مصوبه ۱۰ مادهای مدیریتهای محلی از کنفرانس زنان در شهر آمد
بیانیه پایانی «کنفرانس زنان مدیریتهای محلی» که در شهر آمد برگزار شد، منتشر گردید. هدف از تصمیمات اتخاذشده در ۱۰ محور، از جمله آموزش، اقتصاد، فرهنگ و دیپلماسی، تقویت سیاستهای آزادیخواهانه زنان در مدیریتهای محلی عنوان شده است.
مرکز خبر – بیانیه پایانی «کنفرانس زنان مدیریتهای محلی» که در روزهای ۶ و ۷ ژوئن در شهر آمد با شعار «با اراده زنان کمونال میشویم، با مدیریتهای محلی جامعه آزاد را میسازیم» برگزار شد، منتشر گردید.
این کنفرانس دو روزه به ابتکار شورای زنان مدیریتهای محلی دموکراتیک حزب برابری و دموکراسی خلقها (دمپارتی ) و با مشارکت ۲۶۸ نماینده برگزار شد. در این نشست، بر پایه پارادایم آزادی زنان، ارزیابیهای جامعی درباره برابری، دموکراسی و ساخت زندگی کمونال در مدیریتهای محلی انجام گرفت.
در حالی که تصمیمات ۱۰ مادهای در حوزههایی از آموزش و اقتصاد تا فرهنگ و دیپلماسی با افکار عمومی به اشتراک گذاشته شد، در بیانیه بر تقویت سیاستهایی که زنان را در تمامی عرصههای زندگی اجتماعی به کنشگران اصلی تبدیل میکند، تأکید شد.
همچنین اعلام شد که این کنفرانس به یاد بِریوان کوتلو، ریاست مشترک شهرداری جزیـر در دوره پیشین، و مزگین دنیز، عضو شورای شهر نصیبین، که سال گذشته جان خود را از دست دادند، تقدیم شده است.
اعلام مصوبه ۱۰ مادهای
در بیانیه پایانی آمده است:
«در کنفرانسی که طی دو روز برگزار شد، بحرانهای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و زیستمحیطی که در جهان، خاورمیانه و کردستان عمیقتر شدهاند، بر اساس پارادایم آزادی زنان مورد بحث قرار گرفت و نقش مبارزه زنان برای برابری، آزادی و مشارکت دموکراتیک در مدیریتهای محلی، از منظر خودسازماندهی و ساخت جامعه دموکراتیک، بهطور جامع ارزیابی شد.
کنفرانس ما نشان داد که پارادایم آزادیخواهانه زنان تنها رویکردی هدایتکننده در مبارزه زنان برای حقوق و آزادیهایشان نیست، بلکه در عین حال چشماندازی بنیادی برای ساخت جامعه دموکراتیک ارائه میدهد. تأکید شد که اجرای این پارادایم که بر تبدیل زنان به فاعل اصلی، خودسازماندهی و ارادهمندی آنان در تمامی عرصههای زندگی استوار است، از مدیریتهای محلی آغاز شده و در سراسر زندگی اجتماعی گسترش یابد؛ امری که برای ساخت یک زندگی دموکراتیک، زیستمحیطی و مبتنی بر آزادی زنان، حیاتی است.
در این چارچوب، تجربههای نظام ریاست مشترکی که بر اصل نمایندگی برابر و مدیریت دموکراتیک زندگی مشترک استوار است، مورد بررسی قرار گرفت. تأکید شد که حضور سازمانیافته زنان در سازوکارهای تصمیمگیری و مدیریت، نقش تعیینکنندهای در تقویت الگوی مدیریت محلی دموکراتیک، چندصدایی و آزادیخواهانه زنان در برابر ذهنیت مردسالارانه حاکم دارد. بار دیگر تأیید شد که نظام ریاست مشترکی، تضمین نهادی حق نمایندگی برابر و تبدیل زنان به کنشگران اصلی مدیریت است.
