RAHMA SHANZOUR

Yemen - Yemen’in güneyindeki Taiz kentinin bir mahallesinde yaşayan ve halk arasında “İyiliğin Annesi” olarak tanınan 70 yaşındaki Meryem Ahmed Abdo Saleh, insani yardım çalışmalarını aralıksız sürdürüyor. Her Pazartesi ve Perşembe günü elinden geldiğince yiyecek ve giysi toplayarak ihtiyaç sahiplerine ulaştıran Meryem Ahmed Abdo Saleh, ülkede süregelen çatışmalara ve ağır ekonomik koşullara rağmen, kırk yılı aşkın süre önce başladığı yardım faaliyetlerinden vazgeçmiyor.

‘Elimden ne geldiyse onu yaptım’

Meryem Ahmed Abdo Saleh, "Ne savaş, ne yoksulluk, ne de acı beni hastane kapılarından uzak tutamadı. Uzun süredir devam eden çalışmalarım boyunca hiçbir hayır kurumundan veya insani yardım kuruluşundan destek almadım. Elimden ne gelirse onu yaptım ve çocuklarımın da bu konudaki desteği etkili oldu” dedi.

Hasta ve mahkumlara destek

Hikayesinin 40 yıl öncesine uzandığını anlatan Meryem Ahmed Abdo Saleh, insani yardım yolculuğunun nasıl başladığını şu sözlerle dile getirdi:

“Henüz 30 yaşındayken gönüllü olarak hastane ziyaretlerine başladım. Psikiyatri hastalarının hayatlarının bir parçası olacağımı asla hayal etmemiştim. Gönüllü çalışma zamanla benim için bir alışkanlığa dönüştü ve bundan hiç vazgeçmedim. O dönem küçük bir dükkanım vardı, ancak iflas edince kapatmak zorunda kaldım ve geçimimi sağlamak için sebze satmaya başladım. Daha sonra gönüllülük fikri yeniden aklıma geldi. Kendimi bir yanda psikiyatri hastanesi, diğer yanda merkez hapishanesindeki mahkumlar arasında gidip gelirken, yardım eli uzatırken ve hayata başka bir anlam kazandırırken buldum.”

‘Çocuklarım yardımlarım için maddi imkan sağlıyor’

Yaşam koşullarının zorlu olduğunu ancak maddi kaybın yolun sonu olmadığına vurgu yapan Meryem Ahmed Abdo Saleh, “İhtiyacı olanlara yardım etmeye ve elimden gelen her şeyi sağlamaya devam ettim. Çocuklarım 'Neden dükkanda oturmuyorsun? Nereye gidiyorsun?' diye sorarlardı. Onlara hasta arkadaşımı ziyaret etmeye gittiğimi söylerdim. Babalarına söylemelerinden ve ziyaretlerin yasaklanmasından korkardım. Eşimin vefatıyla hayatım değişti. Kimseye ihtiyaç duymasınlar diye çocuklarıma hem anne hem de baba olmak zorunda kaldım. Yıllara çocuklarımı büyütmek ve eğitmek için çalıştım. Ekonomik zorluklara rağmen okudular ve kendi kendilerine yetebilecek hale geldiler. Sonrasında hastalara yardım etmem için maddi imkanlar sağladılar” ifadelerinde bulundu.

‘Onları ailemin parçası olarak görüyorum’

Çocuklarının 2011 yılında Sana’ya taşındığını ve o dönemden beridir yalnız yaşadığını kaydeden Meryem Ahmed Abdo Saleh, ama haftalık ziyaretlerinin bu boşluğu telafi ettiğini dile getirdi. Meryem Ahmed Abdo Saleh, “Hastaneye giderken ekmek, hurma, meyve veya bir parça giysi götürebiliyorum. Hastaları kontrol ediyor, isimlerini ve hikayelerini öğreniyorum. Beni bugün en çok düşündüren şey yalnızlık değil, yükselen fiyatlar, ekonomik durum ve ilerleyen yaşım nedeniyle eskiden sağlayabildiğim yardımları artık yerine getiremememdir. Eskiden hastalara birçok gerekli şeyi götürürdüm, ama bugün götüremiyorum. Buna rağmen az da olsa yardımları asla bırakmayı düşünmedim. Hastaları ailemin bir parçası olarak görüyorum” diye kaydetti.