هشدار سپیده قلیان درباره وضعیت فاطمه سپهری و فرزانه قرهحسنلو در زندان مشهد
سپیده قلیان، فعال سیاسی که بهتازگی از زندان وکیلآباد مشهد آزاد شده است، با انتشار روایتی از وضعیت دو زندانی سیاسی این زندان، نسبت به شرایط نگهداری فاطمه سپهری و فرزانه قرهحسنلو هشدار داده است.
مرکز خبر- سپیده قلیان، فعال سیاسی و زندانی پیشین، روز شنبه ۳۰ خردادماه با انتشار متنی در شبکه اجتماعی ایکس، از وضعیت فاطمه سپهری و فرزانه قرهحسنلو، دو زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیلآباد مشهد، ابراز نگرانی کرد و خواستار توجه افکار عمومی به شرایط آنان شد.
سپیده قلیان که بهتازگی دوران حبس خود را در این زندان به پایان رسانده است، در نوشته خود تأکید کرد که این دو زندانی سیاسی با محدودیتهایی مواجهاند که شرایط زندگی آنان را بهمراتب دشوارتر از دیگر زندانیان کرده است.
«در بند عمومی هستند، اما عملاً در انفرادی زندگی میکنند»
سپیده قلیان در روایت خود نوشته است که فاطمه سپهری و فرزانه قرهحسنلو از حق ارتباط آزادانه با سایر زندانیان محروم هستند و تمامی رفتوآمدهای آنان تحت نظارت مستقیم مأموران انجام میشود.
او با اشاره به این محدودیتها تأکید کرده است که این دو زندانی عملاً شرایطی مشابه سلول انفرادی را تجربه میکنند؛ هرچند بهصورت رسمی در بند عمومی زندان نگهداری میشوند.
به گفته این فعال سیاسی، محدودیت ارتباط با دیگر زندانیان و نظارت دائمی بر رفتوآمدها، فشار روانی سنگینی بر این دو زندانی وارد کرده و آنان را در وضعیت انزوای اجباری قرار داده است.
اعتصاب غذا در اعتراض به شرایط زندان
هشدار سپیده قلیان در حالی منتشر شده که گزارشها از ادامه اعتصاب غذای فاطمه سپهری و آغاز اعتصاب غذای فرزانه قرهحسنلو حکایت دارند.
فاطمه سپهری از ابتدای هفته گذشته در اعتراض به آنچه «نقض حقوق و کرامت انسانی» خود در زندان عنوان کرده، دست به اعتصاب غذا و دارو زده است. منابع نزدیک به این زندانی سیاسی اعلام کردهاند که او در اعتراض به شرایط نگهداری، محرومیتهای اعمالشده و عدم رسیدگی به مطالباتش این اقدام را آغاز کرده است.
همزمان گزارش شده که فرزانه قرهحسنلو نیز در اعتراض به شرایط حبس خود در زندان وکیلآباد مشهد به اعتصاب غذا پیوسته است؛ اقدامی که نگرانیها درباره وضعیت جسمانی او را افزایش داده است.
پیام همبستگی سپیده قلیان با فاطمه سپهری
سپیده قلیان در بخشی از یادداشت خود با اشاره به دوران همبندی بودن با فاطمه سپهری، از نزدیک شاهد شرایط دشوار و سختیهایی بوده که این زندانی سیاسی متحمل شده است.
او خطاب به فاطمه سپهری نوشت: «تو تنها نیستی. ما کنارت هستیم. امیدوارم این حصار تنگ هرچه زودتر بشکند و صدایت به همه برسد.»
این پیام در حالی منتشر شده که فعالان حقوق بشر و خانواده زندانیان سیاسی بارها نسبت به وضعیت جسمی و روحی زندانیانی که در اعتصاب غذا به سر میبرند هشدار دادهاند.
فاطمه سپهری؛ زندانی بیمار با حکم سنگین
فاطمه سپهری از شناختهشدهترین زندانیان سیاسی سالهای اخیر است. او از امضاکنندگان «بیانیه ۱۴» بود؛ بیانیهای که در آن گروهی از فعالان سیاسی و مدنی خواستار گذار از جمهوری اسلامی و استعفای علی خامنهای شده بودند.
این فعال سیاسی آخرین بار در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ و در روزهای ابتدایی اعتراضات سراسری پس از جانباختن ژینا امینی بازداشت شد.
او در پروندههای مختلف با اتهامهایی از جمله «تبلیغ علیه نظام»، «همکاری با دولتهای متخاصم» و «توهین به رهبر جمهوری اسلامی» روبهرو شد و در مجموع به ۱۸ سال حبس محکوم شده است.
ادامه حبس فاطمه سپهری در حالی است که او از مشکلات جدی جسمی رنج میبرد و پیشتر چندین بار تحت عمل جراحی قرار گرفته است. از جمله مهمترین سوابق درمانی او میتوان به عمل قلب باز اشاره کرد. با وجود این شرایط، او همچنان در زندان وکیلآباد مشهد نگهداری میشود.
فرزانه قرهحسنلو؛ از مراسم چهلم تا تبعید به مشهد
فرزانه قرهحسنلو، کارشناس علوم آزمایشگاهی و ساکن کرج، دیگر زندانی سیاسی مورد اشاره در گزارش سپیده قلیان است.
او در ۱۳ آبان ۱۴۰۱ به همراه همسرش، حمید قرهحسنلو، پس از شرکت در مراسم چهلم حدیث نجفی بازداشت شد. پرونده این زوج از جمله پروندههای پرحاشیه مرتبط با خیزش زن زندگی آزادی در سال ۱۴۰۱ به شمار میرود.
فرزانه قرهحسنلو در ابتدا به ۲۵ سال حبس همراه با تبعید محکوم شد، اما این حکم در مرحله تجدیدنظر کاهش یافت و در نهایت به پنج سال حبس در تبعید در زندان وکیلآباد مشهد تبدیل شد.
نگرانیها از وضعیت زندانیان سیاسی در مشهد
انتشار هشدار سپیده قلیان بار دیگر توجهها را به شرایط نگهداری زندانیان سیاسی در زندان وکیلآباد مشهد جلب کرده است. همزمانی اعتصاب غذای دو زندانی سیاسی، گزارشهای مربوط به محدودیت ارتباط با سایر زندانیان و نگرانی درباره وضعیت جسمانی آنان، باعث شده است فعالان مدنی و حقوق بشری خواستار رسیدگی فوری به وضعیت فاطمه سپهری و فرزانه قرهحسنلو شوند.
ناظران حقوق بشر معتقدند ادامه حبس زندانیانی که با بیماری، محدودیتهای گسترده و اعتصاب غذا مواجه هستند، میتواند سلامت و جان آنان را با خطرات جدی روبهرو کند؛ موضوعی که ضرورت توجه نهادهای مسئول و نظارت مستقل بر وضعیت زندانها را بیش از پیش برجسته میسازد.