مرکز خبر- ویدیوهای منتشر شده توسط رسانه‌های حقوق بشری نشان می‌دهد ملیکا ملک‌محمدی، نویسنده و دستیار کارگردان تئاتر، پس از گذراندن دوره‌ای از بازداشت در زندان جمهوری اسلامی آزاد شد؛ آزادی‌ای که در سایه ابهام درباره وضعیت پرونده، شرایط بازداشت و فشارهای واردشده بر او صورت گرفته و زمان آن نیز مشخص نیست.

بر اساس گزارش منابع حقوق بشری، مأموران امنیتی در اواخر دی‌ماه ۱۴۰۴ با یورشی خشونت‌بار به منزل این هنرمند در تهران، او را بازداشت کردند؛ رویدادی که بار دیگر از تداوم برخوردهای امنیتی با زنان فعال در حوزه‌های فرهنگی، هنری، دانشگاهی و رسانه‌ای حکایت دارد.

 

بازداشت هنرمندان؛ خاموش‌کردن صداهای مستقل در فضای فرهنگی

بازداشت ملیکا ملک‌محمدی تنها یک پرونده فردی نیست، بلکه در امتداد روندی قرار می‌گیرد که طی سال‌های اخیر، هنرمندان مستقل و منتقد را به یکی از هدف‌های اصلی نهادهای امنیتی و قضایی تبدیل کرده است. نویسندگان، بازیگران، کارگردانان تئاتر، مستندسازان، موسیقی‌دانان و دیگر فعالان فرهنگی، به‌ویژه زنانی که نسبت به سرکوب، تبعیض جنسیتی، محدودیت‌های اجتماعی و نقض حقوق شهروندی اعتراض کرده‌اند، با احضار، بازداشت، تهدید، ممنوعیت فعالیت و تشکیل پرونده قضایی روبه‌رو بوده‌اند.

یورش به منزل، ضبط تلفن همراه و وسایل شخصی، ایجاد فضای رعب برای اعضای خانواده و انتقال بازداشت‌شدگان به مکان‌های نامعلوم، از جمله شیوه‌هایی است که در بسیاری از این پرونده‌ها گزارش شده است. چنین برخوردهایی نه‌تنها آزادی فرد بازداشت‌شده را هدف قرار می‌دهد، بلکه پیامی تهدیدآمیز برای جامعه هنری دارد: هر صدای مستقلی که از چارچوب‌های تحمیلی عبور کند، ممکن است با هزینه امنیتی روبه‌رو شود.

آزادی ملیکا ملک‌محمدی، هرچند برای خانواده، دوستان و جامعه تئاتر خبری امیدوارکننده است، اما تا زمانی که جزئیات پرونده، اتهام‌های احتمالی و وضعیت حقوقی او روشن نشود، نمی‌توان آن را پایان فشارها دانست. تجربه بسیاری از هنرمندان بازداشت‌شده نشان داده است که آزادی موقت یا آزادی با قرار تأمین، اغلب با ادامه احضارها، تهدیدها، محدودیت‌های شغلی و خطر صدور احکام قضایی همراه است.