انجمن معلمان کوردستان: «ژن، ژیان، آزادی» افقی برای آیندهای مبتنی بر کرامت انسانی، آزادی و پذیرش تکثر است
انجمن صنفی معلمان کوردستان در بیانیهای به مناسبت چهارمین سالگرد جانباختن ژینا امینی، جنبش «ژن، ژیان، آزادی» را فراتر از یک رویداد مقطعی دانسته و آن را افقی پایدار برای تحقق کرامت انسانی، برابری، حقوق زنان و پذیرش تکثر در جامعه توصیف کرد.
مرکز خبر- انجمن صنفی معلمان کوردستان در بیانیهای به مناسبت چهارمین سالگرد قتل حکومتی ژینا امینی، خیزش انقلابی «ژن، ژیان، آزادی» را بازتاب نارضایتیهای عمیق و انباشتهشده جامعه ایران دانست و تأکید کرد که این جنبش را نمیتوان واکنشی مقطعی به یک رویداد مشخص تلقی کرد.
به نوشته این انجمن، اعتراضات پس از قتل حکومتی ژینا امینی در بازداشت گشت ارشاد، مطالباتی گسترده درباره آزادی، برابری، کرامت انسانی و حق مشارکت در تعیین سرنوشت را به عرصه عمومی آورد. این تشکل حفظ کرامت قربانیان را مسئولیتی اصلی دانسته و تأکید کرده است که جانباختگان، بازداشتشدگان و آسیبدیدگان نباید به آمار یا نامهایی در گزارشهای رسمی تقلیل داده شوند.
انجمن صنفی معلمان کوردستان یادآوری نام و روایت قربانیان، دفاع از حق خانوادهها برای دادخواهی و مخالفت با پنهانکاری و تحریف واقعیت را بخشی از حفظ حقیقت تاریخی و پاسداشت شأن انسانی آنان دانسته و بر ضرورت پاسخگویی درباره نحوه برخورد با معترضان و پیامدهای سرکوب تأکید کرده است.
در این بیانیه، دستاوردهای جنبش فراتر از تغییرات کوتاهمدت سیاسی و اجتماعی ارزیابی شده است. به باور انجمن، «ژن، ژیان، آزادی» موضوع حقوق زنان، آزادیهای مدنی، حق انتخاب سبک زندگی، مخالفت با تبعیض و برابری شهروندان را به محور گفتوگوی عمومی تبدیل کرد و مطالباتی را که پیشتر تحت تأثیر نگاه امنیتی یا گفتمانهای مرکزگرا به حاشیه رانده میشدند، آشکار ساخت.
این تشکل شعار «ژن، ژیان، آزادی» را بیان فشردهای از پیوند آزادی زنان، حق زندگی شایسته و آزادی عمومی دانسته است. در تفسیر انجمن، «ژن» بر نقش و عاملیت زنان، «ژیان» بر حق برخورداری از زندگی امن و همراه با کرامت و « آزادی» بر رهایی از تبعیض، اجبار و سرکوب و برخورداری همه شهروندان از حقوق برابر تأکید دارد.
انجمن همچنین نقش زنان و جوانان را در شکلگیری و تداوم جنبش تعیینکننده خوانده و گفته است مقاومت زنان در برابر کنترل بر بدن و زندگی خود و طرح مطالبات نسل جوان درباره آزادیهای اجتماعی و آینده سیاسی، فاصله جامعه با ساختارهای موجود را آشکارتر کرد.
یکی دیگر از محورهای بیانیه، تقویت همبستگی اجتماعی است. انجمن تأکید کرده است که دفاع از حقوق زنان، حقوق ملیتها، آزادیهای مدنی و عدالت اجتماعی در تقابل با یکدیگر نیست و همبستگی پایدار تنها با بهرسمیتشناختن تفاوتهای زبانی، فرهنگی، قومی و مذهبی و پذیرش تکثر شکل میگیرد.
این تشکل سرکوب اعتراضات را عامل حل مسائل جامعه ندانسته و هشدار داده است که برخورد امنیتی، نارضایتیها را از میان نمیبرد، بلکه شکاف میان جامعه و ساختارهای رسمی را عمیقتر میکند. انجمن از جانباختن معترضان، بازداشت و پروندهسازی علیه فعالان، فشار بر خانوادهها و محدودشدن فضای عمومی و رسانهای بهعنوان پیامدهای سرکوب یاد کرده است.
در پایان بیانیه، سازمانیابی مدنی، گفتوگوی فراگیر، دفاع از آزادی بیان و تشکلیابی و حمایت از خانوادههای قربانیان، از مهمترین درسهای جنبش عنوان شده است. انجمن تأکید کرده که «ژن، ژیان، آزادی» تنها نام یک جنبش اعتراضی در گذشته نیست، بلکه افقی برای آیندهای مبتنی بر کرامت انسانی، آزادی، برابری و پذیرش تکثر است.