RONİDA HACİ

Hesekê - Türk devletinin ve ona bağlı çetelerin 9 Ekim 2019’da Serêkaniyê’ye saldırıları başladıktan sonra binlerce aile zorunlu göçe maruz kaldı.

Göç eden aileler için Özerk Yönetim Serêkaniyê ve Waşokanî kamplarını kurdu. Aileler bu kamplarda, zorlu yaşam koşullarına rağmen dil ve kimlikleriyle bağlarını korumaya çalıştı.

QSD Komutanlığı ile Suriye geçici yönetimi arasında 29 Ocak 2026’da imzalanan anlaşma çerçevesinde, yerinden edilmiş kişilerin güvenli ve onurlu dönüşü de anlaşma maddeleri arasında yer aldı. 10 Ağustos’ta 410 aileden oluşan ilk konvoy Serêkanîyê’nin kent ve köylerine doğru yola çıktı. Daha sonra 8 Eylül’de 689 aileden oluşan ikinci konvoy da köylere doğru yola koyuldu.

Ancak yeni eğitim yılı başladığı bir dönemde kamplardaki yaşam koşulları daha da zorlaştı ve kamplardaki okullar kapatıldı. Bu nedenle 6 bin 200’den fazla kız ve erkek öğrenci eğitimden mahrum kaldı. Göçmen ailelerin dönüş talebi yalnızca ev ve yurtlarına dönmek değil; aynı zamanda çocuklarının okullarına dönmesini ve anadilde eğitim haklarının korunmasını da istiyorlar.

‘Kış gelmeden evlerimize dönmek istiyoruz’

Göçmen kadınlardan Xatûn Mihemed, yaşam koşulları ve dönüş talebi hakkında şöyle diyor: “Dönüşümüzün çabuk gerçekleşmesini istiyoruz. Kış gelmeden evlerimize gitmek istiyoruz. Durumumuz kötü. Elektrik yok ve çocuklarımızın okulları kapatıldı. Çocuklarımızın okullarda okuyabilmesi için dönmek istiyoruz.”

Miha Hewas Mihemed de yaşam koşullarının kampta zor olduğunu ifade etti. Ayrıca dönüşün güvenli bir şekilde gerçekleşmesi gerektiğini söyledi.

‘Kampta eğitim yeri kalmadı’

Wedha Reşîd de kamp koşullarının her gün daha da zorlaştığını belirtti.

Wetha Reşîd, kampta su, elektrik ve güvenlik sorunları olduğunu, çocukların okulun kapanması nedeniyle eğitimlerini sürdüremediğini ifade ederek ilgili taraflara ailelerin dönüşü için güvenli koşulları sağlamaları ve dönüş sürecini hızlandırmaları çağrısında bulundu.

‘Okuluma dönmek ve anadilimde okumak istiyorum’

Dönüş bekleyen Ayê Ehmed, ailelerin güvenli dönüşünü talep etti ve kamplardaki okulların kapatıldığını, kendi kentlerine dönmeleri gerektiğini belirterek okullarında okumak istediklerini söyledi.

Ayê Ehmed ayrıca anadilde eğitimin önemine dikkat çekerek eğitimini anadili olan Kürtçeyle sürdürmek istediğini ifade etti.

Nermîn Emîn de kamptaki yaşam koşulları hakkında konuşarak, ailelerinin kampta gıda yetersizliği ve zor yaşam koşullarıyla karşı karşıya olduğunu, okumak istediklerini ama aynı zamanda evlerine dönmek istediklerini belirtti.

Nermîn Emîn, okula dönüşün önemine dikkat çekerek taleplerinin okullarına dönmek, okumak ve evlerine dönerek yaşamlarını yeniden kurmak olduğunu söyledi.

Bu çerçevede Serêkaniyê Göçmenler Komitesi, 500’den fazla aileden oluşan üçüncü göçmen grubunun 4 Ekim’de köylerine döneceğini duyurdu.

Ayrıca Serêkaniyê kampında kalan yaklaşık 700 aileden oluşan ikinci göçmen grubu, 8 Eylül’de Serêkaniyê, Zirgan ve Til Temir’e yakın 55 köydeki yurtlarına dönmüştü.