«۲۷ سال پس از حبس عبدالله اوجالان؛ تأکید بر تداوم روند «صلح و جامعه دموکراتیک»»

در بیست‌وهفتمین سالگرد حبس عبدالله اوجالان، یکی از مسئولان حزب مناطق دموکراتیک با تأکید بر ادامه روند «صلح و جامعه دموکراتیک»، ۱۵ فوریه را روزی نمادین برای پیگیری مطالبات کوردها دانست.

مَمهان هلبین زَیدان

وان- توطئه بین‌المللی‌ای که با خروج عبدالله اوجالان از سوریه در ۹ اکتبر ۱۹۹۸ آغاز شد، با انتقال او به ترکیه در ۱۵ فوریه ۱۹۹۹ ادامه یافت.

این توطئه بین‌المللی که گفته می‌شود با هدف نابودی مردم کورد در شخص عبدالله اوجالان طراحی شده بود، وارد بیست‌وهفتمین سال خود شد. طی این ۲۷ سال، طرح‌های نابودی و حذف به اشکال مختلف اجرا شده‌اند. آخرین نمونه آن، حملاتی است که از ۶ ژانویه با هدف قرار دادن محله‌های شیخ مقصود و اشرفیه حلب آغاز شد و به‌طور کلی متوجه روژاوا گردید؛ حملاتی که ادامه همان توطئه تلقی می‌شوند. عبدالله اوجالان این حملات را «دومین توطئه ۱۵ فوریه» ارزیابی کرده است.

۱۵ فوریه سال‌ها از سوی کوردها به‌عنوان «روز سیاه» یاد شده و هر سال در این روز، اقداماتی برای آزادی عبدالله اوجالان برگزار شده است. اما فوریه ۲۰۲۵ نه‌تنها برای کوردها بلکه برای ملت‌های خاورمیانه نیز شاهد تحولاتی بود که فصل تازه‌ای را رقم زد.

در ۲۷ فوریه ۲۰۲۵، عبدالله اوجالان با فراخوان «صلح و جامعه دموکراتیک» هدف توطئه را خنثی کرده و راهکاری برای زندگی دموکراتیک به ملت‌ها ارائه داد.

 

«هدف توطئه، بی‌راه‌حل گذاشتن مسئله بود»

گونول اوزونای، ریاست مشترک استانی حزب مناطق دموکراتیک (د.ب.پ) در شهر وان، اعلام کرد هدف توطئه بین‌المللی علیه عبدالله اوجالان، حل‌نشده باقی گذاشتن مسئله کورد و در عین حال بازطراحی منطقه بر اساس این مسئله بوده است.

او با اشاره به اینکه سرزمین‌های کوردستان ابتدا با پیمان ۱۶۳۹ قصرشیرین به دو بخش و سپس با پیمان لوزان در ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۳ به چهار بخش تقسیم شد، گفت این وضعیت راه را برای استعمار هموار کرد. به گفته او، شورش‌های کوردها هم در سطح منطقه‌ای و هم با دخالت قدرت‌های بین‌المللی سرکوب شدند.

اوزونای افزود با ظهور جنبش آزادی‌خواهی کورد و رهبری عبدالله اوجالان، واقعیتی نوین از هویت کورد متناسب با عصر جدید شکل گرفت و جنبشی مردمی برای دفاع از آزادی پدید آمد. او تأکید کرد که چنین جنبشی در آن دوران برای قدرت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی قابل پذیرش نبود و سیاست‌های آن‌ها بر اساس منافع خودشان شکل گرفت.

به گفته او، اظهارات بولنت اجویت، نخست‌وزیر وقت ترکیه، مبنی بر اینکه «هنوز نمی‌دانیم چرا آپو به ما تحویل داده شد»، و نیز ارزیابی‌های اوجالان در جزیره امرالی، دلایل این تحویل را آشکار می‌کند.

 

«اصرار بر بی‌راه‌حلی برای تداوم استعمار»

اوزونای گفت هدف این توطئه تبدیل مناقشه ترک و کورد به یک درگیری صدساله بود. او نقل کرد که اوجالان در دفاعیات خود گفته است: «به چهار پایتخت اروپایی رفتم، اما ندیدم هیچ‌کدام در پی حل مسئله کورد باشند.»

او افزود بسیاری از کشورهایی که از دموکراسی و عدالت سخن می‌گویند، در مسئله کورد که بر کل خاورمیانه تأثیرگذار است، بر بی‌راه‌حلی اصرار داشتند و این نشان‌دهنده عمق هژمونی و استعمار است.

 

«توطئه ۲۷ سال است در امرالی ادامه دارد»

به گفته اوزونای، توطئه بین‌المللی طی ۲۷ سال گذشته در جزیره امرالی ادامه یافته است. تلاش‌های اوجالان برای یافتن راه‌حل همواره با مانع روبه‌رو شده و انزوای شدید او تشدید شده است؛ به‌گونه‌ای که هم حقوق داخلی ترکیه و هم حقوق بین‌الملل و حقوق بشر نقض شده‌اند.

او افزود همزمان با این انزوا، تلاش‌هایی برای تبلیغات منفی علیه اندیشه و پارادایم اوجالان صورت گرفته است؛ پارادایمی که بر «دموکراسی، محیط زیست و آزادی زنان» تأکید دارد و به‌عنوان راهی جایگزین در برابر مدرنیته سرمایه‌داری و برای آزادی و برابری همه ملت‌های خاورمیانه مطرح شده است.

 

«توطئه با شکست روبه‌رو شد»

اوزونای گفت بر اساس مصاحبه‌های اخیر، روشن است که اوجالان همچنان بر مواضع دهه ۱۹۹۰ خود پایبند است و هدف اصلی او حل دموکراتیک مسئله کورد از طریق مذاکره است.

او افزود با قیام کوردها در ترکیه، اروپا و چهار بخش کوردستان و گسترش پارادایم اوجالان در جهان، این توطئه ناکام ماند.

وی همچنین انقلاب زنان روژاوا و اعتراضات «ژن، ژیان، آزادی» در روژهلات را از نتایج این پارادایم دانست و گفت هرچند توطئه با اهداف منطقه‌ای و بین‌المللی آغاز شد، اما امروز بی‌اثر شده است.

 

«در شخص اوجالان، آزادی یک ملت هدف قرار گرفت»

اوزونای تأکید کرد کوردستان قرن‌ها تحت استعمار بوده و این استعمار تنها به تقسیم سرزمین محدود نمانده بلکه زبان، هویت و موجودیت مردم کورد را نیز هدف گرفته است. او گفت هنوز کوردها نمی‌توانند به زبان مادری خود آموزش ببینند یا حقوق فرهنگی خود را به‌طور کامل اعمال کنند.

او یادآور شد بسیاری از رهبران کورد در طول تاریخ سرکوب، تبعید یا اعدام شده‌اند و در نهایت در شخص عبدالله اوجالان، آزادی و موجودیت یک ملت هدف قرار گرفت.

 

دعوت به حضور در ۱۵ فوریه

اوزونای با اشاره به فراخوان ۲۷ فوریه اوجالان گفت روند «صلح و جامعه دموکراتیک» هرچند به سطح مطلوب نرسیده، اما تلاش برای صلح و مذاکره ادامه دارد.

او در پایان از مردم دعوت کرد در برنامه‌های ۱۵ فوریه شرکت کنند و این روز را نه‌فقط با محکوم کردن، بلکه با حضوری سازمان‌یافته گرامی بدارند تا بر تداوم تلاش برای صلح و مذاکره تأکید شود.