نجات الزموری: نقض حقوق زنان در روژآوا، تخلف جدی از قوانین و تعهدات بینالمللی
خشونت علیه زنان در بسیاری از مناطق سوریه، بهویژه توسط دولت موقت و گروه جهادی تحریرالشام، همچنان ادامه دارد. این خشونت نشاندهنده اصرار آشکار بر زیرپا گذاشتن تمام توافقات و منشورهای بینالمللی است که از حقوق زنان حفاظت میکنند.
نزیهه بوسعیدی
تونس– با ادامه خشونت و شکنجه علیه زنان کورد، بهویژه در شمال و شرق سوریه، کمپینهای محکومیت و همبستگی نیز از سوی جنبشهای زنان و فعالان حقوق بشر در سراسر جهان ادامه دارد. بسیاری از این فعالان، اقدامات انجامشده را جنایاتی وحشتناک میدانند، مشابه آنچه علیه زنان در سایر کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا رخ میدهد.
نجات الزموری، حقوقدان و معاون رئیس انجمن تونسی دفاع از حقوق بشر، در این باره گفت: «با توجه به شرایط منطقهای و جهانی که شاهد عقبنشینی از اصول بنیادی حقوق بشر و سلطه تفکر مردسالار سرمایهداری هستیم، لازم است از زنان روژآوا حمایت کنیم و در کنار آنها بایستیم.»
وی افزود: «از دیدگاه من به عنوان یک فعال حقوق بشر و فمینیست، آنچه زنان در این منطقه و مناطق مجاور تجربه میکنند، نقض جدی قوانین بینالملل انسانی و تعهدات بینالمللی برای حفاظت از غیرنظامیان در زمان جنگ است. مهمترین این تعهدات، کنوانسیونهای ژنو و دستورکار زنان، صلح و امنیت است که در قطعنامه ۱۳۲۵ شورای امنیت و قطعنامههای بعدی آن آمده است.»
نجات الزموری تصریح کرد: «هدف قرار دادن زنان، قرار دادن آنها در معرض خشونتهای جنسیتی یا محروم کردنشان از تصمیمگیری، اثر جانبی جنگ نیست، بلکه یک نقض سیستماتیک است که نیازمند پاسخگویی و محاکمه است. زنان در روژآوا تحت فشار یک درگیری مسلحانه زندگی میکنند و حضور اجتماعی آنها به ابزار سلطه و منازعه تبدیل شده است. این نقض آشکار حق آنها در امنیت، حفاظت و کرامت است.»
او ادامه داد: «وضعیت وخیمتر میشود زیرا سازوکار مؤثری برای اجرای قطعنامههای شورای امنیت، به ویژه قطعنامه ۱۳۲۵، وجود ندارد. این قطعنامه بر حفاظت از زنان و دختران در درگیریهای مسلحانه و مشارکت کامل و مؤثر آنها در روند صلح تأکید دارد. بیتوجهی به زنان در روژآوا نشاندهنده شکست جدی در اجرای تعهدات بینالمللی و عقبنشینی از اصول بنیادین حقوق بشر است.»
ویژگی گزینشی حقوق بشر بینالمللی
نجات الزموری افزود: «آنچه در روژآوا رخ میدهد، نشاندهنده گزینشی بودن حقوق بشر بینالمللی است؛ همان چیزی که در موارد دیگر، مانند جنایات غزه، دیدهایم. اصول عدالت و حفاظت بهطور گزینشی و تبعیضآمیز اجرا میشوند و زنان مناطق جنگی از حمایت واقعی و پاسخگویی مجرمان محروم میمانند.»
او تأکید کرد: «ضروری است که این نقضها را یادآوری کنیم و در کنار زنان روژآوا بایستیم. جامعه بینالمللی، فعالان حقوق بشر و سازمانهای مدنی باید با آنها همبستگی نشان دهند و توجه دیگر نهادهای مدنی، بهویژه سازمانهایی که ادعای دفاع از حقوق زنان و حقوق بشر را دارند، جلب کنند.»