در کنفرانس ما، نقش پیشرو و بنیانگذار زنان در تحول اجتماعی، ساخت جامعه دموکراتیک و برقراری صلح پایدار، بهطور گسترده بررسی شد. سهم مبارزه سازمانیافته زنان که بر پایه ایدئولوژی آزادی زنان شکل گرفته است، در ساخت هویت زن آزاد که ارزشهای همبستگی، برابری و زندگی جمعی را گسترش میدهد، ارزیابی گردید. همچنین بر اهمیت سازمانیابی قدرتمندتر زنان در تمامی عرصههای زندگی بهعنوان عامل تحولبخش سیاست دموکراتیک و روندهای صلح، و حضور برابر و مؤثر آنان در سازوکارهای تصمیمگیری تأکید شد.
علاوه بر این، نقش عبدالله اوجالان در روند ساخت صلح و جامعه دموکراتیک که با فراخوان وی آغاز شده و نیز ادعای پیشگامی در این روند، از موضوعات مهمی بود که هیئت نمایندگان بهصورت عمیق درباره آن بحث کرد. در این چارچوب، با اشاره به نقش تاریخی زنان در پایان دادن به درگیریها، توسعه راهحل دموکراتیک و برقراری صلح اجتماعی، تأکید شد که صلحی دموکراتیک و پایدار تنها با مشارکت برابر، آزاد و سازمانیافته زنان امکانپذیر است.
در مباحث مطرحشده، توجه داده شد که شیوههای حکمرانی مبتنی بر ذهنیت دولتمحور، قدرتطلب، متمرکزگرا و مردسالار، بهطور تاریخی تنوع اجتماعی، آزادی زنان و مشارکت دموکراتیک را تحت فشار قرار دادهاند. همچنین بر ضرورت توسعه الگوهای مدیریتی دموکراتیک، چندگانه و متکی بر ظرفیتهای محلی که در آن ملتها، باورها، فرهنگها و هویتهای اجتماعی گوناگون بتوانند به شکلی برابر و آزادانه وجود داشته باشند، تأکید شد.
کنفرانس ما در شرایط کنونی که ذهنیت مردسالار و ایدئولوژیهای جنسیتزده در همه عرصههای زندگی بازتولید میشوند و انواع سیاستهای موسوم به «جنگ ویژه» محصول همین ذهنیت تاریک هستند، تقویت سازوکارهای اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و سازمانی مبتنی بر آزادی زنان را یک ضرورت اساسی ارزیابی کرده است. همچنین بیان شد که گسترش فعالیتهایی که زنان را از طریق خودسازماندهی به صاحبان سخن، تصمیم و اراده در همه عرصههای زندگی تبدیل میکند، بخش جداییناپذیر ساخت جامعه دموکراتیک است.
خشونت علیه زنان، تبعیض، استثمار، طرد اجتماعی و سیاستهای زنکشی از مهمترین محورهای دستور کار کنفرانس بود. تأکید شد که باید مبارزه سازمانیافته علیه سیاستهایی که سلطه نظام مردسالار بر بدن و نیروی کار زنان را تعمیق میکنند، گسترش یابد. همچنین ضرورت تقویت سیاستهای آزادیخواهانه زنان که حق حیات، آزادی و موجودیت اجتماعی آنان را تضمین میکند، مورد تأکید قرار گرفت.
در برابر بحرانهای عمیق زیستمحیطی، بیان شد که باید در چارچوب پارادایم دموکراتیک ـ اکولوژیک مبتنی بر زندگی هماهنگ با طبیعت، مفهوم اقتصاد بوممحور توسعه یابد. همچنین تأکید شد که الگوهای اقتصادی مبتنی بر نمایان ساختن کار زنان، ارزشهای کمونال، اولویت دادن به نیازهای اجتماعی و مقابله با بهرهکشی از طبیعت، باید یکی از محورهای اصلی سیاستهای مدیریتهای محلی باشد.
