مرکز خبر - امروز شنبه ٣٠ خردادماه، شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در بیانیه‌ای، از تشدید بی‌سابقه بحران معیشتی در کشور و پیامدهای مستقیم آن بر نظام آموزشی سخن گفته و تأکید کرده است که فشار فزاینده تورم، کاهش قدرت خرید و فروپاشی امنیت اقتصادی خانواده‌های مزدبگیر، آموزش عمومی را به مرحله‌ای بحرانی رسانده است؛ مرحله‌ای که در آن نه‌تنها معلمان و فرهنگیان، بلکه میلیون‌ها کارگر، بازنشسته و پرستار نیز درگیر یک وضعیت مشترک از بی‌ثباتی و فرسودگی اقتصادی شده‌اند. این شورا با اشاره به افزایش شدید هزینه‌های زندگی و فاصله عمیق آن با سطح دستمزدها، خواستار ترمیم فوری حقوق‌ها، توقف روند کالایی‌سازی آموزش، و بازنگری اساسی در سیاست‌های اقتصادی شده و تأکید کرده است که ادامه این روند می‌تواند به گسترش ترک تحصیل، افزایش محرومیت آموزشی و تعمیق شکاف‌های اجتماعی منجر شود.

 

بیانیه شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در اعتراض به تشدید بحران معیشتی و گسترش محرومیت آموزشی به شرح زیر است:

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در بیانیه‌ای تازه نسبت به گسترش فقر، فروپاشی امنیت معیشتی خانواده‌ها و پیامدهای مستقیم آن بر آموزش کودکان هشدار داد. این شورا با تأکید بر پیوند سرنوشت معلمان، کارگران، بازنشستگان، پرستاران و دیگر مزدبگیران، خواستار ترمیم فوری دستمزدها، مهار تورم و دفاع از آموزش عمومی شده است.

مردم شریف ایران

جامعه ایران امروز با بحرانی عمیق در حوزه معیشت و آموزش روبه‌روست. تورم افسارگسیخته، افزایش مداوم قیمت کالاهای اساسی، مسکن، درمان و آموزش، زندگی میلیون‌ها معلم، کارگر، بازنشسته و دیگر مزدبگیران را به مرز تحمل‌ناپذیری رسانده است.

امروز دیگر سخن گفتن از «فشار معیشتی» به تنهایی گویای عمق فاجعه نیست. بر اساس برآوردهای منتشرشده از سبد معیشت خانوار، هزینه تأمین حداقل نیازهای غذایی هر نفر در اردیبهشت ۱۴۰۵ به ۷ میلیون و ۳۸۰ هزار تومان رسیده است؛ رقمی که نسبت به سال گذشته بیش از ۱۲۹ درصد افزایش یافته است. این بدان معناست که یک خانواده سه نفره برای تأمین حداقل نیازهای غذایی خود به بیش از ۲۲ میلیون تومان در ماه نیاز دارد؛ رقمی که با حقوق بسیاری از معلمان، کارگران، بازنشستگان و پرستاران برابری می‌کند. به بیان دیگر، امروز نزدیک به ۹۰ درصد درآمد بخش بزرگی از مزدبگیران صرف تهیه غذا می‌شود و عملاً چیزی برای مسکن، درمان، آموزش و سایر نیازهای اساسی باقی نمی‌ماند.

این وضعیت تنها یک بحران اقتصادی نیست؛ بلکه نشانه فروپاشی تدریجی امنیت معیشتی میلیون‌ها خانواده است. هنگامی که خانواده‌ها از تأمین نیازهای اولیه خود ناتوان می‌شوند، نخستین قربانیان این وضعیت کودکان هستند. گسترش فقر و نابرابری به افزایش ترک تحصیل و بازماندگی از آموزش انجامیده و صدها هزار کودک را از حق آموزش محروم کرده است.

در چنین شرایطی، معلمان، کارگران، بازنشستگان، پرستاران و سایر مزدبگیران بیش از هر زمان دیگری دارای سرنوشتی مشترک هستند. مسئله امروز تنها دستمزد یک گروه شغلی نیست؛ مسئله، حق برخورداری همه شهروندان از زندگی شرافتمندانه، آموزش باکیفیت و رفاه اجتماعی است.

مطالبات

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران ضمن هشدار نسبت به پیامدهای فقر فزاینده و تخریب آموزش عمومی، خواهان موارد زیر است:

– ترمیم فوری حقوق و دستمزدها متناسب با نرخ واقعی تورم و هزینه‌های زندگی؛

– اجرای کامل تعهدات دولت در قبال فرهنگیان، کارگران، بازنشستگان و پرستاران؛

– افزایش سهم آموزش عمومی از بودجه کشور و توقف کالایی‌سازی آموزش؛

– تدوین برنامه‌ای فوری برای بازگرداندن کودکان بازمانده از تحصیل به مدارس؛

– تضمین حق تشکل‌یابی مستقل و مشارکت نمایندگان صنفی در تصمیم‌گیری‌ها؛

– اتخاذ سیاست‌های مؤثر برای مهار تورم، کاهش نابرابری و حمایت از اقشار مزدبگیر.

ما بر این باوریم که دفاع از معیشت معلمان، کارگران، بازنشستگان و پرستاران و دفاع از حق آموزش کودکان، دو مطالبه جداگانه نیستند، بلکه اجزای یک خواست مشترک برای عدالت اجتماعی، کرامت انسانی و آینده‌ای بهتر برای جامعه ایران‌اند.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

۳۰ خرداد ۱۴۰۵