«نه به اعدام» در ۵۶ زندان؛ زندانیان در صدوبیستویکمین سهشنبه اعتصاب غذا کردند
مرکز خبر- امروز سهشنبه ٢٩ اردیبهشتماه، کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» با انتشار بیانیهای ضمن اعتراض به ادامه اجرای احکام اعدام در ایران، از اعتصاب غذای زندانیان در ۵۶ زندان مختلف ایران خبر داد. این کارزار در بیانیه خود، اعدام را «ابزار اصلی سرکوب حکومتی» توصیف کرده و حکومت جمهوری اسلامی را به استفاده از خشونت سیستماتیک برای ایجاد فضای رعب و وحشت در جامعه متهم کرده است.
در این بیانیه به اعدام زندانی بلوچ در زندان زاهدان، و همچنین اعدام یکی از بازداشتشدگان خیزش دیماه، اشاره شده و آمده است که حکومت با تشدید صدور و اجرای احکام اعدام در تلاش است اعتراضات اجتماعی و نارضایتی عمومی را سرکوب کند. نویسندگان بیانیه همچنین با اشاره به محکومیت فاطمه عباسی، دختر محمد عباسی، به ۲۵ سال حبس، این احکام را نمونهای از «فشار مضاعف بر خانوادههای معترضان» دانستهاند.
اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در ادامه از فعالان سیاسی، مدنی، صنفی و حقوقبشری خواستهاند برای توقف اعدامها متحد شوند و صدای مخالفت با مجازات اعدام را به عرصههای بینالمللی برسانند. این کارزار که از ماهها پیش با اعتصاب غذای هفتگی زندانیان ادامه دارد، اکنون یکی از طولانیترین حرکتهای اعتراضی سازمانیافته علیه مجازات اعدام در زندانهای ایران به شمار میرود.
متن کامل بیانیه به شرح زیر است:
حاکمان مستبد ایران بیش از دو ماه است خیابانهای شهرها را توسط عوامل و وابستگان حداقلی خود، اشغال کرده و آموزش استفاده از سلاح در ملاءعام میدهند و با استفاده ابزاری از کودکان در این محافل، قصد نهادینه کردن خشونت و سرکوب علیه شهروندان و معترضان را دارند.
حکومت نامشروع ولایت فقیه در هفته اخیر زندانی سیاسی، هموطن بلوچ عبدالجلیل شهبخش، را در زندان زاهدان به دار آویخت؛ و در اقدام جنایتکارانه دیگر محمد عباسی ،یکی از دستگیرشدگان خیزش دیماه، را به اتهام شرکت در قیام، اعدام کرد. این در حالی است که فاطمه عباسی، دختر وی به ۲۵ سال حبس محکوم شده و اینک در زندان اوین محبوس است.
دیکتاتوری حاکم، در وحشت از سرنگونی با صدور و اجرای احکام ظالمانه اعدام هدفی جز ایجاد ترس و وحشت در جامعه ندارد؛ در کنار زندانیان سیاسی هر روز شاهد اعدام جوانان با اتهامات غیرسیاسی هستیم.
ما بارها گفتهایم که اعدام، صرفنظر از نوع اتهام، تنها اجرای یک حکم ناعادلانه قضایی که حق حیات را از انسان سلب میکند نیست؛ بلکه مهمترین ابزار سرکوب و قتل حکومتی است که ریشههای عمیق سیاسی، طبقاتی و ایدئولوژیک در حاکمیت ولایت فقیه دارد. این ابزار برای ایجاد وحشت در میان مردم به کار گرفته میشود تا ستمدیدگان را به تسلیم وادار کند؛ اما زهی خیال باطل!
اگر امروز حکومت جوانان را یکی پس از دیگری به دار میکشد، بهخوبی میداند که این جوانان با تمام وجود تبعیض طبقاتی را لمس کردهاند و از فساد و غارت سیستماتیک حاکمیت آگاهند. آنها را اعدام میکند تا بترساند، اما غافل از آنکه این خشونت نهتنها خاموشکننده نیست، بلکه در دلها بذر آگاهی، مقاومت و خیزش میکارد.
ما باور داریم در برابر این اعدامها نباید مقهور شد. کارزار «نه به اعدام»، یک گام ضروری به سمت عدالت و آزادی و رفع هرگونه تبعیض و ستم در ایران فردا است.
مخالفت آشکار و عملی با اعدام یک سنجه بسیار مهم و تعیین کننده و سنگ محک واقعی برای مبارزان امروز است.
ما در کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» به عنوان بخشی از جنبش نه به اعدام از تمام فعالان سیاسی، حقوقبشری، صنفی و مدنی میخواهیم برای توقف اعدام بیش از پیش متحد شوند و از کارگران و معلمان و دانشجویان و بازنشستگانی که تاکنون صدای بلند نه به اعدام در کوی و برزن بودهاند درخواست میکنیم صدای ما را به گوش وجدانهای بیدار در جوامع بینالمللی برسانند.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» به امید ایرانی آزاد و به دور از سرکوب و اعدام، و در اعتراض به صدور و اجرای احکام اعدام در ایران، سهشنبه بیستونهم اردیبهشتماه ۱۴۰۵ در صدوبیستویکمین هفته در ۵۶ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشد:
زندان اوین (بند زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحد ۲و۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرمآباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بند زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بند زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبد کاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان )، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان مریوان، زندان خوی، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان نقده، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام.