مرکز خبر- ۲۶ دانشگاهی، نویسنده و فعال سیاسی و حقوق بشری ۲۹ مردادماه، در نامه‌ای سرگشاده خطاب به زندانیان سیاسی ایران، ضمن اعلام همبستگی با آنان، خواستار توقف اعدام‌ها و آزادی زندانیان سیاسی شدند. امضاکنندگان این نامه همچنین حملات نظامی و تحریم‌های آمریکا و اسرائیل علیه ایران را محکوم کرده و وضعیت زندانیان سیاسی را گرفتار شدن میان دو نیروی سرکوبگر توصیف کرده‌اند.

این نامه با عنوان «نامه‌ای در همبستگی با زندانیان سیاسی ایران: جنگ امپریالیستی و اعدام‌های حکومتی را پایان دهید» منتشر شده است. در میان امضاکنندگان، چهره‌هایی مانند آنجلا دیویس، جودیث باتلر، رشید خالدی، کیانگا-یاماتا تیلور و مایکل لووی حضور دارند.

امضاکنندگان در این نامه جمهوری اسلامی را به استفاده از بازداشت، شکنجه و اعدام برای سرکوب مخالفان متهم کرده و هم‌زمان آمریکا و اسرائیل را نیز به حمله نظامی، تخریب زیرساخت‌های غیرنظامی و کشتن غیرنظامیان متهم کرده‌اند.

آنان با اشاره به موج بازداشت‌ها و اعدام‌ها در ایران، گفته‌اند گروه‌های مختلف اجتماعی، از جمله کارگران، بیکاران، کوردها، عرب‌ها، بلوچ‌ها و مهاجران افغانستانی، در معرض انواع فشار و تبعیض قرار دارند.

امضاکنندگان در پایان از جامعه مدنی و سازمان‌های ضدامپریالیستی در سراسر جهان خواسته‌اند حمایت از زندانیان سیاسی ایران را افزایش دهند، با آنان ارتباط برقرار کنند و برای پایان دادن به اعدام‌ها و آزادی زندانیان سیاسی بر جمهوری اسلامی فشار بیاورند. آنان همچنین خواستار پایان حملات نظامی و تحریم‌های آمریکا و اسرائیل علیه ایران شده‌اند.

 

متن کامل بیانیه:

«نامه‌ای در همبستگی با زندانیان سیاسی ایران: جنگ امپریالیستی و اعدام‌های حکومتی را پایان دهید

هم‌نوعان ما! کنشگران مدنی، دانشجویان، اندیشمندان، کارگران، زندانیان عقیدتی و هنرمندانی که پشت دیوار زندان‌ها و بازداشتگاه‌های سراسر ایران در بند هستید:

این نامه را از سر همبستگی عمیق‌مان با شما می‌نویسیم، با قلبی فشرده از درک ستمی که در زندان بر شما می‌رود: شکنجه، بی‌توجهی نظام‌مند، خفقان و واقعیت هولناک محاکمه‌های نمایشی و اعدام‌ها. ما، زندانیان سیاسی سابق و کنونی، کنشگران و پژوهشگران ضداقتدارگرایی و ضد امپریالیسم، و حامیان جنبش برچیدن زندان‌ها، به شما از پس فاصله‌های جغرافیایی و سکوت سانسور و قطع اینترنت می‌نگریم. و همبسته و هم‌پیمان در کنار شما می‌ایستیم، در کنار شما که در تلاقی‌گاه دو نیروی سرکوبگر گرفتار آمده‌اید.

شما از یک سو، با جمهوری اسلامی مقابلید، نظامی که از آغاز برپایی، بر پایه ایدئولوژی‌ای انحصارطلب در کار سلطه مطلق اجتماعی و سیاسی بوده است. حکومتی که مدعی مقابله با قدرت‌های امپریالیستی است، ولی همان منطق سلطه و همان سازوکارهای زندان، شکنجه و اعدام را به کار می‌گیرد. از سوی دیگر، شما با تهاجم و خشونت همان نیروهای امپریالیستی و صهیونیستی روبه‌رو هستید که جمهوری اسلامی مدعی ایستادگی در برابر آن‌هاست. آمریکا و اسرائیل جنگ‌های وحشیانه راه می‌اندازند، زیرساخت‌های غیرنظامی را ویران می‌کنند، دختران معصوم دبستانی را می‌کشند و شما را صرفاً تلفات جانبی در راه دستیابی به سلطه منطقه‌ای به شمار می‌آورند. ما فاجعه ۲ تیر ۱۴۰۴ (۲۳ ژوئن ۲۰۲۵) را از یاد نبرده‌ایم؛ روزی که اسرائیل به مجتمع زندان اوین حمله کرد و درمانگاه، بند زندانیان تراجنسیتی و مرکز ملاقات آن را با خاک یکسان کرد. شما خود این سرکوب دوسویه را به گویاترین بیان آشکار کردید، وقتی گفتید: «احساس می‌کنیم میان دو تیغه یک قیچی گیر افتاده‌ایم: رژیم پلیدی که ما را زندانی و شکنجه می‌کند، و نیرویی خارجی که به نام آزادی بر سرمان بمب می‌ریزد.»

