دانشآموزان و معلمان، پیشگام همبستگی و مقاومت برای روژآوا
با تشدید جنگ در روژآوا، دانشآموزان و معلمان در باشور کوردستان با فعالیتهای فرهنگی و شعارهای همبستگی، از مردم و فرهنگ خود حمایت کردند.
هِلین احمد
سلیمانی- با آغاز جنگ در روژآوای کوردستان، مردم کورد در تمامی بخشهای کوردستان از یکدیگر حمایت کردند و در این میان، دانشآموزان و معلمان نقش فعالی در حمایتها و فعالیتها داشتند.
در شهر سلیمانی بیش از ۲۰ روز فعالیتهای گستردهای در خیابانها، مدارس، دانشگاهها و مؤسسهها برگزار شد. با گسترش این فعالیتها، وزیر آموزشوپرورش از طریق بیانیهای از مدارس و معلمان خواست که با سردادن شعارها، انجام فعالیتها و همکاریهای خود، دانشآموزان را نسبت به وضعیت روژآوای کوردستان آگاه کنند.
دانشآموزان در مدارس و دانشگاهها با شور و حرارت به فراخوانها و همبستگی کوردها پاسخ دادند. با وجود دستورالعملهای آموزشی در مدارس، معلمان و دانشآموزان با پوشیدن لباسهای کوردی، جامانه و هَوری و با کشیدن خال بر چهرههایشان، در کلاسهای درس حضور مییافتند.
مدارس در کنار برگزاری کلاسهای درسی، به محلی برای جمعآوری کمکها و نیازمندیها برای روژآوای کوردستان تبدیل شدند و با برگزاری فعالیتها و خواندن سرودهای ملی، حمایت خود را از روژآوای کوردستان اعلام کردند.
«دانشجویان آموزشوپرورش و آموزش عالی، از طریق سردادن شعارها و ارائه کمکها، حمایت خود را از روژآوای کوردستان اعلام کردهاند»
نیاز ابوبکر صالح، معلم زبان کوردی در دبیرستان دخترانه خانزاد، اشاره کرد که تاریخ، گواه مبارزه و انقلاب کوردها در تمامی بخشهای کوردستان است و جنگ و حمله علیه کوردها از گذشته تا امروز ادامه داشته است.
او گفت: با وجود حملات دیرینه، از ابتدای ماه ژانویه، کوردها در روژآوای کوردستان با همکاری دولتهای اشغالگر با خطر نسلکشی روبهرو شدهاند و با آوارگی و کشتهشدن مواجه بودهاند. به گفته او، این فاجعه هر فرد مدافع حقوق و حامی کوردها را هوشیار کرده است.
وی افزود کوردها در تمامی بخشهای کوردستان و همچنین در کشورهای اروپایی به خیابانها آمدند و حمایت خود را از روژآوای کوردستان اعلام کردند. در این میان، بخش آموزش و پرورش در باشور کوردستان نیز از طریق برگزاری فعالیتهای متعدد دانشآموزی در خیابانها، همبستگی و حمایت خود را نشان داد.
این معلم کورد تأکید کرد که معلمان نقش مهمی در کاشتن بذر آزادی و همبستگی در دل دانشآموزان داشتهاند و از طریق فعالیتها و بازگویی تاریخ کورد، نسل جدید را آگاه میکردند. به گفته او، با وجود قوانین آموزشی، دانشآموزان در کنار فعالیتهای حمایتی، با پوشیدن لباسهای سنتی همچون هَوری و جامانه، فرهنگ کوردی را پاس میداشتند.
او ادامه داد که دانشآموزان با پوشیدن لباس کوردی، بستن شال به کمر و سردادن شعارها در کلاسهای درس شرکت میکردند. سپس دانشجویان دانشگاهها نیز با برگزاری فعالیتهای مختلف و سردادن شعارها، پیشگام حرکتهای اعتراضی در باشور کوردستان شدند.
به گفته وی، جوانان با همبستگی در برابر تمامی تبلیغات ایستادگی کردند و بهصورت یکصدا بهسوی بسیج عمومی و سپس برگزاری تظاهرات گام برداشتند.
«دانشآموزان با سردادن شعار در تظاهرات شرکت کردند»
او همچنین بیان کرد که با آغاز موج حمایتها در شهر سلیمانی، وزیر آموزشوپرورش از این حرکت پشتیبانی کرد و مدارس را برای انجام فعالیتها مسئول دانست. سپس مدیران مدارس برای جمعآوری کمکها آگاه و بسیج شدند.
