نزیه بوسعیدی
تونس- با ادامه‌ی جنایاتی که علیه ملت کورد به‌ویژه زنان و کودکان انجام می‌شود و ادامه‌ی سکوت بین‌المللی در برابر همه‌ی اشکال ظلمی که آنها در سرزمین خود توسط گروهک جهادی‌ هیئت تحریر الشام تجربه می‌کنند، صداهای زنانه‌ای بلند شده‌اند که این نقض‌ها را رد می‌کنند و خواهان اتحاد زنان در برابر این جنایت‌ها هستند.

در همین چارچوب، راضيه الجربی، رئیس اتحادیه‌ی ملی زنان تونسی و نایب رئیس شورای بین‌المللی اتحادیه‌های زنان گفت که «به‌عنوان هر انسان حق‌طلبی، من آنچه در برخی مناطق جهان رخ می‌دهد را دنبال می‌کنم، و مهم‌تر از آن این است که از حقوق بشر در داخل این شورا مراقبت می‌کنم. بنابراین نقض‌هایی که در برخی مناطق سوریه و در سودان و لیبی و جاهای دیگر دنیا، همچنین در افغانستان و ایران رخ می‌دهد، جنایت علیه بشریت است و نقض آشکاری است علیه حقوق انسانی زنان و همچنین نقض فاحشی علیه همه‌ی منشورهای بین‌المللی است که حقوق انسانی زنان را تضمین و حفاظت می‌کنند، از جمله حق انسانی آنها برای کرامت، شهروندی و اینکه مانند دیگر شهروندان به‌صورت انسانی رفتار شوند.»

او اشاره کرد که «عمليات جابجایی اجباری که نیروهای اشغالگر علیه فلسطینی‌ها انجام می‌دهند را می‌بینیم، این اتفاق در مناطق دیگری هم رخ می‌دهد که اشغال نشده‌اند، اما فقط به این دلیل که زنان در آن مناطق دین مشابه یا رنگ پوست یا زبان مشابه ندارند، مورد تجاوزهای بزرگی از جمله کوچ اجباری، اخراج از خانه و کاشانه، خلع لباس و گاهی تعرض به بدن و کرامت آنها، تجاوز جنسی، شکنجه فرزندانشان و ربودن برخی از آنها قرار می‌گیرند.»

راضيه الجربی تأکید کرد که «تقریباً همه‌ی جنایات هولناک علیه بشریت را در مناطقی می‌بینیم که تصور می‌شود اکثریتشان مسلمان هستند، و دین اسلام، متأسفانه، اینها را رد و محکوم می‌کند، همان‌طور که منشورهای بین‌المللی نیز این را محکوم می‌کنند.»

 

قوانین بین‌المللی دیگر ضامن حفاظت نیستند

راضيه الجربی اعلام کرد که او همبستگی و حمایت خود را با ملت کورد در روژآوا اعلام می‌کند و افزود: «امروز در قرن بیست‌ویکم، قرنی که با جهانی شدن، انتقال سریع اطلاعات و ارتباطات سریع میان مردم مشخص می‌شود، صرف‌نظر از تفاوت‌های جغرافیایی و غیره، همچنین آگاهی مردم نسبت به حقوق‌شان وجود دارد، با این حال متأسفانه این حقوق هنوز نقض می‌شوند و ما شاهد ظلم به مردم هستیم، حقوق‌شان لگدمال می‌شود و صدایشان خاموش می‌شود.»

او توضیح داد که «قوانین بین‌المللی دیگر نمی‌توانند به‌طور مؤثر از زنان، به‌ویژه کودکان و به‌طور کلی از افراد آسیب‌پذیر، حفاظت کنند، زیرا ما چندین بار دیده‌ایم که این قوانین با معیارهای دوگانه برخورد می‌کنند و بر اساس اینکه چه کسی آسیب‌دیده است تعیین می‌کنند که آیا باید از او حمایت کنند یا خیر.» او گفت که «ما در یک وضعیت بین‌المللی زندگی می‌کنیم که نقش نهادها و سازمان‌های بین‌المللی در رابطه با زمینه‌های مختلف، از جمله مسائل حقوق‌بشر، رو به پسرفت است.»

 

حقوق زنان همچنان نقض می‌شود

او معتقد است که  «حقوق زنان هنوز نقض می‌شود و با اصرار می‌گویم من و تمام زنان آزاد و تمامی زنانی که باور دارند حقوق محدود به ملیت، جنس یا مرز نیست، این حقوق باید حفظ شود و تمام تلاش‌ها باید متحد شود تا در کنار هر ضعیف و در کنار هر حقی بایستیم. بنابراین من با همه‌ی زنان در سوریه، سودان، افغانستان یا هر منطقه‌ی دیگر جهان هستم، و ما با تمام توان در همبستگی با آنها ایستاده‌ایم و تلاش می‌کنیم از طریق سازمان‌های حقوقی‌ـ‌زنانه صدای آنها را بلند کنیم و جنایت‌ها را افشا کنیم تا محدود به یک محدوده‌ی جغرافیایی نشود و آنها احساس نکنند که تنها هستند.»

 

ابعاد خشونت و نقض‌ها فراموش نمی‌شود

راضيه الجربی تأکید کرد که «هیچ‌کس نمی‌تواند حجم خشونت و نقض‌هایی که ایزیدی‌ها، ارمنی‌ها و کوردها متحمل شدند و آنچه بر آنها توسط داعش گذشته است را فراموش کند؛» زمانی که تصاویر زنانی که در بازار برده‌فروشی نمایش داده شده‌اند، در حالی که با زنجیر بسته شده‌اند، منتشر شد؛ تصاویر فجیعی که به قرون وسطی شباهت داشتند.»

او به مشارکت خود با زنان کورد در یکی از رویدادها اشاره کرد و گفت که او شاهد کنفرانسی زنان کورد بود که درباره‌ی میزان رنجی که تجربه می‌کنند صحبت کردند و اینکه آنها در پی دموکراسی و آزادی هستند و آرزو دارند مانند دیگر زنان در سوریه و عراق زندگی کنند»، و تأکید کرد که «بعد از تقریباً نابود شدن داعش و وجود کنترل بین‌المللی بر این گروه، دیگر امکان ندارد که آنها دوباره قربانی اعمال غیرانسانی شوند.»

 

تاریخ ایزیدی‌ها را به یاد خواهد داشت

او گفت که تاریخ ایزیدی‌ها را به یاد خواهد داشت زیرا «علاوه بر مقاومت و اصرارشان بر مقاومت، آنها از کسانی هستند که بیشترین ظلم را متحمل شدند، ظلمی که مانند ظلمی است که فلسطینیان از نیروهای اسرائیلی تجربه کردند.»  او در پایان گفت: «ما بار دیگر می‌گوییم که وظیفه ما در تمام نقاط جهان این است که در کنار زنان بایستیم و با آنها همبستگی نشان دهیم و این رویه‌ها را افشا کنیم تا زنان احساس نکنند که تنها هستند و صدایشان بلند نشده است تا شاید توسط دیگر آزادگان جهان یا افراد فعالی که به این حقوق اعتقاد دارند و برای آنها مبارزه می‌کنند، شنیده شود.»