خود، علی و کیانا، که اکنون ۱۹ ساله‌اند، از دشواری سال‌های دوری از آنها سخن گفته و در عین حال تأکید کرده است که اگر به آغاز فعالیت‌هایش بازگردد، حتی با آگاهی از پیامدهای آن، باز هم همان مسیر را انتخاب خواهد کرد.
کتاب جدید نرگس محمدی در ادامه مجموعه نوشته‌ها و روایت‌های او درباره وضعیت زنان زندانی در ایران منتشر می‌شود. او پیش‌تر نیز در کتاب «شکنجه سفید» روایت‌های ۱۴ زن زندانی در ایران را درباره سلول انفرادی، بازجویی و بدرفتاری در زندان ثبت کرده بود.