کنفرانس ما بار دیگر تأیید کرد که آزادی زنان، سیاست دموکراتیک، نمایندگی برابر، صلح اجتماعی و زندگی اکولوژیک، ستونهای اصلی یک چشمانداز جامع جامعه دموکراتیک هستند که یکدیگر را تکمیل میکنند. در این راستا، نهادینهسازی پارادایم آزادی زنان از مدیریتهای محلی تا تمامی عرصههای زندگی، تقویت خودسازماندهی زنان و گسترش قاطعانه مبارزه برای ساخت زندگی برابر، آزاد و دموکراتیک بهعنوان اراده مشترک اعلام شد.»
۱. در زمینه آموزش
مقرر شد؛ متناسب با نیازهای اجتماعی در مدیریتهای محلی، برنامههای آموزشی برای زنان، مقامات منتخب و کارکنان از منظر آزادی زنان و علم ژنئولوژی توسعه یابد. کمپینهای آگاهیبخشی درباره مبارزه با خشونت علیه زنان، خانواده دموکراتیک، تحول اجتماعی، زندگی مشترک آزاد، جنسیتزدایی از جامعه و دفاع ذاتی (خوددفاعی) گسترش یابد. کارگاهها و آموزشهای مربوط به تغییر ذهنیت مردسالار برگزار شود. اقتصاد زنان، اقتصاد کمونال و آموزشهای فنیوحرفهای تقویت گردد. در برابر دیدگاههای تبعیضآمیز علیه توانخواهان، برنامههای آموزشی تحولآفرین سازماندهی شود و دورهها و کارگاههایی با تمرکز بر دیدار، همبستگی و سازماندهی زنان دارای معلولیت برپا گردد. اقدامات لازم برای تحول اجتماعی، گسترش برنامههای آموزشی در حوزه زبان، فرهنگ، هنر و آگاهی اجتماعی انجام شود و در تمامی حوزههای کاری مدیریتهای محلی، فعالیتهای ظرفیتسازی برای تقویت مشارکت برابر و موثر زنان به اجرا درآید.
۲. در زمینه زبان و فرهنگ
مقرر شد؛ در مدیریتهای محلی، مکانیسمهای ساختاری برای سازماندهی فعالیتهای زبانی و فرهنگی ایجاد شود؛ استفاده از زبانهای محلی در زندگی عمومی حفظ، توسعه و تشویق گردد؛ اقدامات شهرداریها در زمینه چندزبانی تقویت شود؛ میراث فرهنگی، تاریخ شفاهی و حافظه جمعی برای انتقال به نسلهای آینده محافظت گردد؛ دانش، تجربیات و تولیدات زنان در این حوزهها مرئی شده و مورد حمایت قرار گیرد؛ مشارکت تمام بخشهای جامعه به ویژه کودکان، جوانان و زنان در فعالیتهای زبانی، فرهنگی، هنری و ادبی افزایش یابد؛ بسترهای لازم برای دسترسی دختران و زنان به فعالیتها و آموزشهای هنری فراهم شود و جهت توسعه پژوهشهای لازم در مدیریتهای محلی، پروژههای مشترک تحقیق، آموزش، نشر، آرشیو و رویدادهای فرهنگی با همکاری نهادهای مرتبط انجام گیرد.
