مرکز خبر- بر اساس اطلاعات منتشرشده، گلرخ ایرایی، زهرا صفایی، مرضیه فارسی، شیوا اسماعیلی و سکینه پروانه، پنج زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، از روز گذشته یک‌شنبه ۳ خرداد، از دسترسی به تلفن زندان محروم شده‌اند و این محدودیت همچنان ادامه دارد. این اقدام در پی اعتراض این زندانیان به اجرای احکام اعدام صورت گرفته است. گفته می‌شود این پنج زندانی در محوطه هواخوری زندان با سر دادن شعار نسبت به موج اعدام‌ها اعتراض کرده بودند؛ اقدامی که با واکنش تنبیهی مسئولان زندان مواجه شد.

 

ادامه محرومیت از ملاقات با خانواده و وکلا

این پنج زندانی سیاسی پیش از این نیز از حق ملاقات حضوری با اعضای خانواده و وکلای خود محروم شده بودند و این محدودیت‌ها همچنان پابرجاست. تداوم چنین محدودیت‌هایی نگرانی‌ها درباره وضعیت حقوقی و شرایط نگهداری زندانیان سیاسی زن در زندان اوین را افزایش داده است.

فعالان حقوق بشر می‌گویند محرومیت هم‌زمان از تماس تلفنی و ملاقات حضوری، زندانیان را در شرایط انزوای مضاعف قرار می‌دهد و امکان ارتباط آنان با بیرون از زندان را به شدت محدود می‌کند.

 

اعتراض به اعدام‌ها و واکنش نهادهای زندان

بر اساس این گزارش، اقدام تنبیهی اخیر مستقیماً پس از اعتراض این زندانیان به اجرای احکام اعدام اعمال شده است. در سال‌های اخیر، اعتراض‌های نمادین و مسالمت‌آمیز زندانیان سیاسی نسبت به اعدام‌ها بارها با محدودیت‌های انضباطی، محرومیت از امکانات و فشارهای مضاعف همراه بوده است.

در همین رابطه، پیش‌تر نیز گزارش‌هایی از اعمال محدودیت‌های مشابه علیه زندانیان سیاسی زن در زندان قرچک ورامین منتشر شده بود؛ محدودیت‌هایی که در واکنش به اعتراض‌های مسالمت‌آمیز زندانیان اعمال شده بودند.

 

نگرانی از «مجازات جمعی» در زندان‌ها

ناظران حقوق بشر معتقدند محروم‌سازی گروهی زندانیان از حقوق و امکانات متعارف، بدون ارائه توضیح شفاف درباره دلایل آن، می‌تواند نشانه‌ای از اعمال «مجازات جمعی» در زندان‌ها باشد؛ رویکردی که در بسیاری موارد به افزایش فشار روانی، تشدید بی‌اعتمادی و گسترش نارضایتی در میان زندانیان منجر می‌شود.

در شرایطی که دسترسی نهادهای مستقل به وضعیت داخلی زندان‌ها محدود است، گزارش‌های منتشرشده درباره اعمال فشار بر زندانیان سیاسی، بیش از پیش توجه افکار عمومی و نهادهای حقوق بشری را به وضعیت بند زنان زندان اوین جلب کرده است.