مرکز خبر - با ادامه درگیری‌ها در سودان، شمار آوارگان به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. وخامت اوضاع امنیتی و انسانی در برخی مناطق، هزاران خانواده را وادار کرده خانه‌های خود را ترک کنند و برای یافتن امنیت و خدمات اولیه، به مناطق دیگر پناه ببرند.

همزمان با نزدیک شدن جنگ در سودان به چهارمین سال خود، نگرانی‌ها درباره گسترش یکی از بزرگ‌ترین بحران‌های آوارگی جهان شدت گرفته است؛ به‌ویژه در شرایطی که بودجه اختصاص‌یافته برای کمک‌های بشردوستانه به‌طور قابل توجهی کاهش یافته است. در همین چارچوب، کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان روز سه‌شنبه ۱۷ فوریه از جامعه جهانی خواست فوراً برای تأمین بودجه لازم جهت حمایت از میلیون‌ها نفری که از جنگ گریخته‌اند، اقدام کند.

این نهاد اعلام کرده است که وضعیت انسانی در سودان به شکل نگران‌کننده‌ای رو به وخامت است و این بحران اکنون به «بزرگ‌ترین بحران آوارگی و شدیدترین فاجعه انسانی جهان» تبدیل شده است. کمبود شدید منابع مالی نیز تلاش‌های امدادرسانی را با خطر جدی مواجه کرده است.

کمیساریا با همکاری ۱۲۳ شریک، فراخوانی فوری برای تأمین کمک‌های حیاتی به حدود ۵.۹ میلیون نفر در هفت کشور همسایه سودان تا پایان سال ۲۰۲۶ منتشر کرده است.

یکی از مقام‌های این نهاد اعلام کرد که ادامه درگیری‌ها، فروپاشی خدمات اساسی و دشواری در رساندن کمک‌ها باعث شده هر هفته هزاران نفر از مرزها عبور کنند و به کشورهایی پناه ببرند که خود با مشکلات اقتصادی و کمبود خدمات روبه‌رو هستند.

او افزود مصر بیشترین تعداد آوارگان سودانی را پذیرفته است؛ به‌طوری‌که شمار پناهندگان ثبت‌شده از سال ۲۰۲۳ تاکنون تقریباً چهار برابر شده است. با این حال، کاهش بودجه باعث شده کمیساریا دو مرکز از سه مرکز ثبت‌نام خود را تعطیل کند و این موضوع دسترسی پناهندگان به خدمات حمایتی اساسی را محدود کرده است.

در شرق چاد، بیش از ۷۱ هزار خانواده پناهنده به دلیل نبود حمایت در زمینه اسکان، بدون سرپناه امن یا مناسب زندگی می‌کنند. همچنین حدود ۲۳۴ هزار نفر در شرایط دشوار و در انتظار انتقال و اسکان مجدد در مناطق مرزی به سر می‌برند. از سوی دیگر، در اردوگاه کیریاندونگو در اوگاندا، پس از تعطیلی درمانگاه‌ها و توقف برنامه‌های اصلی تغذیه، وضعیت بهداشتی رو به وخامت گذاشته و خطر شیوع بیماری میان هزاران پناهنده سودانی افزایش یافته است.

این مقام سازمان ملل هشدار داد که شکاف میان نیازهای گسترده و منابع محدود، توان پاسخگویی اضطراری و یافتن راه‌حل‌های میان‌مدت را تضعیف می‌کند. به گفته او، نبود چشم‌انداز روشن برای برقراری صلح و کاهش حمایت‌های بین‌المللی، باعث شده بسیاری از پناهندگان امید خود را از دست بدهند و به تصمیم‌های پرخطر روی بیاورند.

او در پایان تأکید کرد که جامعه جهانی باید حمایت‌های خود را افزایش دهد و کمبود شدید بودجه عملیات‌های بشردوستانه در کشورهای همسایه سودان را جبران کند و افزود: «کمک‌های بشردوستانه به‌تنهایی کافی نیست؛ صلح پایدار در سودان تنها راه‌حل اساسی برای پایان دادن به یکی از پیچیده‌ترین بحران‌های آوارگی جهان است.