فمینیست برزیلی: «مبارزه زنان کورد الهامبخش همه زنان جهان است»
ماریانا کونتی، سیاستمدار فمینیست برزیلی، جنبش زنان کورد را الهامبخش دانست و از کارزار آزادی عبدالله اوجالان حمایت کرد.
جمیله زاگ
برزیل- ماریانا کونتی، از سیاستمداران برجسته فمینیست در برزیل و عضو MES/PSOL، دستاوردهای جنبش زنان کورد را «منبع الهام برای همه زنان جهان» توصیف کرد. ماریانا کونتی که از کارزار بینالمللی برای آزادی عبدالله اوجالان، رهبر خلق کورد، حمایت میکند، با اشاره به اینکه مبارزه خلق کورد همبستگیای فراتر از مرزها ایجاد کرده است، گفت: «صدای مقاومت شما در برزیل نیز طنینانداز شده است.»
ماریانا کونتی که عضو جنبش چپ سوسیالیست (MES) و فعال در چارچوب حزب سوسیالیسم و آزادی (PSOL) در برزیل است، به پرسشهای ما درباره موضوعاتی همچون نمایندگی زنان در سیاست، مبارزه با راست افراطی، دستاوردهای جنبش زنان کورد و کارزار بینالمللی برای آزادی عبدالله اوجالان پاسخ داد.
زنان در برزیل در عرصه سیاست با چه دستاوردها و چالشهایی روبهرو هستند؟ آیا میتوانید از تجربه خود بهعنوان یک نماینده/سیاستمدار پارلمانی بگویید؟
برزیل از نظر اجتماعی و سیاسی کشوری بهشدت نابرابر است. برای ارائه تصویری روشن، بر اساس پژوهشی که توسط آکسفام برزیل منتشر شده، برزیل پنجمین کشور نابرابر جهان است و ۶۳ درصد ثروت ملی تنها در اختیار ۱ درصد جمعیت قرار دارد.
این تمرکز ثروت از منظر جنسیت، قومیت و نژاد نیز خود را نشان میدهد. بخش عمده فقیران کشور را زنان، بهویژه زنان سیاهپوست، بومی و زنان متعلق به گروههای نژادی به حاشیه راندهشده تشکیل میدهند. جامعه برزیل همچنان بهشدت تحت تأثیر نژادپرستی و روابط مردسالارانه قرار دارد.
این نابرابری در عرصه سیاست نیز بازتاب یافته است. با وجود آنکه زنان اکثریت جمعیت را تشکیل میدهند، در پارلمانها و دولتها در اقلیت مطلق قرار دارند.
در دهه گذشته، این وضعیت موجب شکلگیری اعتراضات اجتماعی گسترده، مبارزات قدرتمند فمینیستی و رشد جنبشهای ضدنژادپرستی مدافع حق نمایندگی سیاسی شد. این روند از یک سو چشماندازهای تازهای گشود و از سوی دیگر تناقضهای جدیدی را نیز به وجود آورد.
برای مثال، خشونت سیاسی مبتنی بر جنسیت علیه زنان سیاستمدار افزایش یافت؛ قتل ماریله فرانکو، عضو حزب PSOL، دردناکترین نمونه آن بود. همچنین جریانهای راست و میانه سیاسی تلاش کردند گفتمان نمایندگی زنان را به سود خود مصادره کنند.
با این حال، در مواجهه با این تناقضها نیز پختهتر شدیم. امروز میدانیم که مبارزه برای نمایندگی سیاسی، همزمان مبارزه با خشونت سیاسی علیه زنان نیز هست. صرفاً زن بودن کافی نیست؛ باید نماینده زنان زحمتکش و کارگر بود. همچنین دریافتهایم که راست افراطی ــ حتی زمانی که زنان را در صفوف خود دارد ــ بزرگترین دشمن دستاوردهای زنان در کشور ماست.
تجربه من بهعنوان یک نماینده سیاسی از تمام این مراحل عبور کرده است. من با هویت فمینیستی خود، در دورهای انتخاب شدم که مبارزات زنان علیه نظام مردسالار در حال اوجگیری بود. در سال ۲۰۱۸ شاهد قدرتگیری ژائیر بولسونارو و همچنین قتل ماریله فرانکو بودم. دوران حکومت بولسونارو و همهگیری کرونا را که نابرابریها را عمیقتر کرد، از سر گذراندم.
در سال ۲۰۲۲ توانستیم بولسونارو را در انتخابات شکست دهیم، اما راست افراطی همچنان نفوذ خود را حفظ کرد؛ تا جایی که حتی دست به تلاش برای کودتا علیه رئیسجمهور منتخب، لوئیز ایناسیو لولا دا سیلوا، زد.
امروز نیز با فشارها و مداخلات دونالد ترامپ در آمریکای لاتین و فعالیتهای پسر بولسونارو در این روند روبهرو هستیم.
در تمام این مراحل، زنان در خط مقدم مبارزه حضور داشتهاند. من نیز نقش خود را بهعنوان یک نماینده سیاسی از منظر فمینیستی، ضدفاشیستی، انترناسیونالیستی و اکوسوسیالیستی تعریف میکنم.