در سال گذشته، شاهد تیزتر شدن هر دو تیغه این قیچی بوده‌ایم. بازداشت‌های خودسرانه و موج هولناک اعدام‌های حکومتی را می‌بینیم. می‌بینیم که چگونه جرم‌انگاری طبقه کارگر و بیکاران شدت می‌گیرد، کوردها، عرب‌ها و بلوچ‌ها هدف قرار می‌گیرند و مهاجران افغانستانی مقصر جلوه داده می‌شوند. همه این‌ها تقلایی مذبوحانه است برای درهم شکستن روح و اراده مردمی که نمی‌توانند مهارشان کنند. این همان منطق حکومت‌های زندان‌مدار در سراسر جهان است: هرگاه از حل بحران‌هایی که خود برای مردم ایجاد می‌کنند ناتوان می‌شوند، مردم را مجرم جلوه می‌دهند یا می‌کوشند آنان را از صحنه حذف کنند.

همین منطق سلطه را در جایی می‌بینیم که اسرائیل به نام «بازداشت موقت»، زندانیان سیاسی فلسطینی را سال‌ها بدون تفهیم اتهام در حبس نگه می‌دارد؛ زمانی که مقامات اسرائیلی تصویب قانون تازه‌ای را جشن می‌گیرند که به آنان اجازه می‌دهد زندانیان سیاسی فلسطینی‌ای را اعدام کنند که نتوانسته‌اند به انقیاد خود درآورند. آن را در بازداشتگاه‌ها و زندان‌های اداره مهاجرت و گمرک ایالات متحده می‌بینیم؛ جایی که دولت آمریکا برای پیشبرد اهداف سیاسی نژادپرستانه خود، مردم ما را زندانی می‌کند و کنشگران سیاسی‌مان را بازداشت می‌کند، چرا که شهامت سخن گفتن علیه نسل‌کشی‌ای را دارند که اسرائیل با پشتیبانی ایالات متحده انجام می‌دهد. همین منطق را در تاریخ ایالات متحده می‌بینیم، در هدف قرار دادن مبارزان راه آزادی، به‌ویژه کنشگران سیاه‌پوست، بومی، پورتوریکویی و دیگر کنشگران ضد استعماری؛ در به زندان افکندن آنان برای دهه‌ها، برای درهم شکستن جنبش‌های رهایی‌بخش و هرگونه تلاش برای دستیابی به حق تعیین سرنوشت. ما پیوندهای محکم میان این نظام‌های زندان‌مدار را می‌بینیم؛ نظام‌هایی که اطلاعات، تجربیات و شیوه‌های حکمرانی را با یکدیگر به اشتراک می‌گذارند. نمونه‌ای از این پیوندها، زندان ماریون در ایالت ایلینوی است که در دهه ۱۹۶۰ به الگویی برای ساخت زندان‌هایی در ایران و اسرائیل بدل شد. چه دیوار مرزی باشد و چه دروازه زندان، هدف یکسان است: خاموش کردن انسان‌ها از طریق ارعاب، سلطه و انزوا.

مبارزه شما، به همان اندازه جهانی است که آرزوی جمعی ما برای آزادی و کرامت انسانی. ما در کنار شما می‌ایستیم و دوگانه دروغین امپریالیسم و ضدامپریالیسم توخالی را رد می‌کنیم. از جامعه مدنی جهانی، کنشگران و سازمان‌های ضدامپریالیستی دعوت می‌کنیم تا حمایت و همبستگی بی‌قیدوشرط خود را با همه یاران دربندی که برای رهایی جمعی ما مبارزه می‌کنند، گسترش دهند. از آنها می‌خواهیم با زندانیان سیاسی ایران پیوندهایی پایدار برقرار کنند و صدای آنان را رساتر سازند. می‌خواهیم تا با به چالش کشیدن روایت رسمی جمهوری اسلامی، بر این حکومت فشار آورند تا بی‌درنگ به همه اعدام‌ها پایان دهد و زندانیان سیاسی را آزاد کند.