وی افزود: در پی فراخوان وزیر آموزشوپرورش، همه مدارس شهر سلیمانی و اطراف آن اقدام به برگزاری فعالیتهای گسترده کردند و دانشآموزان با سردادن شعار از مدارس خود راهی تظاهرات میشدند. با وجود نبود حقوق و گرانیها، خانوادههای دانشآموزان از طریق فرزندانشان کمکها و حمایتهای خود را به روژآوای کوردستان میرساندند.
او ادامه داد: این نسل جدید که به «نسل آیپد» شناخته میشد، توانست از طریق همبستگی، از سرزمین و فرهنگ خود در تمامی بخشهای کوردستان حمایت کند. با شکلگیری شرایط سیاسی، نسلی در برابر اشغالگران و در دفاع از حقوق و فرهنگ خود آگاه شد و توانست از راه پوشیدن لباسهای سنتی و نقشزدن خال بر چهره، فرهنگ و آیینهای خود را دوباره بازشناسی و احیا کند.
به گفته وی، معلمان و دانشآموزان با بستن شال به کمر، پوشیدن جامانه و پارچههای سنتی به مدرسه میرفتند. او تأکید کرد: «همواره به دانشآموزانمان میگوییم تسلیم پوشش بیگانه نشوند؛ برای ماندگاری کورد، به پوشیدن لباسها و نمادهای کوردی نیاز داریم.»
«دانشآموزان در روژاوا، درسهای همبستگی و مقاومت را میآموزند»
معلم نیاز ابوبکر صالح، همچنین گفت: حضور شهروندان و دانشآموزان در خیابانها نشانه همبستگی است و نیز نوعی آمادگی برای رویارویی با هرگونه وضعیت جنگی دیگر به شمار میآید. او تأکید کرد جوانان دریافتهاند که باید خود را برای جنگ آماده کنند و از راه اتحاد میتوانند در برابر دشمن ایستادگی کنند.
وی افزود خانوادهها نیز پشتیبان دانشآموزان بودند و آنان را تشویق میکردند کمکهای خود را ارائه دهند و در تظاهرات شرکت کنند تا از روژآوای کوردستان حمایت شود. به گفته او، حتی کودکانی از سهسالگی، در حالی که شیشه شیر در دهان داشتند، در این تجمعها حضور مییافتند و همچنین کودکان دارای نیازهای ویژه نیز مشارکت میکردند؛ موضوعی که به گفته او نشاندهنده همبستگی مردم کورد بود.
او ادامه داد که در پی این موضعگیری و حمایت دانشآموزان، وزیر آموزشوپرورش تصمیم گرفت تصاویر شماری از کودکانی را که در تظاهرات شرکت کرده بودند، در کتابهای درسی زبان کوردی منتشر کند تا همبستگی کوردها و حمایتها به جهانیان نشان داده شود. به باور او، چنین رویکردی نسلها را برای مقابله با اشغالگران آماده میکند.
این معلم اظهار داشت که در حال حاضر برخی مدارس روژآوای کوردستان به پناهگاه خانوادههای کورد تبدیل شدهاند، اما دانشآموزان در آنجا آموزش همبستگی و مقاومت میبینند؛ آموزشی که پیش از آموزش علمی، بر انسانبودن و دفاع از سرزمین تأکید دارد. او شرایط آموزشی حاکم بر مدارس و دانشآموزان در روژآوای کوردستان را نوعی قربانی جنگ توصیف کرد و در پایان گفت: «ما حمایت خود را از دانشآموزان و خانوادهها اعلام میکنیم و آمادهایم از باشور کوردستان از آنان پشتیبانی و حمایت کنیم.»
«نگران وضعیت دانشآموزان روژآوای کوردستان هستیم»
در پایان سخنان خود، معلم نیاز ابوبکر صالح گفت: «از طریق تحقیقی که انجام دادم، بررسی کردم چگونه دانشآموزان با فعالیتهایشان از همبستگی حمایت کردهاند. از معلمان و وزیر آموزشوپرورش درخواست دارم همانند سالهای گذشته، دانشآموزان را در گردآوری مدارس و برگزاری دوباره فعالیتهای فرهنگی و سرودهای ملی همراهی کنند، تا نسل آینده با تاریخ پر از تلاش و مقاومت آشنا شود.
ما بهعنوان معلم نگران وضعیت دانشآموزان در روژآوای کوردستان هستیم، اما میتوانیم دروازههای مدارس و دلهای خود را به روی آنان باز کنیم. اتحاد کوردها در روژآوای کوردستان نشاندهنده همبستگی تمام مردم کورد در سایر بخشهای کوردستان است.»