۳. بازسازی شهرها / به سوی شهرهای زنان
مقرر شد؛ با هدف توسعه رویکردی در مدیریت محلی که 'حق زن بر شهر' را اولویت میبخشد، طرحهای عملیاتی 'شهرهای زنان' تهیه و در روندهای برنامهریزی، بودجهنویسی و خدمات شهرداریها ادغام شود. سیاستهای تمرکزیافته بر نیازهای زنان مانند حملونقل امن، مسکن، خدمات مراقبتی، خدمات به زبان مادری، حمایتهای اجتماعی و مبارزه با خشونت تقویت گردد. بسترهای همبستگی زنان و فضاهای زندگی آزاد گسترش یابد. سازمانهای آلترناتیو زنان باید بر پایه رویکردی کمونال، فضاهای جدیدی ایجاد کنند تا در برابر ساختار شهریِ شکلگرفته توسط ذهنیت مردانه بایستند. این امر نباید تنها به شهرهایی که 'شهر زنان' اعلام شدهاند محدود شود، بلکه باید در تمامی بخشهای مدیریتی ما اجرا گردد. کمونها نباید تنها به ساختارهای اقتصادی محدود شوند، بلکه باید تمام ابعاد زندگی از جمله ورزش، سلامت، آموزش، فلسفه، فرهنگ، اکولوژی و مبارزه با خشونت را در بر گرفته و همکاری تمامی تشکلهای زنان را جلب نمایند. همچنین با ایجاد مکانیسمهای نظارت و ارزیابی با مشارکت زنان، تشکلهای زنان و مدیریتهای محلی، اقدامات لازم برای تحقق سیاستهای شهریِ ویژه زنان صورت گیرد.
۴. اجتماعی کردن امر مراقبت و فضاهای حمایتی
مقرر شد؛ خدمات مراقبتی و حمایتی مانند مهدکودکها، مراکز مراقبت روزانه، اتاقهای بازی، فضاهای چندمنظوره کودکان، مراقبت در منزل از سالمندان و بیماران و خدمات مراقبتی برابر متناسب با نیازهای محلی ایجاد شود تا دامنه این خدمات در جامعه گسترش یابد. این خدمات باید به صورت قابل دسترس، پایدار، امن و به زبان مادری برنامهریزی شوند. در برابر ذهنیتی که بار مراقبت را صرفاً وظیفه زن میداند، رویکرد 'اجتماعی کردن بار مراقبت' که شامل خانواده، مردان، جامعه و مدیریتهای محلی میشود، تقویت گردد و این سیاستهای مراقبتی پایه و اساس تمامی خدمات شهرداریها قرار گیرد.
۵. مبارزه با خشونت علیه زنان
مقرر شد؛ مراکز همبستگی زنان، خانههای زندگی زنان و فضاهای زندگی امن جهت پیشگیری از خشونت علیه زنان گسترش یابند. دسترسی به خدمات حمایتی حقوقی، روانشناختی و اجتماعی تقویت شود. کمپینهای آگاهیبخشی اجتماعی، برنامههای آموزشی و مکانیسمهای مبارزه محلی بر پایه زندگیِ بدون خشونت توسعه یابند. فعالیتهای تشکیلاتی که دانش و تجربیات زنان را در تمامی سکونتگاهها، از جمله مناطق روستایی، آشکار میسازد، اجرا شود. فرهنگ خوددفاعی تقویت گردد. سیاستهای مبارزاتی پایدار و موثر با همکاری سازمانهای زنان، نهادهای جامعه مدنی و کنشگران محلی مرتبط به اجرا درآید و مکانیسمهای ساختاری برای مبارزه با خشونتهای مبتنی بر جنسیت تاسیس شود.
۶. ساخت فضاهای زندگی کمونال
مقرر شد؛ به منظور حمایت از زنان در ساخت یک زندگی آزاد، برابر، اکولوژیک، دموکراتیک، بدون خشونت، بدون فقر، امن و اجتماعی؛ مدلهای زندگی مشترک بر پایه همبستگی زنان، تولید مشترک، اشتراکگذاری جمعی و اجتماعی کردن امر مراقبت توسعه یابند. تعاونیهای زنان، اقتصاد کمونال، تولید اکولوژیک و مکانیسمهای حمایتی مراقبت تقویت شوند. بودجههای لازم و ساختارهای سازمانی برای پایداری این فضاها ایجاد گردد و روندهای اجرایی با مشارکت سازمانهای زنان و مکانیسمهای مرتبط به طور منظم رصد و ارزیابی شوند.
