سخنگوی کنگره ستار: ارادهی ملتها قویتر از همهی نقشهها باقی خواهد ماند
در سایهی افزایش تلاشها برای ضربه زدن به بافت اجتماعی و شعلهور کردن فتنه میان اجزای جامعهی روژاوا، تجربهی دو محلهی «شیخ مقصود» و «اشرفیه» بهعنوان یکی از واضحترین نمونهها در تجسم وحدت ملتها و آگاهی سیاسی و اجتماعی آنها برجسته میشود.
اسما محمد
قامشلو - اهالی محلههای شیخ مقصود و اشرفیه در شهر حلب سوریه با تعلقات مختلف طی سالها با محاصره و هدفگیری سیستماتیک مواجه شدهاند و بر انتخاب مقاومت مشترک و دفاع از زندگی مشترک در مقابل سیاستهای سرکوب و تجزیه پافشاری کردهاند.
مقاومت این دو محله تنها جنبهی نظامی نداشت، بلکه به مواضع سیاسی، اجتماعی و رسانهای نیز کشیده شد و سد مستحکمی در برابر تلاشها برای پخش فتنه و بیثبات کردن وضعیت ایجاد کرد.
ایستگاه مبارزاتی
ریحان لوقو، سخنگوی «کنگره ستار» در شهر قامشلو در منطقه شمال و شرق سوریه، تأکید کرد که «مقاومت تاریخی که اهالی محلههای شیخ مقصود و اشرفیه در شهر حلب نوشتند، یک رویداد گذرا یا واکنش موقت نبود، بلکه ایستگاه مبارزاتی محوری در مسیر پایداری ملتها، دفاع از کرامت انسانی و پروژهی زندگی مشترک بود و در این مسیر فداکاریهای عظیمی برای حفاظت از زمین و نگهداشتن ارادهی انسان آزاد انجام شده است.»
او میگوید این مقاومت از «میراث شهیده دنیز و شهید زیاد حلب» آغاز شد و «ارادهی مردمی را تجسم کرد که انتخاب کردند با آگاهی در برابر سیاستهای سرکوب و تجاوز بایستند، و فداکاری شهدایی مانند روژبین، لیلی، فاراشین و گریلا، و همهی کسانی که جان خود را در دفاع از این دو محله و کرامت ساکنانشان فدا کردند، همچنان قطبنمای اخلاقی و سیاسی این مقاومت هستند.»
مقاومت مستمر
ریحان لوقو تأکید کرد که اهالی شیخ مقصود و اشرفیه «طی سالهای طولانی مقاومت مستمر را تحت محاصره، حملات و نقضهای سیستماتیک انجام دادند بدون آنکه ارادهشان شکسته شود. راز قدرت این مقاومت در وحدت اجزای جامعه نهفته است؛ جایی که کوردها، عربها، سریانیها و ارمنیها همچون یک بدن زندگی کردند، خطر و سرنوشت را تقسیم کردند و تمام تلاشها برای تفرقه و دستهبندی را ناکام گذاشتند.»
او افزود که این همبستگی اجتماعی «نتیجهی تجمع طولانی مبارزه علیه سیاستهای تبعیض و نژادپرستی بوده که رژیم بعث قبلی انجام میداد، و این رژیم برای دههها تلاش داشت جامعه را از هم بپاشد و بر برادری ملتها ضربه بزند، اما ارادهی اهالی آن پروژهها را شکست داد، و اکنون همان رویکرد سلطهگرانه که دولت موقت از طریق هدفگیری مستقیم محلههای شیخ مقصود و اشرفیه و تلاشهای مداوم برای ایجاد فتنه و بیثباتی در پیش گرفته است، نیز ناکام مانده است.»
سیاست یکپارچه
ریحان لوقو اظهار داشت حملاتی که توسط جهادگران «هیئت تحریر الشام» و مزدوران اشغالگر ترکیه انجام شد، محدود به بمباران و هدفگیری نظامی نبود، بلکه در چارچوب یک سیاست کامل قرار داشت که شامل تحریک رسانهای سیستماتیک و تلاش برای بدنام کردن اجزای سوری بود، اما آگاهی اهالی خط اول دفاع را تشکیل داد، جایی که آنها با سلاح، کلمه و مواضع سیاسی واضح در برابر تجاوز ایستادند.
او اشاره کرد که استفاده از سلاحهای سنگین در محلههای مسکونی و پیامد آن از قبیل کشته شدن غیرنظامیان و آوارگی چند صد خانواده به زور، «جنایت جنگی کامل و نقض آشکار تمام قوانین و میثاقهای بینالمللی است. آنچه بر این دو محله رفته در چارچوب سیاست مجازات جمعی سیستماتیک قرار میگیرد.»
ریحان لوقو گفت صدها زن و کودک مجبور شدند خانههای خود را ترک کنند در حالی که «سکوت مشکوک سازمانهای بینالمللی و سازمانهای حقوق بشر و حمایت از کودکان را نمیتوان از زمینهی این جنایات جدا کرد، بلکه آن را شریک غیرمستقیم در این جنایات میسازد.» همچنین یادآور شد که زنان و کودکان و دخترانی در حوادث اخیر مفقود شدهاند و سرنوشت آنها مشخص نیست و هیچ اقدام جدی یا پاسخگویی واقعی انجام نشده است.
از بین بردن رابطهی تاریخی
ریحان لوقو تأکید کرد آنچه در شیخ مقصود و اشرفیه رخ داده است در چارچوب نقشهی سیاسی گستردهتری است که هدف آن ضربه زدن به همزیستی مشترک است، بهویژه پس از دیدارهایی که دولت موقت با کشورهای همسایه داشته است و این دیدارها با تلاشهای آشکار برای تحویل این دو محله به اشغال ترکیه و مزدورانش همراه بوده که هدف آن پاره کردن رابطهی تاریخی بین اجزای منطقه است.
او افزود که مردم شمال و شرق سوریه، بهرغم تمام نقضها و تلاشهای نفوذ و پیچاندن، «توانایی خود را در محافظت از وحدتشان و ناکام گذاشتن پروژههای فتنه ثابت کردهاند، و نمونهی موجود در منطقه که بر اساس اصول ملت دمکراتیک و وحدت ملی بنا شده است، سد محکمی در برابر تمام تلاشها برای ضربه زدن به دموکراسی و احیای استبداد باقی مانده است.»
حفظ فداکاری شهداء
ریحان لوقو، سخنگوی کنگره ستار در شهر قامشلو، سخنان خود را با دعوت از «تمام آزادیخواهان در میان ملتها، و بهویژه کوردها، عربها، سریانیها، چرکسها و ارمنیها» به این صورت پایان داد: «بر شماست که به روح مقاومت و آگاهی جمعی پایبند باشید، در برابر موجهای تحریک کشیده نشوید، و از فداکاری شهدایی که این زمین را در دفاع از وحدت ملتها آبیاری کردهاند، حفاظت کنید. آنچه با فداکاریهای عظیم بنا شده است هیچکس اجازهی تخریب آن را نخواهد داد، و ارادهی ملتها قویتر از همهی نقشهها باقی خواهد ماند.»