مقام‌های مسئول جمهوری اسلامی باید اکنون سیاست غیرانسانی اعدام و زندان را متوقف کنند. و آمریکا و اسرائیل باید به جنگ‌های وحشیانه و تحریم‌های ظالمانه خود که آگاهانه جوامع ما را ویران می‌کند، پایان دهند.

با همبستگی و مهر

آنجلا دیویس (Angela Davis)، زندانی سیاسی سابق، استاد ممتاز بازنشسته، دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز
آلبرتو توسکانو (Alberto Toscano)، استاد بازنشسته نظریه انتقادی، گلداسمیتز، دانشگاه لندن
برناردین دورن (Bernardine Dohrn)، استاد بازنشسته حقوق، دانشگاه نورث‌وسترن
بیل ایرز (Bill Ayers)، استاد، کالج آنباند (College Unbound)
شری ال. موراگا (Cherríe L. Moraga)، استاد بازنشسته، دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا، نویسنده فمینیست چیکانا و فعال مدنی
دن برگر (Dan Berger)، استاد مطالعات قومی تطبیقی، دانشگاه واشنگتن باتل
حسام الحملاوی (Hossam el-Hamalawy)، سوسیالیست مصری، پژوهشگر و زندانی سیاسی سابق
جایروس بانجی (Jairus Banaji)، تاریخ‌پژوه و استاد مدرسه مطالعات مشرق‌زمین و آفریقا (SOAS)، دانشگاه لندن
جیسون استنلی (Jason Stanley)، استاد فلسفه، دانشگاه تورنتو
جودیث باتلر (Judith Butler)، استاد در مدرسه تحصیلات تکمیلی، دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
کیانگا-یاماتا تیلور (Keeanga-Yamahtta Taylor)، نویسنده کتاب «از #BlackLivesMatter تا آزادی سیاه‌پوستان»، استاد مطالعات آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار، دانشگاه پرینستون
مایکل لووی (Michael Löwy)، مدیر پژوهشی بازنشسته جامعه‌شناسی، مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه، پاریس
مایکل منسفیلد (Michael Mansfield)، وکیل حقوق بشر و آزادی‌های مدنی
مومیا ابوجمال (Mumia Abu-Jamal)، زندانی سیاسی فعلی، معلم، روزنامه‌نگار و فعال مدنی
نادیا ابو الحاج (Nadia Abu El-Haj)، استاد مردم‌شناسی، کالج بارنارد، دانشگاه کلمبیا
نسرین الامین (Nisrin Elamin)، استادیار مطالعات آفریقا و مردم‌شناسی، دانشگاه تورنتو، از اعضای مؤسس گروه همبستگی سودان
رشید خالدی (Rashid Khalidi)، استاد بازنشسته مطالعات مدرن عربی با کرسی ادوارد سعید، گروه تاریخ، دانشگاه کلمبیا؛ رئیس مؤسسه مطالعات فلسطین
ریکاردو خیمنز (Ricardo Jiménez)، فعال اجتماعی و زندانی سیاسی سابق پورتوریکویی
رابین دی. جی. کلی (Robin D. G. Kelley)، استاد تاریخ، دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس (UCLA)
روها بنجامین (Ruha Benjamin)، استاد مطالعات آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار، دانشگاه پرینستون
روث ویلسون گیلمور (Ruth Wilson Gilmore)، مرکز تحصیلات تکمیلی، دانشگاه شهری نیویورک (CUNY)
سنان آنطون (Sinan Antoon)، دانشیار ادبیات عرب، دانشگاه نیویورک، رمان‌نویس و شاعر؛ از بنیان‌گذاران و سردبیران مجله جدلیه (Jadaliyya)
والدن اف. بلو (Walden F. Bello)، استاد وابسته بین‌المللی جامعه‌شناسی، دانشگاه ایالتی نیویورک در بینگامتون
یاسین الحاج صالح (Yasin al-Haj Saleh)، نویسنده سوری، دگراندیش سیاسی و زندانی سیاسی سابق در سوریه»