برگزاری نشستی با عنوان «زن افغانستان؛ صدای امید میان سختیها»
شبکه آزادی زنان افغانستان اعلام کرد که این نشست با حضور شماری از زنان و در ادامه برنامههای آموزشی، آگاهیدهی، حمایتی و اعتراضی این شبکه برگزار شده است.
مرکز خبر – امروز جمعه ۱۵آبانماه، شبکه آزادی زنان افغانستان (FWN) از برگزاری نشستی با عنوان «زن افغانستان؛ صدای امید میان سختیها» در داخل افغانستان خبر داد.
شبکه آزادی زنان افغانستان اعلام کرد که این نشست با حضور شماری از زنان و در ادامه برنامههای آموزشی، آگاهیدهی، حمایتی و اعتراضی این شبکه برگزار شده است. همچنین، هدف از برگزاری این برنامه، افزایش آگاهی زنان از حقوق اساسیشان، تقویت خودباوری، گسترش همبستگی و حمایت متقابل و ایجاد زمینه برای گفتوگو درباره وضعیت زنان و دختران در افغانستان است.
شبکه آزادی زنان میگوید زنان افغانستان همچنان در بخشهایی مانند آموزش، اشتغال، رفتوآمد آزاد و مشارکت اجتماعی با محدودیتهای گسترده روبهرو هستند و اعضای این شبکه با برگزاری نشستهای آموزشی و برنامههای آگاهیدهی و همچنین حمایت از اعتراضات مدنی، تلاش میکنند ارتباط میان زنان را حفظ کرده و زمینه همبستگی و دفاع از حقوق آنان را فراهم کنند.
براساس این گزارش، این برنامهها با وجود محدودیتهای مالی، مشکلات موجود و نگرانیهای امنیتی، در مکانهای مختلف و در برخی موارد در خانههای شخصی اعضای شبکه برگزار میشوند.
این شبکه تأکید کرده است که محدودیتها نباید باعث خاموششدن صدای زنان یا افزایش انزوای آنان شود و تلاش برای آگاهی و دفاع از حقوق اساسی زنان باید ادامه یابد.
شبکه آزادی زنان از سازمان ملل متحد، بهویژه نهاد زنان سازمان ملل (UN Women)، گزارشگر ویژه حقوق بشر در امور افغانستان و سایر نهادهای بینالمللی خواسته است توجه بیشتری به وضعیت زنان فعال در داخل افغانستان و کشورهای همسایه داشته باشند.
شبکه آزادی زنان همچنین از رسانههای داخلی و بینالمللی خواسته است که روایت زنان داخل افغانستان را بیشتر بازتاب دهند و به فعالیتهای مدنی، تلاشهای آموزشی، اعتراضات و تجربههای روزمره آنان توجه مستمر داشته باشند.
به گفته اعضای این شبکه انتشار روایتها، گزارشها، اعلامیهها و پیامهای اعتراضی زنان میتواند زمینه رساندن خواستههای آنان به افکار عمومی و نهادهای تصمیمگیرنده بینالمللی را فراهم کند.
شبکه آزادی زنان در پایان تأکید کرده است که زنان و دختران افغانستان تنها به همدردی نیاز ندارند، بلکه خواهان حمایت عملی، امنیت، دسترسی به آموزش، حق کار، آزادی و امکان مشارکت در آینده کشورشان هستند.