زنان چگونه در شرایط بحرانی شهرداریها را اداره میکنند؟
در جامعهای که زنان همچنان برای اثبات تواناییهای خود با پیشداوریهای مختلف روبهرو هستند، خَیلان عبدالرحمن، مدیرکل شهرداریهای حلبچه، نمونهای از زنان موفقی است که با تکیه بر تجربه و شایستگی خود توانسته جایگاهش را تثبیت کند.
مهربان سلام
حلبچه- حلبچه از جمله شهرهایی است که زنان در آن حضوری چشمگیر در جایگاههای مدیریتی، اداری و مسئولیتی دارند و بسیاری از آنان مسئولیتهای مهمی را در مؤسسات و ادارات مختلف بر عهده گرفتهاند.
بااینحال، حضور زنان در این جایگاهها همیشه آسان نبوده است. برخی از آنان در مسیر فعالیت حرفهای خود با تفکرات مردسالارانه و حتی خشونت کلامی روبهرو شدهاند؛ رفتارهایی که ریشه در باورهای سنتی دارند و همچنان بر این عقیدهاند که مدیریتهای ارشد و جایگاههای تصمیمگیری باید در اختیار مردان باشد.
این برخوردها تنها به توهینهای کلامی محدود نمیشوند، بلکه نشاندهنده تبعیض، کنار گذاشتن زنان و تلاش برای محدود کردن حضور و مشارکت آنان در عرصههای اجتماعی هستند.
در چنین شرایطی، تجربه کاری خَیلان عبدالرحمن نمونهای از حضور مؤثر زنان در جایگاههای تصمیمگیری است. او پس از پایان تحصیلات خود در رشته مهندسی معماری، در سال ۲۰۲۱ مسئولیت مدیرکلی شهرداریهای حلبچه را بر عهده گرفت.
او معتقد است سابقه فعالیت در حوزه مدیریت و امور اداری، زمینه را برای پذیرش این مسئولیت فراهم کرده و به او کمک کرده است تا با وظایف و دشواریهای این جایگاه بهتر کنار بیاید.
مسئولیتها و محدودیتهای کاری
خَیلان عبدالرحمن درباره تجربه خود در مدیریت امور شهرداری میگوید که سابقه کاریاش نقش مهمی در عبور از مشکلات و انجام مسئولیتهای جدید داشته است. او در اینباره توضیح میدهد: «تجربه قبلی من در امور اداری باعث شد پذیرش مسئولیتها و مدیریت کارها برایم آسانتر شود و بتوانم بر موانع مختلف غلبه کنم. ما در این اداره با روحیه همکاری و کار گروهی فعالیت میکنیم و با تیمها و شهرداریهای مختلف تعامل داریم.»
حوزه فعالیت اداره کل شهرداریهای حلبچه تنها به یک منطقه محدود نمیشود، بلکه چندین شهرداری، از جمله خورمال، بیاره و سیروان را نیز در بر میگیرد. همین مسئله حجم مسئولیتهای این اداره را افزایش داده است؛ بهویژه اینکه نیازهای روزمره مردم ارتباط مستقیمی با کیفیت خدماتی دارد که شهرداریها ارائه میکنند.
خَیلان عبدالرحمن همچنین میگوید بحرانهای مالی پیدرپی تأثیر زیادی بر اجرای برنامهها و پروژهها و همچنین کیفیت خدمات شهرداری گذاشتهاند.
او در اینباره میگوید: «به دلیل بحرانهای مالی نتوانستیم برنامههای خود را آنطور که باید اجرا کنیم، اما همچنان تلاش میکنیم با توجه به امکانات موجود، نیازهای شهروندان را برطرف کنیم. امیدواریم دولت حمایت بیشتری از ما داشته باشد تا بتوانیم پروژهها را اجرا کنیم و خدمات اساسی را بدون استثنا به تمام محلهها برسانیم.»
حمایت خانواده و جامعه؛ زمینهساز حضور زنان در مدیریت
خَیلان عبدالرحمن معتقد است حمایت خانواده و فضای اجتماعی حاکم بر حلبچه، نقش مهمی در حضور زنان در جایگاههای مدیریتی و ادامه فعالیت آنان دارد.
او میگوید حمایت خانوادهاش و نگاه محترمانه جامعه به زنان، به او کمک کرده است تا وارد عرصه مدیریت شود و مسئولیتهای حرفهای خود را با اطمینان بیشتری بر عهده بگیرد.
از نگاه او، توانمندسازی زنان تنها به فراهم کردن فرصتهای شغلی و مدیریتی محدود نمیشود؛ بلکه ایجاد محیط کاری مناسب، همراه با همکاری و حمایت متقابل، نیز اهمیت زیادی دارد. چنین فضایی به زنان کمک میکند تا با فشارها و مشکلات کاری و اجتماعی بهتر مقابله کنند.
او همچنین بر ضرورت حمایت و همبستگی میان زنانی که مسئولیتهای مدیریتی بر عهده دارند تأکید میکند و میگوید: «ما با روحیه کار گروهی فعالیت میکنیم. تعدادی از مدیران کل این مجموعه نیز با یکدیگر همکاری دارند و از هم حمایت میکنند. اگر یکی از ما با مشکلی روبهرو شود، دیگران به کمک او میآیند. من هم تا جایی که در توانم باشد، تلاش میکنم از هر کسی که به حمایت نیاز دارد، پشتیبانی کنم.»
اعتماد و شایستگی؛ معیار اصلی انتخاب و ارزیابی زنان
تجربه خَیلان عبدالرحمن نشان میدهد که حضور زنان در جایگاههای مدیریتی تنها به توانایی و شایستگی فردی آنان بستگی ندارد، بلکه جامعه و نهادهای مسئول نیز باید به زنان اعتماد کنند و فرصتهای برابر و عادلانهای برای اثبات تواناییهایشان در اختیار آنان قرار دهند.
او معتقد است حمایت نهادهای مسئول و اعتماد جامعه به زنان، دو عامل اساسی برای افزایش حضور آنان در جایگاههای مدیریتی و مسئولیتی است.
از نظر او، عملکرد زنان باید بر اساس تواناییها، شایستگیها و نتایج کارشان ارزیابی شود، نه بر پایه پیشداوریهای جنسیتی. همچنین شهروندان باید این فرصت را داشته باشند که عملکرد مدیران را دنبال کنند و درباره نتایج فعالیتهای آنان قضاوت کنند.
خَیلان عبدالرحمن در اینباره میگوید: «اعتماد به زنان و حمایت نهادهای مسئول از آنان، از عوامل مهمی است که زمینه پذیرش مسئولیتها و تصدی پستهای مدیریتی را برایشان فراهم میکند. عملکرد زنان نیز باید بر اساس شایستگی و نتایج کارشان ارزیابی شود.»
تجربه خَیلان عبدالرحمن نشان میدهد که حضور زنان در جایگاههای تصمیمگیری صرفاً به معنای حضور در ساختار مدیریتی نیست؛ بلکه فرصتی برای اثبات تواناییها، پذیرش مسئولیت و مشارکت مؤثر در پیشرفت و ساختن جامعه است.