مرکز خبر - شورای هماهنگی کنفدرالیسم زنان کوردستان (ک‌ژک)، در واکنش به حملات نیروهای وابسته به دولت انتقالی در محله‌های کوردنشین حلب و روژاوا و همچنین اعتراضات سراسری در ایران و سرکوب شدید معترضان، بیانیه‌ای منتشر کرد.

در بخشی از این بیانیه آمده است: خلق‌های ایران و در رأس آن‌ها زنان، برای ایرانی دموکراتیک و آزاد و برای یک زندگی عزتمندانه به پا خواسته‌اند. رژیم ایران با نشنیدن مطالبات برحق مردم و ادامه سیاست‌های اعدام و سرکوب، روز به روز ضعیف‌تر شده و همانند سوریه پایان خود را تسریع می‌کند.

 

متن کامل بیانیه شورای هماهنگی ک‌ژک به شرح زیر است:

«حملات به شیخ‌مقصود و اشرفیه را که منجر به شهادت ۷ تن و مجروح شدن بیش از ۵۰ تن از عزیزان‌مان شده است، به شدت محکوم می‌کنیم. ضمن عرض تسلیت به خانواده‌های شهدا، به مقاومت مردم شیخ‌مقصود درود می‌فرستیم.

محله شیخ‌مقصود با جمعیتی بیش از ۲۲۰ هزار کورد، از زمان آغاز حملات در سال ۲۰۱۱ تاکنون با اتکا به خوددفاعی از محل زندگی خود محافظت کرده و با اراده آزاد خود به زندگی ادامه داده‌اند. آن‌ها بیش از ده سال است که در کنار مردم حلب در برابر تمامی گروه‌های تبهکار رادیکال ایستادگی کرده و هرگز اقدامی علیه دولت سوریه انجام نداده‌اند. اما دولت موقت سوریه، خواستِ زندگی مشترک مردم اشرفیه و شیخ‌مقصود را با اعمال محاصره، گرسنگی، سرما و بمباران زیرساخت‌های حیاتی از جمله بیمارستان پاسخ می‌دهد.

علی‌رغم تمام تلاش‌های مردم برای زندگی مسالمت‌آمیز، حملات اخیر هیئت تحریرالشام (HTS) معنایی مشابه با حملات علیه علویان و دروزی‌ها دارد. این حملات علیه دستاوردهای زنان و تمامی باورداشت‌ها و خلق‌هایی است که سوریه را سوریه کرده‌اند. در دورانی که از راه حل دموکراتیک در ترکیه و باکور کوردستان سخن گفته می‌شود، این حملات که با تحریک دولت ترکیه توسط تبهکاران هیئت تحریرالشام انجام می‌گیرد، همان‌قدر که به خلق‌های سوریه آسیب می‌زند، به خلق‌های ترکیه نیز زیان می‌رساند. این سیاست جنگی که ترکیه را در برابر حملات تبهکاران داعش آسیب‌پذیر می‌کند، شکست بزرگی برای ترکیه رقم خواهد زد.

دولت موقت سوریه که زندگی برده‌وار و بی‌عزت را بر خلق ما تحمیل می‌کند، باید بداند که با این کشتارها در واقع پایان خود را رقم می‌زند. همان‌گونه که رهبر آپو همواره تأکید کرده است، تنها راه برای سوریه، 'سوریه‌ای دموکراتیک' است. تلاش برای پوشاندن لباس 'دولت-ملت' بر تنِ سوریه که سرزمین خلق‌ها، فرهنگ‌ها و ادیان مختلف است، پایان دولت موقت خواهد بود.

در این فضای جنگی ۱۵ ساله، صیانت از مقاومت زنان و خلق کورد که برای سوریه‌ای دموکراتیک تلاش می‌کنند، بزرگترین ضربه به رویاهای مرتجعانه تبهکاران خواهد بود.

از سوی دیگر، به قیام مردمی در ایران و روژهلات که از ۲۸ دسامبر آغاز شده و به ۲۷ شهر و ۸۸ شهرستان از جمله ایلام، لرستان و کرماشان گسترش یافته، درود می‌فرستیم. ضمن عرض تسلیت به خانواده شهدای راه زندگی عزتمندانه، بار دیگر حمایت خود را از مبارزه برحق خلق‌های کورد، فارس، بلوچ و آذری که با اعتصابات اتحادیه‌ها آغاز و با شعارهای عدالت و آزادی تقویت شده، اعلام می‌کنیم. امروز بار دیگر آشکار شد مقاومتی که با شعار 'ژن، ژیان، آزادی' آغاز گشت و رژیم ایران مدعی سرکوب آن بود، پایان نیافته بلکه با گسترش خود راه را برای مقاومت‌های جدید گشوده است.

خلق‌های ایران و در رأس آن‌ها زنان، برای ایرانی دموکراتیک و آزاد و برای یک زندگی عزتمندانه به پا خواسته‌اند. رژیم ایران با نشنیدن مطالبات برحق مردم و ادامه سیاست‌های اعدام و سرکوب، روز به روز ضعیف‌تر شده و همانند سوریه پایان خود را تسریع می‌کند. اگر رژیم ایران مطالبات را نادیده نمی‌گرفت و دچار تحول دموکراتیک می‌شد، امروز با این قیام‌ها روبرو نمی‌شد. پاسخ دادن با اعدام و بازداشت، ایران را در برابر حملات خارجی نیز آسیب‌پذیر کرده است. ادعای اینکه این قیام‌ها با مداخله قدرت‌های خارجی انجام می‌شود، به معنای نادیده گرفتن حقیقت و مطالبات برحق خلق‌هاست. زنان سال‌هاست فریاد می‌زنند که ایرانی مرتجع و ضدآزادی نمی‌خواهند. بیانیه مشترک ۶ سازمان زنان روژهلات و ۷ حزب سیاسی کورد گامی بسیار ارزشمند برای ایرانی دموکراتیک است.

تحولات منطقه نشان‌دهنده آغاز موج‌های جدید اشغالگری و تلاش برای تغییر مرزها علیه خلق‌هاست. قدرت‌های استعمارگر بدون هیچ پرنسیپ اخلاقی دست به کشتار می‌زنند. تمامی دولت‌های منطقه، به‌ویژه ایران و سوریه، اگر می‌خواهند از این فضای تنش قدرتمند خارج شوند، راهی جز توجه به مطالبات خلق‌ها و دموکراتیزاسیون ندارند.

ما خلق کورد، تمامی خلق‌ها، زنان و جوانان را به همبستگی با مردم شیخ‌مقصود، اشرفیه و ایران فرا می‌خوانیم. از افکار عمومی دموکراتیک می‌خواهیم در سطح بسیج عمومی به میدان‌ها بیایند و در کنار خلق روژاوا و خلق‌های ایران که علیه دیکتاتوری مبارزه می‌کنند، بایستند.»