آرزو آزرمصفت؛ ممنوعالملاقات به جرم آواز و اعتراض
آرزو آزرمصفت، زندانی سیاسی محبوس در بند زنان زندان اوین، از حق تماس تلفنی و ملاقات حضوری با خانواده محروم شده است؛ اقدامی که در پی سرودخوانی و سردادن شعارهای اعتراضی علیه او اعمال شده است.
مرکز خبر- بر اساس گزارشهای منتشرشده، از روز یکشنبه ۱۷ خرداد ۱۴۰۵، آرزو آزرمصفت، زندانی سیاسی زندان اوین، از برقراری تماس تلفنی و ملاقات حضوری با خانواده خود محروم شده و این محدودیت تا زمان نامعلومی ادامه خواهد داشت.
منابع آگاه میگویند این محرومیتها پس از سرودخوانی و سردادن شعارهای اعتراضی در بند زنان زندان اوین علیه این زندانی سیاسی اعمال شده است. با وجود انتشار این گزارشها، مسئولان زندان اوین و نهادهای قضایی تاکنون توضیح رسمی درباره دلایل و مدت زمان این محرومیت ارائه نکردهاند.
قطع ارتباط با خانواده؛ فشار مضاعف بر زندانیان سیاسی
محرومسازی زندانیان سیاسی از تماس و ملاقات، در سالهای اخیر به یکی از شیوههای رایج اعمال فشار در زندانهای ایران تبدیل شده است. فعالان حقوق بشر میگویند این محدودیتها اغلب علیه زندانیانی اعمال میشود که نسبت به شرایط زندان اعتراض کرده یا در فعالیتهای اعتراضی داخل بند مشارکت دارند.
به گفته منابع نزدیک به خانواده زندانیان، قطع تماس با خانواده میتواند فشار روانی سنگینی بر زندانی و بستگان او وارد کند؛ بهویژه در شرایطی که بسیاری از خانوادهها تنها از طریق تماسهای کوتاه تلفنی از وضعیت عزیزان خود مطلع میشوند.
برخی نهادهای حقوق بشری نیز تأکید کردهاند که محرومکردن زندانیان از حق تماس و ملاقات، نقض حقوق اولیه افراد محروم از آزادی و مغایر با استانداردهای بینالمللی رفتار با زندانیان است.
بازداشت، بازجویی و انتقال به بند زنان اوین
آرزو آزرمصفت پیشتر بابت اتهام «همکاری با یکی از گروههای مخالف حکومت» به پنج سال حبس محکوم شده بود که این حکم پس از تسلیم به رأی، به سه سال و ۹ ماه کاهش یافت.
او در تاریخ ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۳ توسط نیروهای حکومتی بازداشت و پس از انتقال به بند ۲۰۹ زندان اوین، موسوم به بازداشتگاه وزارت اطلاعات، تحت بازجویی قرار گرفت. وی در نهایت در تاریخ ۳۱ اردیبهشت همان سال بهطور موقت آزاد شد.
این زندانی سیاسی بار دیگر در تاریخ ۵ شهریور ۱۴۰۳ برای اجرای حکم بازداشت و به بند زنان زندان اوین منتقل شد و از آن زمان تاکنون در این زندان نگهداری میشود.
تشدید محدودیتها علیه زنان زندانی در اوین
در ماههای اخیر گزارشهای متعددی درباره افزایش فشارها بر زندانیان سیاسی زن در بند زنان اوین منتشر شده است. محرومیت از تماس و ملاقات، تهدید به انتقال، محدودیتهای انضباطی و برخورد با زندانیانی که اقدام به سرودخوانی، شعار دادن یا اعتراض به شرایط زندان میکنند، از جمله مواردی است که بارها از سوی خانوادهها و نهادهای حقوق بشری مطرح شده است.
فعالان حقوق بشر هشدار میدهند که استفاده از محرومیت و انزوا بهعنوان ابزار تنبیه، به بخشی از سازوکار کنترل و سرکوب زندانیان سیاسی در ایران تبدیل شده است؛ روندی که به گفته آنان، فشار بر زندانیان زن را در ماههای اخیر افزایش داده است.
تا زمان انتشار این گزارش، مسئولان زندان اوین و مقامهای قضایی واکنشی رسمی نسبت به محرومیت آرزو آزرمصفت از تماس و ملاقات منتشر نکردهاند.