بهعنوان زنی که نماینده مردم خود هستید و بهعنوان یک نماینده حزب PSOL در برزیل، دستاوردهای سیاسی، حقوقی و اجتماعی زنان کردستان را چگونه ارزیابی میکنید؟
زنان کوردستان به نمونهای الهامبخش برای جهان تبدیل شدهاند؛ نمونهای که نشان میدهد شکست دادن امپریالیسم و متحدان محلی آن، و همچنین ایجاد یک نظام سیاسی که برای زنان کرامت و حق کنشگری و سوژگی کامل قائل باشد، امکانپذیر است.
ما فمینیستها در سراسر جهان، انقلاب روژاوا و شجاعت زنانی را که علیه داعش مبارزه کردند، از نزدیک دنبال کردهایم. این زنان از خودمختاری سیاسی مناطق خود و نیز از نقش پیشرو زنان در اداره این خودمختاری در برابر دولتهای سوریه و ترکیه دفاع کردند.
زنان کوردستان برای همه زنان جهان نمونهای الهامبخش هستند.
نقش زنان در دفاع مردمی و خوددفاعیِ ملتها در برزیل چیست؟ اهمیت کارزار «همه ما ی.پ.ژ هستیم» که توسط جنبشهای زنان در روژاوا آغاز شده، از نظر شما چیست؟
زنان در همه جبهههای مبارزه، از جنبشهای اشغالگری و دانشجویی گرفته تا جنبشهای کارگری، سندیکایی و مردمی، در صفوف مقدم حضور دارند.
زیرا ما بیش از همه از پیامدهای خشونت، استعمارگری امپریالیستی، بحران اقلیمی، جنگها و سیاستهای نئولیبرالی آسیب میبینیم.
در برزیل نیز وضعیت به همین شکل است. زنان نخستین خط دفاعی در برابر حملات راست افراطی و فاشیسم را تشکیل میدهند.
کارزار «همه ما ی.پ.ژ هستیم» بهویژه در شرایط کنونی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است؛ زیرا از یک سو دستاوردهای انقلاب روژاوا هدف حمله قرار گرفتهاند و از سوی دیگر، تهاجمات امپریالیستی در سراسر جهان شدت یافته است.
همبستگی بینالمللی راهی است که باید در این مبارزه دنبال شود.
میان سیاستهای فاشیستی بولسونارو و اردوغان چه شباهتهایی وجود دارد؟ مردم برای ایجاد نظامهای دموکراتیک در مناطق خود با چه چالشها و موانعی روبهرو هستند؟
اردوغان در آغاز دهه ۲۰۰۰، در شرایطی که ترکیه با بحران اقتصادی و نارضایتی عمیق اجتماعی روبهرو بود، به قدرت رسید. او پس از به دست گرفتن قدرت، بهتدریج بر میزان اقتدارگرایی، نظامیسازی و سرکوب سیاسی افزود. از این جهت به بولسونارو شباهت دارد، هرچند تفاوتهای ملی و تاریخی میان آنها نیز وجود دارد.
هم بولسونارو و هم اردوغان بخشی از جریان جهانی رهبران راست افراطی هستند که پیرامون پروژهای آشکارا استعمارگرانه، امپریالیستی، طرفدار ایالات متحده و اقتدارگرا گرد هم آمدهاند.
پیام شما درباره آزادی عبدالله اوجالان و روند صلح چیست؟
مبارزه برای آزادی و حق امید عبدالله اوجالان یک مبارزه دموکراتیک است. اوجالان رهبر مشروع خلق کورد است و ۲۷ سال بازداشت او نوعی فشار سیاسی و تلاشی برای تضعیف مبارزه خلق کورد برای تعیین سرنوشت خود محسوب میشود.
من از برزیل از کارزار بینالمللی برای آزادی عبدالله اوجالان حمایت میکنم.
پیامی که میخواهم بفرستم این است: تنها نیستید. صدای مقاومت شما در برزیل نیز طنینانداز میشود و به ما الهام میبخشد.
تا پیروزی!
ماریانا کونتی کیست؟
Mariana Conti عضو جنبش چپ سوسیالیست (MES) در چارچوب حزب سوسیالیسم و آزادی برزیل (PSOL) و عضو شورای شهر کامپیناس است. او از سال ۲۰۱۷ بهعنوان عضو شورای شهر فعالیت خود را آغاز کرده و در سه دوره متوالی این سمت را حفظ کرده است. در دو انتخابات محلی اخیر، بیشترین رأی را در شهر کسب کرده است.
او به دلیل فعالیتهایش در حوزههای حقوق زنان، عدالت اجتماعی، ضدفاشیسم و اکوسوسیالیسم شناخته میشود. همچنین در سال ۲۰۲۵ بهعنوان بخشی از هیئت برزیلی در ابتکار بینالمللی کمکرسانی انسانی «ناوگان جهانی صمود» برای همبستگی با فلسطین شرکت داشته است.
او در انتخابات ۲۰۲۶ نیز از نامزدهای احتمالی نمایندگی ایالت سائو پائولو به شمار میرود.