۷. اقتصاد زنان و تولید کمونال
مقرر شد؛ برای تضمین توانمندسازی اقتصادی زنان بر پایه مدل اقتصاد کمونال، اقداماتی در راستای ایجاد تعاونیهای زنان و فضاهای تولید مشترک انجام گیرد. از آموزشهای تولیدی و مهارتهای حرفهای حمایت شود. دسترسی برابر به حوزههای تولید و اشتغال تقویت شده و مشارکت زنان، به ویژه زنان جوان، زنان دارای معلولیت، زنان روستایی و اقشار کمدرآمد افزایش یابد. برنامههای آموزشی با هدف توسعه اقتصاد کمونال، تعاونیها، تولید اکولوژیک و مهارتهای حرفهای اجرا شده و مربیان آموزشی استخدام شوند. دورههای آموزش حرفهای و آموزش به زبان مادری برگزار گردیده و کلاسهای زبان مادری در روندهای سازماندهی و تولید دایر شود. همچنین پژوهشهایی برای توسعه مکانیسمهای ساختاری که از همبستگی، هماهنگی و دسترسی به بازارهای دموکراتیک حمایت میکنند، انجام گیرد.
۸. بودجهنویسی حساس به جنسیت
مقرر شد؛ روش بودجهنویسی حساس به جنسیت به عنوان یک سیاست بنیادین بودجهای در مدیریتهای محلی نهادینه شود. بودجه شهرداریها متناسب با نیازهای زنان، مسئولیتهای مراقبتی، دسترسی به خدمات، امنیت، توانمندسازی اقتصادی و مشارکت برابر برنامهریزی گردد. این روش در تمام حوزههای خدماتی شهرداریها اعمال شود. مکانیسمهای نظارت، ارزیابی و گزارشدهی ایجاد گردند و بسترهای مشارکتی توسعه یابند تا حضور مؤثر زنان در روندهای بودجهریزی تضمین شود و اقدامات لازم برای تثبیت ساختاری این روند صورت گیرد.
۹. ساختارمند کردن فعالیتهای اقتصاد زنان و تقویت اشتغال آنان
مقرر شد؛ برای تقویت استقلال اقتصادی زنان و مشارکت برابر آنان در حیات اقتصادی، دفاتر و بخشهای ویژه اقتصاد زنان در مدیریتهای محلی ایجاد شود. واحدهای مرتبط در زمینههای اداری، تکنیکی و بودجهای تقویت گردند و مفهوم اقتصاد کمونال توسعه یابد. اشتغال زنان افزایش یافته و دسترسی برابر در تمامی حوزههای کاری تضمین شود. از زنانی که با خشونت اقتصادی و ناامنی درآمدی مواجهند یا به دلیل مسئولیتهای مراقبتی از بازار کار دور ماندهاند، حمایت به عمل آید. همچنین مکانیسمهای لازم برای برنامهریزی و اجرای تمامی فعالیتهای اقتصادی بر اساس پارادایم آزادی زن و رهنمود برابری جنسیتی توسعه یابند.
۱۰. دیپلماسی زنان در مدیریتهای محلی
مقرر شد؛ ساختار فعالیتهای دیپلماسی زنان در مدیریتهای محلی پایهگذاری شود. مکانیسمهای آموزشی و تشکیلاتی برای افزایش مشارکت زنان در روندهای دیپلماتیک محلی، ملی و بینالمللی هماهنگ گردند. برنامههای تبادل تجربه برگزار شود. بسترهای شبکههای کاری مشترک با سازمانهای زنان و نهادهای جامعه مدنی در چهار بخش کوردستان و اروپا تقویت گردد و پژوهشهایی برای مرئی کردن فعالیتها در حوزههای اقتصادی، ساخت صلح، گفتگوهای بین خلقها، جامعه دموکراتیک و زندگی اکولوژیک انجام گیرد.»