إيمان سمير علی

مصر- از صعید مصر، مسیر هنریِ هنرمند و نقاش، شیماء عز العرب، آغاز شد؛ مسیری که نه آسان بود و نه معمولی، بلکه از دلِ اشتیاقی به‌ارث‌رسیده، چالش‌هایی که با آن‌ها روبه‌رو شد و اراده‌ای که او را به ادامه دادن با وجود همه موانع سوق داد، شکل گرفت؛ تا جایی که توانست جایگاهی برای خود در دنیای هنر بسازد و ثابت کند که رؤیای واقعی در مرزهای واقعیت متوقف نمی‌شود، بلکه با اراده و باور، دوباره ساخته می‌شود.

شیماء عز العرب علاقه‌اش به هنر را از پدر مرحومش به ارث برد؛ پدری که مهندس و هنرمند تجسمی بود، اما به‌دلیل بیماری نتوانست به او آموزش دهد. با این حال، حضور او به‌عنوان منبع الهامی پنهان، همواره شیماء را به ادامه مسیر تشویق می‌کرد.

او می‌گوید خانواده‌اش تحصیلات دانشگاهی را در اولویت قرار می‌دادند، به همین دلیل شیماء مدتی به‌طور پنهانی به هنر می‌پرداخت؛ گویی می‌خواست رؤیایش را از خاموش شدن حفظ کند. با ورود به دانشگاه، استعدادش کم‌کم آشکار شد و در نمایشگاه‌های هنری متعددی در قاهره شرکت کرد؛ جایی که با هنرمندان و استادان دانشکده هنرهای زیبا آشنا شد و آن‌ها نقش مهمی در حمایت از او ایفا کردند. او تنها به نمایش آثارش بسنده نکرد، بلکه آموخت، پیشرفت کرد و گام‌به‌گام نام هنری خود را ساخت تا جایی که موفق به دریافت چندین تقدیرنامه شد.

او درباره حمایتی که از سوی برخی استادان دریافت کرده، تأکید می‌کند که سخنان تشویق‌آمیز آن‌ها نقش مهمی در ادامه مسیرش داشته است، به‌ویژه با توجه به اینکه رشته تحصیلی‌اش ارتباط مستقیمی با هنر نداشت؛ او دارای مدرک کارشناسی ادبیات و دیپلم تربیتی است و هم‌اکنون نیز در حال ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد است. در کنار این‌ها، به‌عنوان مددکار اجتماعی فعالیت می‌کند و با وجود مسئولیت‌های فراوان، هرگز از علاقه‌اش دست نکشیده و میان کار و رؤیا تعادل برقرار کرده است.

اما این مسیر تنها با رنگ و زیبایی همراه نبود؛ او با چالش‌های واقعی نیز روبه‌رو شد، از جمله پایین بودن ارزش مادی هنر در برخی مناطق، به‌ویژه در صعید مصر، جایی که گاه تابلوهای هنری صرفاً به‌عنوان وسایل تزئینی دیده می‌شوند. این تفاوت در درک هنری، همراه با افزایش هزینه مواد اولیه، او را در موقعیتی دشوار قرار داده است، به‌طوری‌که گاهی ناچار می‌شود آثارش را با قیمتی کمتر از هزینه تولید به فروش برساند.

با این حال، او ایمان خود را به کارش از دست نداده و می‌گوید عشق به نقاشی، محرک اصلی اوست، نه درآمد مالی. به همین دلیل، بارها برای یافتن فرصت‌های بهتر جهت عرضه آثارش به قاهره سفر کرده، جایی که هنر بیشتر مورد توجه و ارزش‌گذاری قرار می‌گیرد.

شیماء عز العرب در نقاشی با رنگ روغن هویت هنری خود را یافته و از طریق مناظر طبیعی، احساسات درونی‌اش را بیان می‌کند. او تمایلی به پیروی از سبک خاص یا کشیدن پرتره‌های سنتی ندارد، بلکه ترجیح می‌دهد آثارش از حس و حال شخصی‌اش سرچشمه بگیرد؛ حتی انتخاب رنگ‌ها نیز به‌صورت بداهه و در حین کار انجام می‌شود، بدون برنامه‌ریزی قبلی.

در کنار نقاشی، به حوزه‌های خلاقانه دیگری نیز روی آورده، از جمله ساخت شمع، که آن‌ها را همراه با آثار هنری‌اش در «بازار کیان» عرضه می‌کند و با استقبال و تشویق مخاطبان روبه‌رو شده است. آثارش به‌تدریج بیشتر شناخته شده و حضور چشمگیری پیدا کرده‌اند.

مسیر او به سطح محلی محدود نمانده و به عرصه بین‌المللی نیز راه یافته است؛ او اخیراً در نمایشگاه‌های هنری در آلمان شرکت کرده و مورد تقدیر قرار گرفته است. همچنین یکی از مجلات آلمانی به داستان زندگی او پرداخته و او موفق به دریافت گواهی‌های تقدیر از آمستردام و برلین شده است.

با وجود همه این دستاوردها، شیماء عز العرب همچنان با نگاهی سرشار از امید به آینده می‌نگرد. او رؤیای داشتن گالری شخصی با امضای هنری خود را در سر دارد و می‌خواهد برند ویژه‌اش را در زمینه ساخت شمع راه‌اندازی کند. همچنین در نظر دارد تجربیاتش را از طریق برگزاری دوره‌های آموزشی به کودکان منتقل کند، چرا که به اهمیت حمایت در سنین پایین باور دارد؛ حمایتی که خود در آغاز مسیرش از آن محروم بوده است.